บาปรัก 4 GYUWOO

:บาปรัก: 4

 

 

 

ร่างเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ของผมนั้นกำลังถูกคุณกยูสัมผัส ใช้ริมฝีปากอุ่นร้อนพรมจูบไปทั่วเรือนร่างของผม ทุกอณูผิวที่ริมฝีปากลากผ่านก็จะถูกฝากรอยรักเอาไว้ ฝ่ามือใหญ่นั้นก็ยังลูบไล้ขาเรียวทั้งสองขาของผมอย่างย่ามใจ จนผมรู้สึกกลัวกับสัมผัสรักของคุณกยูที่กำลังบรรจงสันสร้างทำบนร่างกายของผม

ร่างกายของผมสั่นกลัวไปกับสัมผัสทั้งมือและปากของคุณกยู มือที่ยังคงลูบไล้หว่างขาเรียวอ่อน ริมฝีปากก็ซุกไซร์พรมจูบไปตามผิวกายในส่วนต่างๆอย่างหื่นกระหาย หลงใหลกับความหอมหวานบนร่างกายของเด็กอย่างผม

“คุณ…..กยูผมกลัว…” เสียงสั่นของผมต้องเอ่ยบอกกับคุณกยูให้รับรู้ว่าผมกลัวกับสัมผัสรักแบบผู้ใหญ่มากแค่ไหน เด็กอย่างผมยังคงความรักของผู้ใหญ่ที่ทำให้กัน

“ไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะไม่ทำให้เด็กน้อยต้องเจ็บ ฉันจะอ่อนโยนกับเด็กน้อยของฉันให้มากที่สุด” เสียงทุ้มแหบพร่าอบอุ่นอันมีเสน่ห์เร้าร้อนเอ่ยบอก ทั้งริมฝีปากอุ่นร้อนยังจูบซับน้ำตาบนแก้มทั้งสองข้างที่ไหลรินลงมาด้วยความกลัวของเด็กน้อย

ร่างกายของอูฮยอนกับซองกยูนั้นเบียดเสียด เสียดสีกันอยู่บนเตียงนุ่มที่คุณกยูนั้นประคองกอดผมเอาไว้ ไม่ยอมปล่อยให้ผมนั้นห่างกายและยังใช้ริมฝีปากอุ่นร้อนคลอเคลียอยู่ซอกคอระหง หน้าอกแบนราบอย่างหลงใหลในร่างกายของผม

การกระทำของคุณกยูนั้นทำให้ผมรู้ว่าค่ำคืนนี้ผมต้องตกเป็นภรรยาสมบูรณ์แบบของคุณกยูตั้งแต่อายุสิบสาม คุณกยูนั้นดูหลงใหล เคลิบเคลิ้มในร่างกายของผมและไม่สามารถจะยับยั้งช่างใจของตัวเองไว้ไม่อยู่ ร่างกายของผมที่ขาวสะอาดบริสุทธิ์ไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน แต่ตอนนี้จะตกเป็นของคุณกยูสมบูรณ์แบบกับความรักที่คุณกยูมอบให้กับเด็กอย่างผม

ผมไม่ได้รังเกียจคุณกยู ผมไม่ไดรังเกียจสัมผัสจากคุณกยูแต่ผมแค่กลัวความรักในแบบผู้ใหญ่ที่พึงทำให้กัน กลัวว่าถ้าคุณกยูได้ผมแล้วจะทิ้งเด็กอย่างผมไป แล้วถ้าวันนั้นมาถึงผมจะยืนต่อไปได้อย่างไงกัน ผมจะอยู่คนเดียวได้อย่างไงกันถ้าไม่มีคุณกยูของผมอยู่ด้วย

“ฉันรักเด็กน้อยนะ ฉันไม่สามารถห้ามใจของตัวเองไม่ให้ทำเด็กน้อยไม่ไหวแล้ว ฉันอยากทำกับเด็กน้อยของฉันเหลือเกิน” สายตาคมเข้มจ้องมองดวงตาเล็กที่คลอไปด้วยน้ำตา จนซองกยูต้องเอาฝ่ามือใหญ่ประคองแก้มของอูฮยอนและโน้มริมฝีปากแนบจูบริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน แสนหวานให้กับอูฮยอน

ซองกยูไม่รู้ผิดชอบชั่วดีในตอนนี้ว่าไม่กลัวทำกับอูฮยอนในตอนนี้ในวัยเพียงสิบสาม เขาไม่ควรจะสร้างรอยบาป ตราบาปให้เด็กอย่างอูฮยอนแปดเปื้อนกับราคะ ตัณหาของเขา แต่จะทำอะไรได้ในเมี่ออารมณ์ราคะ ตัณหา ความต้องการนั้นเข้ามาครอบงำซองกยูจนลืมคิดไป คิดได้อย่างเดียวว่าต้องการอูฮยอนมากแค่ไหน ต้องการให้อูฮยอนมาเป็นภรรยาที่ถูกต้องพฤกตินัย เป็นเมียที่สมบูรณ์ทั้งทางกาย ทางใจ

สัมผัสอันอ่อนโยนแฝงไปด้วยความหื่นกระหายของชายหนุ่มวัยสามสิบสามนั้นทำให้เด็กอย่างอูฮยอนนั้นได้แต่นอนนิ่งไม่ขัดขืน ดิ้นรนสัมผัสอันอ่อนโยนแสนหวานปนไปด้วยความหื่นกระหายของซองกยูที่บรรจงสันสร้างทำให้อยู่บนเรือนร่าง

ผมจะยอมเป็นเมียคุณกยูอย่างที่คุณกยูต้องการ ผมจะให้ร่างกายของผมที่เคยขาวสะอาด เป็นผ้าขาวนั้นให้คุณกยูได้แต้มเจือสีลงบนร่างกายของผม ถึงแม้ว่ามันจะไม่ขาวสะอาดอีกต่อไป จะถูกแต่งแต้มด้วยมือของคุณกยูผมก็ยอม ยอมจะเป็นของคุณกยูเพียงผู้เดียว

“ฮื้อ……อึก……”

เสียงครางสั่นหลุดครางออกมาเมื่อมือใหญ่ข้างหนึ่งของคุณกยูปลุกเร้าเจ้าตัวเล็กของผม ผมรู้สึกว่าปลายนิ้วเรียวยาวของคุณกยูนั้นกดเล่นตรงปลายส่วนเจ้าตัวเล็กของผมให้ตื่นตัว ผมรู้สึกดีไม่น้อยไปกับสัมผัสหวาบวาบที่ได้เรียนรู้ได้รับจากคุณกยูที่สอนให้ผมได้เรียนรู้ความรักของผู้ใหญ่

ร่างกายของผมถูกสัมผัสทั้งปากทั้งมือของคุณกยูทั่วร่างกาย ความอ่อนโยน ละมุน นุ่มนวลที่คุณกยูทำให้ผมนั้นทำให้ผมรู้สึกดีไม่น้อยถึงแม้ว่าจะยังรู้สึกกลัวสัมผัสน้นอยู่ก็ตาม แต่ก็ยังดีที่ว่าคุณกยูนั้นอ่อนโยนกับผมมากไม่รุนแรงเอาแต่ใจตัวเอง

ในกายของผมเริ่มร้อนระอุแหบหลอมละลายไปกับริมฝีปากอุ่นร้อนที่เข้ามาครอบครองอูฮยอนของผม มันเสียวซ่านร้อนไปทั้งกายจนร่างกายของผมบิดเร่าไปด้วยความเสียวจนขนลุกซู่กับอูฮยอนที่อยู่ในปากของคุณกยู

“อะ……อา…….คุณกยู…..”

เจ้าอูฮยอนน้อยยังคงถูกปรนเปรอสันสร้าง ปรนเปรออย่างหยาบโล้นจากโพรงปากร้อนที่ยังครอบครองกลืนกินมันอยู่ในปาก ความเสียวซ่านในกายทีมีมากมายนั้นทำให้อูฮยอนนอนบิดเร่ามือทั้งสองข้างขยุ้มขย้ำผ้าปูจนยับเยิน

“อ๊า……อา……”

น้ำใสๆในกายไหลออกมาที่ช่วงปลายนั้นเปียกชื้นและยังเลอะมุมปากของซองกยูอีก แต่ซองกยูก็ใช้ปลายลิ้นตวัดเลียมุมปากเมื่อละใบหน้าออกมาจากอูฮยอนน้อย

สายตากรุ้มกริ้ม สายตาเพิ่งพอใจจ้องมองเด็กน้อยอย่างเพิ่งพอใจที่จะทำให้เด็กน้อยอย่างอูฮยอนเป็นเมียของเขาเต็มตัว

“เด็กน้อยฉันขอโทษนะที่ฉันรักษาสัญญากับเธอเอาไม่ได้” ซองกยูเชยคางเรียวขึ้นมามองด้วยรอยยิ้ม สายตาของอูฮยอนเต็มไปด้วยความเศร้า รู้สึกสับสนไปหมด ทั้งหวาดกลัวกับสิ่งที่จะเกิดภายภาคหน้า สิ่งที่เด็กอย่างอูฮยอนกลัวที่สุดคือการถูกทอดทิ้ง

“คุณกยูได้ผมเป็นเมียแล้วจะไม่ทิ้งผมใช่ไหมครับ” ผมเอ่ยถามด้วยความกลัวในใจ เพราะผมกลัวการถูกทอดทิ้งมากที่สุด พ่อแม่ก็ทอดทิ้งผมไปอีกคนแล้ว ถ้าคุณกยูทิ้งผมไปอีกคนผมก็คงยืนอยู่บนโลกใบนี้ไม่ได้อีกต่อไป

“ฉันจะทิ้งเมียฉันได้อย่างไงกัน ในเมื่อเธอเป็นเมียฉันเธอก็ต้องอยู่กับฉันไปตลอดชีวิตซิ” ซองกยูประคองให้ผมนั้นมานั่งบนตักและจูบขมับชื้นของผม

“คุณกยูก็รู้ใช่ไหมว่าผมกลัวการถูกทิ้งมากที่สุด กลัวสิ่งที่ผมไม่เคยทำมาก่อน”

“ฉันรู้อูฮยอน ฉันถึงจะสอนเด็กน้อยอยู่นี้ล่ะ ว่าเรื่องบนเตียงนั้นมันไม่ได้น่ากลัวเสมอไป และจะทำให้เธอรู้ว่าผู้ใหญ่อย่างฉันรักเธอมากแค่ไหนที่รักมากจนไม่อยากเสียน้อยไปให้ใคร” ซองกยูบอกออกมาที่จัดท่านั่งให้อูฮยอนใหม่ ให้อูฮยอนนั่งอยู่บนตักแต่หันหน้าเข้ากำแพง

“ฉันจะสอนให้เด็กน้อยรู้ว่าเรื่องบนเตียงน้นมันก็ทำให้เรามีความสุขมากแค่ไหน ทำให้เรารักกันมากขึ้นกว่าเดิม”

“คุณกยูมีความสุขแต่ผมไม่อาจมีความสุขก็ได้นะครับ” อูฮยอนเอี้ยวตัว สายตาจ้องมองใบหน้าคมหล่อที่ยิ้มๆน้อยให้กับเขา

“แล้วเด็กน้อยไม่อยากมีความสุขเหมือนกับฉันด้วยหรือไง”ย้อนถามกลับ

“ผมอยากมีความสุขเหมือนกับคุณกยู แต่ผมก็แค่กลัวและยังไม่พร้อมเรื่องนี้”

“เลิกกลัวมันได้แล้วเพราะไม่มีอะไรที่น่ากลัวเลยเด็กน้อย” ซองกยูหว่านล้อมให้อูฮยอนนั้นเลิกกลัวกับเรื่องบนเตียงที่เด็กอย่างอูฮยอนไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาก่อน

“ฉันจะทำให้เด็กน้อยรู้ว่าเรื่องบนเตียงมันไม่ได้น่ากลัวเสมอไป” ซองกยูบอกออกมาที่เขาจะหยุดตอนนี้ไม่ได้ในเมื่อเขาไม่สามารถหยุดยับอารมณ์ไฟราคะในตัวของเขาเอาไว้ได้อีกต่อไปแล้ว

เอวเล็กถูกจับให้ลุกขึ้นยืน อูฮยอนยืนขึ้นด้วยร่างกายที่สั่นกลัวไปทั้งกายกับครั้งแรกที่จะถูกชายหนุ่มรุ่นพ่อสอนเรื่องบทรักที่ผู้ใหญ่ชอบทำกันเป็นปกติของคนที่รักกัน ดวงตาเล็กข่มตาหลับด้วยความกลัวไปหมด

“อ๊า…เจ็บ!!!”

ผมถึงกับหวีดร้องสุดเสียงด้วยความเจ็บเมื่อนิ้วชี้เรียวยาวนิ้วแรกของคุณกยูสอดแทรกเข้ามาในช่องทางรักของผม สัมผัสไม่คุ้นเคยจากนิ้วเรียวนั้นทำให้ผมทั้งเจ็บ เกร็งไปหมดทั้ง มันเจ็บแปลบไปทั้งกายของผม

“มันเจ็บแค่นิดเดียวเดี๋ยวเธอก็หายเจ็บแล้วอูฮยอน” ซองกยูพยายามพูดปลอบประโลมไม่ให้ผมรู้สึกเจ็บไปมากกว่านี่

“มันเจ็บ ผมเจ็บคุณกยู” ผมร้องบอกออกมาที่แค่นิ้วก็ทำให้ผมเจ็บแทบทนไม่ไหวแล้ว

“ทนหน่อยนะอูฮยอน ฉันก็ไม่ได้เตรียมเจลมาด้วย ถ้ามีเจลเด็กน้อยของฉันก็ไม่ต้องเจ็บมากขนาดนี้”

“อ๊า……”นิ้วเรียวของซองกยูนั้นกำลังหมุนเป็นวงกลมให้ช่องทางด้านหลังของอูฮยอนเปิดทางขยายมากขึ้น

ความเจ็บนั้นมันทำให้ผมแทบเข่าอ่อนทรุดลงกับฟูกที่นิ้วเรียวของคุณกยูยังคงทำหน้าที่มันอย่างดี ให้มันขยายใหญ่จนให้ความเป็นชายของคุณกยูนั้นเข้าไปในตัวของผมได้

“ทนอีกนิดนึงนะเด็กน้อย ทนอีกนิดอูฮยอนของฉันก็จะหายเจ็บไม่ต้องเจ็บมากแล้ว” ซองกยูพยายามเปิดทางให้กว้างขึ้นเดิม ตอนนี้อูฮยอนแทบจะไม่มีแรงยืนแต่ดีที่ถูกซองกยูจับประคองเอาไว้อีกครั้ง

“อ๊า……”

ผมร้องสุดเสียงและทรุดลงอย่างหมดแรงเมื่อคุณกยูดึงนิ้วออกมาจากช่องทางรัก แค่นี้ก็เล่นผมแทบเจ็บจนยืนไม่ไหว แล้วถ้าความเป็นชายของคุณกยูเข้าในตัวของผมมันจะเจ็บมากแค่ไหนกัน ไม่ทันอูฮยอนจะคิดให้กลัวมากกว่านี้กายบางเล็กก็ถูกพลิกให้นอนหงายที่เด็กน้อยอูฮยอนนอบหอบหายใจเหนื่อยล้ากับความเจ็บที่แทรกเข้ามาในกายเมื่อครู่

“เธอคงพร้อมแล้วซินะที่จะให้ตัวจริงของฉันได้เข้าไปในตัว ให้เธอเป็นเมียแนเต็มตัว”

ผมเห็นคุณกยูก้มมองช่องทางรักของผมและเงยหน้ามามองผมก่อนที่ริมฝีปากอุ่นร้อนนั้นจะจุมพิตตรงปากทางช่องทางรักของผมอย่างไม่นึกรังเกียจ ใบหน้าผมถึงกับร้อนผ่าวกับสิ่งที่คุณกยูทำให้กับผมเมื่อครู่

“อ๊า………..เจ็บ!!!!”

เข้าไปไม่ถึงครี่งเสียงร้องหวานก็หวีดร้องลั่นดังทั่วห้องด้วยความเจ็บกับการมีสิ่งแปลกปลอมสอดแทรกเข้าไปอยู่ในกาย เด็กน้อยที่เคยขาวสะอาดดั่งผ้าขาวสุดท้ายก็ต้องมาแปดเปื้อนกับความเห็นแก่ตัวของผู้ใหญ่ที่ยัดเยียดมาให้

ความเจ็บปวดที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนในชีวิตสร้างความเจ็บรวดร้าวไปทั้งกายเล็กที่แทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ร่างกายแทบฉีดขาดเป็นชิ้นๆที่แกนกายใหญ่พยายามแทรกเข้ามาในกายให้ได้

มันเจ็บจนผมอยากจะร้องไห้ออกมา เจ็บจนผมพูดไม่ออกกับความเจ็บครั้งทางร่างกายของผม

“เจ็บ….ผมเจ็บ…คุณกยูผมเจ็บ!!” สิ่งที่ผมบอกคุณกยูได้เพียงอย่างเดียวในตอนนี้ เด็กอย่างผมทนไว้ความเจ็บแบบนี้ไม่ไหวแล้ว

“อย่าเกร็งอูฮยอน ผ่อนคลายไปกับมัน” ซองกยูพยายามบอกกับเด็กน้อยที่ร่างกายบิดเกร็งไปด้วยความเจ็บ

คุณกยูก็พูดง่ายแต่มันยากสำหรับผม ลองให้คุณกยูเป็นผมบ้างซิคงไม่มาพูดแบบนี้กับผมหรอก

ความเจ็บที่แทรกอยู่ในกายทำให้ผมถึงกับน้ำตารินไหลออกมาด้วยความเจ็บปวด มันเจ็บจุกไปหมด เจ็บจนพูดไม่ออกนอกเสียจากปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาระบายความเจ็บ

“เด็กน้อยฉันรักเด็กน้อยนะ เด็กน้อยต้องเชื่อใจฉันซิ” เสียงทุ้มกระซิบบอก พลางก้มลงจูบริมฝีปากเล็กเป็นการปลอบประโลมให้เด็กน้อยอูฮยอนหายกลัว หายเจ็บ ผ่อนคลายอาการเกร็งลงบ้าง

ซองกยูใช้การจูบแสนหวาน อ่อนโยนให้อูฮยอนรู้สึกลืมความเจ็บในกาย ให้มาหลงใหลรสจูบแสนหวานจากเขาแทนจากความเจ็บที่แทรกอยู่ในกาย จูบแสนหวานนั้นทำให้อูฮยอนหลงใหล เคลิบเคลิ้มไม่น้อย ร่างกายที่เคยเกร็งก็ผ่อนคลายลงทุกอย่างเข้าที่เข้าทางซองกยูจึงละออกจากจูบ จ้องใบหน้าหวานเคล้าน้ำตาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยรัก

“เด็กน้อยเป็นเมียฉันแล้วนะ เป็นเมียของฉันเต็มตัวแล้วรู้ไหม” เอ่ยบอกกับอูฮยอนด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ

“อย่าทิ้งผมนะครับ อย่าทิ้งผมไปไหนนะครับ”

“ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่มีทางทิ้งฉันได้ ฉันจะรักและดูแลเมียเด็กคนนี้ของฉันให้ดีที่สุด” ฝ่ามือใหญ่ลูบหลังเด็กน้อยอูฮยอนที่กายทั้งสองเชื่อมเป็นหนึ่งเดียวก่อนที่จะค่อยๆวางร่างบางของเด็กน้อยอูฮยอนนอนราบกับฟูก สายตา รอยยิ้มมองเด็กน้อยที่นอนอยู่ตรงหน้าด้วยความรัก

“ในเมื่อฉันเป็นคนทำให้เด็กน้อยต้องแปดเปื้อน ฉันก็จะต้องดูแลเด็กน้อยของฉันคนนี้ไปตลอดชีวิตของฉัน” อูฮยอนยิ้มออกมาทั้งน้ำตากับคำหวานที่เอื่อยเอ่ยเป็นสัญญาออกมาของคนที่เป็นสามีของเขาเต็มตัว สามีที่กำลังทำหน้าที่ให้สมบูรณ์แบบให้ภรรยาตัวน้อยในค่ำคืนนี้…….

 

เมียเช่า 12 gyuwoo

:เมียเช่า: 12

 

 

 

 

 

ซองกยูนั่งพิงขอบอ่างน้ำกุชชี่ด้วยรอยยิ้มคมคายที่มองดูอูฮยอนที่นอนเอนพิงหลังซบกับอกแกร่งดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ขนาดโดนฝ่ามือใหญ่นั้นลูบไล้สัมผัสไปทั่วผิวกายใต้ผิวน้ำ อูฮยอนก็ไม่ได้ขัดไม่ได้ห้ามซองกยูยังตามใจให้ซองกยูด้วยซ้ำ พอได้โอกาสแบบนี้มีหรอคิมซองกยูจะใช้แค่มือเพียงอย่างเดียวที่จะเชยชิมความหอมหวานบนเรือนร่างของภรรยาที่ดูวันนี่จะยั่ว เอาใจซองซองกยูเป็นพิเศษ

นี่ถือเป็นรางวัลชิ้นพิเศษที่อูฮยอนอยากจะมอบให้ซองกยูที่เชื่อใจในความรักที่มีให้กัน ไม่เชื่อคำหลอกลวง ไม่หูเบาโดนยุนกายองหลอกให้เขาทั้งสองต้องผิดใจจนเลิกกันเพราะคำโกหกของยุนกายองที่ต้องการสร้างความร้าวฉานให้กับครอบครัวของเขาสองคน

ในเมื่อซองกยูเชื่อใจในความรักของอูฮยอน อูฮยอนก็ต้องให้รางวัล ตอบแทนความเชื่อใจที่ซองกยูมีให้กับตน รางวัลแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับความเชื่อใจที่ต่างมีให้กัน

“ทำไมวันนี้ทำตัวน่ารักจัง” ซองกยูเอ่ยถามทั้งที่ริมฝีปากยังซุกไซร์ไปตามซอกคอระหง

“ทุกวันผมไม่น่ารักหรอครับ” อูฮยอนถามกลับ พลางเอี่ยวหน้ามาถามอย่างน่ารักน่าจัดน่าจับมาจูบมาเหลือเกิน

“อูฮยอนของผมนะน่ารักทุกวัน แต่วันนี้น่ารักเป็นพิเศษจนผมนะอดใจไม่ไหวอยากจะจับอูฮยอนมาทำรักกับเหลือเกิน” อูฮยอนถึงกับยิ้มน่ารัก จะไม่ให้ยิ้มได้ไงก็ซองกยูนะเวลาจะทำรักด้วยกัน ซองกยูก็จะถามความสมัครใจของเขาก่อน ที่จะไม่ทำตามใจตัวเอง ไม่อยากจะ ฝืนใจอูฮยอนถ้าอูฮยอนไม่อยากทำ

“อยากทำก็ทำซิครับ ผมนะตั้งใจให้มันเป็นรางวัลพิเศษสำหรับพี่ซองกยูอยู่แล้วนะครับ รางวัลที่พี่เชื่อใจผม ไม่เชื่อคำพูดของคนอื่นที่เชื่อคำพูดของผมคนเดียว ผมจึงอยากจะมอบรางวัลพิเศษเป็นการตอบแทนพี่ซองกยูของผม” พี่ซองกยูทำดี อูฮยอนก็ต้องมีรางวัลพิเศษให้กับพี่ซองกยูใช่ไหมล่ะ

วันนี้อูฮยอนไม่ได้แค่ทำตัวน่ารักแต่ยังยั่วเย้าอารมณ์ไฟรักของคุณสามีให้ลุกโชนขึ้นมา พร้อมจะให้ไฟรักของคุณสามีนั้นแผดเผาหลอมละลายเป็นหนึ่งเดียว ใบหน้ายืนยิ้มหวานเมื่อลุกขึ้นยืนเต็มตัวให้เห็นเรือนร่างอันพิสมัย ผิวกายขาวเนียนที่มีหยดน้ำเกาะพราวอยู่บนเรือนร่างมันช่างเซ็กซี่ เย้ายวนใจจริงๆ เรียกเลือดในกายของซองกยูให้พลุกพล่านออกมาจนต้องโอบรั้งเอวบางขอดเข้ามาให้ส่วนล่างนั้นใกล้ริมฝีปากร้อนพร้อมจะจัดการเข้าปาก

รอยยิ้มหวานพิมพ์ใจที่ยืนยิ้มส่งยิ้มจ้องมองใบหน้าหล่อคมเข้มของสามี แขนเรียวเล็กนั้นค้ำยันไหล่แกร่งทั้งสองข้างเป็นหลักยึดพิง ดวงตาหวานหลับพริ้มเมื่อส่วนล่างถูกปลายลิ้นร้อนจัดการ สัมผัสหวาบหวามจากปลายลิ้นร้อนทั้งยังฝ่ามือแกร่งยังลูบไล้ไปตามบนผิวกายาขาวเนียนนั้นอูฮยอนปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความสัมผัสที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนแฝงไปด้วยความอ่อนโยนที่ซองกยูบรรจงมอบให้ ซองกยูสัญญากับตัวเองเอาไว้แล้วว่าจะรุนแรง ใช้แต่อารมณ์ทำร้ายอูฮยอนตอนที่พวกเขาสองคนทำรักกัน จะมีแต่ความอ่อนโยน นุ่มนวลมอบให้กับอูฮยอนเพียงเท่านั้น

บทเรียนครั้งนั้นทำให้ซองกยูคิดได้ว่า การใช้แต่อารมณ์ไม่มีอะไรดีขึ้น มีแต่แย่ลงไปกว่าเดิม

เสียงครางร้องดังขึ้นกับสัมผัมจากโพรงปากอุ่นร้อนที่ครอบครองส่วนนั้นเข้าไปในปาก ฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างก็ยังบีบขย้ำแก้มอย่างหมั่นเขี้ยว ขย้ำเต็มมือที่มันเต็มไม้เต็มมือคิมซองกยูจนอดจะหยอกเล่นกับแก้มก้นของอูฮยอนไม่ได้

“อื้อ…อะ…พี่ซองกยู…”เสียงครางกระเส่าแสนเซ็กซี่เอ่ยเรียกสามีที่ทำได้แค่ช้อนตาขึ้นมามองด้วยสายตายิ้มที่ได้เห็นใบหน้าหวานเซ็กซี่ของภรรยาตัวเล็กที่ครางเรียกชื่อของตัวเองไม่ขาดปาก ยิ่งริมฝีปากเม้นกัดกันนั้นยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของซองกยูจริงๆ

“พาลูกชายพี่เข้ามาในตัวผมสักทีเถอะครับ” ไม่ใช่แค่ซองกยูต้องการอูฮยอนก็ต้องการซองกยูมากเหมือนกัน ต้องการจนต้องเป็นคนเอ่ยพูดขอออกมาอย่างไม่รู้สึกอาย

สายตาของซองกยูมีแต่รอยยิ้มกับคำขอของอูฮยอนและก้มหน้าก้มตาจัดการเจ้าตัวเล็กของอูฮยอนที่อยู่ในปาก แต่ยังไม่ได้ตามใจอูฮยอนที่จะพาเจ้าลูกชายตัวเล็กของเขาเข้าไปถึงแม้อูฮยอนจะร้องเรียกเอาแต่ใจก็ตาม ก็มันยังไม่ถึงเวลานี้ที่เจ้าตัวเล็กจะเข้าไปอยู่ในตัวของคนแม่ แต่ซองกยูก็ใช้นิ้วเรียวยาวสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักแทนเข้าไปก่อน

“อ๊า…ผมไม่เอานิ้ว ผมจะเอาลูกชายของพี่” ซองกยูได้แต่ยิ้มขำอยู่ในใจกับความเอาแต่ใจของอูฮยอนที่คืนนี้อูฮยอนดูจะต้องการซองกยูเหลือเกิน

“อ๊า…อ๊ะ….”เสียงครางกระเส่าส่งเสียงไปพร้อมกับนิ้วเรียวทั้งสามที่หมุนควานอยู่ในช่องทางรักและเจ้าตัวเล็กยังก็ถูกปรนเปรออยู่ในปากของซองกยูที่ยังไม่ยอมคายออกมาจากในปาก

“อา……….”เสียงครางหวานร้องออกมาเมื่อน้ำรักถูกปลดปล่อยออกมาเข้าสู่ปากของซองกยูที่กลืนกินเข้าไปอย่างเอร็ดอร่อย ดวงตากลมหวานปรายตาพรืดยิ้มหวานมองสามีที่ยังคงรั้งเอวบางเอาไว้ทั้งที่ตัวเองขยับกายลุกขึ้นมานั่งขอบอ่างหลังพิงกำแพงเอาไว้ด้วยรอยยิ้มแพรวพราวกรุ้มกริ้ม

“อยากให้ลูกชายพี่เข้าไปไม่ใช่หรอครับ” เสียงทุ้มกังวานเอ่ยบอกที่อูฮยอนยิ้มแทบระทวยกับสายตากับน้ำเสียงของสามีที่แสนอบอุ่นและเซ็กซี่ในเวลาเดียวกัน

อูฮยอนขยับกายให้ช่องทางสีสวาทนั่นให้ตรงกับความเป็นชายของซองกยูก่อนที่จะค่อยๆนั่งลงให้ช่องทางสีสวาทนั้นครอบความเป็นชายทีละนิด ทีละนิดจนมาถึงกึ่งกลางที่อูฮยอนรู้สึกเจ็บจุกแน่นไปกับความแข็งใหญ่ที่ช่องทางรักของเขานั้นไม่ได้ใหญ่เหมือนกับความเป็นชาย แต่ในเมื่อรักแล้วในเมื่อต้องการมันอูฮยอนยอมทนจะเจ็บและกดครอบช่องทางรักลงไปให้จนความเป็นชายถึงโค่น พอทำสำเร็จนั่งลงบนตักแกร่งเรียบร้อยที่มีแกนกายใหญ่เชื่อมอยู่ในกายอูฮยอนก็มีรอยยิ้มหวานเต็มไปด้วยความสุข

“อูฮยอนทำให้ผมหน่อยนะครับ” ไม่ต้องขออูฮยอนก็ทำให้อยู่แล้ว บอกแล้วไงว่าอูฮยอนจะมอบรางวัลพิเศษให้กับพี่ซองกยูด้วยตัวเอง

“ครับคุณสามี” รอยยิ้มหวานแสนยั่วน่ารักเอ่ยบอกก่อนที่บทรักในห้องน้ำค่อยๆเริ่มขึ้นด้วยการคุมเกมของอูฮยอนด้วยความเต็มใจ เต็มไปด้วยความรักที่อูฮยอนมอบให้กับคิมซองกยู

แค่มีความเชื่อใจให้กัน ไม่ว่าซองกยูจะอยากได้อะไรอูฮยอนคนนี้ก็ให้ได้หมด………

 

 

 

 

 

 

 

 

เมียเช่า 3 Gyuwoo

: เมียเช่า : 3

 

 

เสื้อยืดตัวบางถูกกระชากฉีกขาดจนหลุดหลุ่ยจนเห็นผิวขาวอมชมพูภายใต้อาภรณ์ เจ้าของร่างกายที่กำลังถูกคุกคามย่ำยีศักดิ์ศรีความเป็นคนได้แต่นอนนิ่งไม่ขัดขืนความป่าเถี่อนของซาตานร้ายถึงแม้มันจะทำให้อูฮยอนตกนรกทั้งเป็นก็ตาม

อูฮยอนกัดริมฝีปากแน่น ดวงตากลมข่มตาลงไม่อยากรับรู้สัมผัสอันหยาบโลนป่าเถื่อนอย่างสัวต์ป่าของซองกยูที่สนุก ดูมีความสุขกับเรือนร่างสะอาดบริสุทธิ์ที่ได้ครอบครองอย่างสมใจอยาก

ใบหน้าคมซุกลงซอกคอระหง จมูกโด่งสูดดมไปตามซอกคอระหงที่ปลายลิ้นร้อนนั้นลากเลียไปพร้อมกัน ฝ่ามือใหญ่ก็ลูบไล้ไปตามลำตัวส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างโปร่งบางที่นอนหลับตา กัดริมฝีปากแน่นที่จะไม่โอนอ่อน อ่อนตามกับสัมผัสอันหยาบโลนของซานตานอย่างคิมซองกยู

ผมจะไม่มีทางให้ร่างกายของผมมีอารมณ์ตามไปกับความหยาบโลน ป่าเถื่อนของผู้ชายคนนี้

ริมฝีปากอันร้ายกาจจัดการเล่นบนยอดอกทั้งสองข้าง ปลายลิ้นร้อนพลางตวัดเลียสลับเม็ดบัวบนยอกอกทั้งสองข้างสลับกันไป กลั้นแกล้งปลุกเร้าอารมณ์เด็กดื้อให้ลุกขึ้นมาตอบสนองสัมผัสอันหยาบโลนของเขา

อูฮยอนจะไม่มีทางหลุดเสียงครางร้องของตัวเองให้กับสัมผัสอันหยาบโลน น่ารังเกียจให้สมใจซองกยูได้ อูฮยอนจะไม่มีทางพ่ายแพ้ต่อสัมผัสอันน่ารังเกียจของผู้ชายคนนี้ ถึงแม้จะต้องทรมานแค่ไหนเขาก็จะไม่มีทางส่งเสียงร้องออกไปเด็ดขาด

“จะดูซิจะต่อต้านฉันไปได้ถึงไหนกัน”

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ แววตาร้ายจ้องมองร่างโปร่งบางอย่างผู้ชนะที่ร่างกายขาวเนียนนี้อีกไม่นานจะต้องเป็นของเขาเพียงผู้เดียว

อูฮยอนนึกรังเกียจสายตา รอยยิ้ม น้ำเสียงแบบนี้ของคิมซองกยูเหลือเกิน เขาเกลียดทุกอย่างที่เป็นคิมซองกยู คนที่ทำลายศักดิ์ศรีของเขา ทำให้เด็กอย่างนัมอูฮยอนตกนรกทั้งเป็นกับการกระทำเห็นแก่ตัว ความต้องการที่ไม่รู้จักพอของชายหนุ่มที่ต้องการให้เด็กอย่างนัมอูฮยอนมาปรนเปรอความสุขทางกายให้

อูฮยอนกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือดกับความรู้สึกเสียวซ่านเมื่อส่วนอ่อนไหวนั้นถูกฝ่ามือใหญ่นั้นจับรูดขึ้นรูดลงอย่างเมามันสนุกมือหรรษาเริงใจ เท่านั้นยังไม่พอก้อนกลมๆทั้งสองข้างยังถูกบีบเฟ้นนวดปลุกเร้าอารมณ์ให้อูฮยอนส่งเสียงครางร้องออกมาที่ร่างกายของอูฮยอนนั่นบิดเร่าตอบสนองสัมผัสอันเร่าร้อนอย่างรู้งาน

สายตาเย้อหยันจ้องมองใบหน้าหวานขาวที่เต็มไปด้วยความหยิ่งทะนง ความเย่อหยิ่งที่ไม่รู้ตัวเลยว่าร่างกายนั้นไม่ได้เย่อหยิ่ง หยิ่งทะนงไปกับกำแพงที่ตัวเองก่อขึ้นมาเพื่อไม่ให้คนอย่างเขาเข้ามาทำร้ายได้ ร่างกายกับความคิดของอูฮยอนช่างไม่ไปทางเดียวกันเลย ช่างไม่ปรึกษากันเลยจนทำให้ซองกยูนั้นเข้ามามีอำนาจในตัวของอูฮยอนอย่างง่ายดาย

“ร่างกายของนายมันตอบฉันดีเหลือเกิน มันคงอยากให้ฉันเป็นผัวของนายจนตัวสั่นแล้วนัมอูฮยอน”วาจาช่างร้ายกาจว่าออกมาอย่างเย้ยหยันอูฮยอนที่จ้องมองอย่างรังเกียจ

“คุณก็ได้แค่ร่างกายของผม ได้แค่ร่างกายของผมเพียงอย่างเดียวเท่านั้น!!” ตะโกนสุดเสียง แววตาเชิดรั้นมีแต่ความเกลียดชังที่อูฮยอนอยากย้ำเตือนคิมซองกยูรู้ว่าเขาจะไม่มีทางได้อะไรไปมากกว่านี้แล้ว

“ก็ลองดูแล้วกัน ว่านายจะเก่งกาจกับฉันไปได้ถึงไหน!!”

“อ๊า……..”

ความรุนแรงถูกสอดกระแทกเข้ามาในช่องทางรักของอูฮยอนอย่างรุนแรงไม่ทันตั้งตัว ที่มันเจ็บรวดร้าวไปทั้งกาย มีแต่ความเจ็บที่อูฮยอนได้รับจากซองกยูที่โหดร้าย ป่าเถื่อนกับเด็กอย่างเขา

อดทนเอาไว้นัมอูฮยอน นายต้องอดทนเอาไว้ อย่าให้เขาเห็นความอ่อนแอของเรา

อูฮยอนได้แต่บอกตัวเองถึงแม้ว่าจะเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกาย เหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงไปกับความรุนแรงป่าเถื่อนของซองกยูที่มอบให้กับเด็กอย่างเขา ความโหดร้าย ป่าเถื่อนที่เด็กอย่างอูฮยอนไม่สมควรที่จะได้รับมันเลย

“นายทำให้ฉันต้องรุนแรงกับนายก่อน นายทำให้ฉันต้องทำแบบนี้นัมอูฮยอน” น้ำเสียงต่ำเอ่ยบอกกับสายตานิ่งจ้องมองใบหน้าหวานขาวเหยเกไปด้วยความเจ็บจุกภายในกายแต่อูฮยอนกลับจ้องมองซองกยูกลับด้วยสายตาท้าทาย แววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังในตัวซองกยู

ถึงจะเจ็บอูฮยอนก็ไม่แสดงออก ไม่ร้องขอให้อีกฝ่ายอ่อนโยนกับตรง อยากจะทำอะไรก็ทำไปในเมื่อคิมซองกยูเป็นเจ้าของชีวิตเขาแล้วก็เชิญทำตามสบาย เขาจะไม่ร้องขอชีวิตความเมตตากับผู้ชายคนนี้เด็ดขาด

ถึงให้ตายก็ไม่มีขอร้องขอเด็ดขาด ให้ตายไปสักดีกว่า ดีกว่าที่จะมีชีวิตอยู่อย่างไร้ศักดิ์ศรีอยู่แบบนี้

ความดื้อดึง อวดดีของอูฮยอนยิ่งอยากทำให้ซองกยูอยากเอาชนะเด็กหนุ่มและสิ่งเดียวที่ซองกยูจะเอาชนะอูฮยอนได้ก็เป็นเสียงร้องครางที่เขาต้องการได้ยินจากปากของอูฮยอนและการตอบสนองร่างกายของอูฮยอนที่ตอบสนองตอบรับเขาดีเหลือเกิน ดีจนไม่คิดว่าจะเป็นอูฮยอนเด็กอวดดีที่ว่าเขาเมื่อครู่

ซองกยูไม่สนว่าอูฮยอนจะเจ็บปวด ทรมานมากแค่ไหนสิ่งที่เขาอยากจะสั่งสอนให้อูฮยอนรู้ไว้ว่าอย่ามาอวดดี จองหองกับคนอย่างเขา อย่ามาท้าทายกับคนอย่างเขาได้ ซองกยูต้องการให้อูฮยอนจำเป็นบทเรียนว่าถ้าอวดดี จองหอง ท้าทายกับเขาแล้วจะต้องเจออะไรบ้าง

ถึงแม้ในใจไม่อยากจะรุนแรง ไม่อยากทำร้ายอูฮยอนก็ตามแต่ซองกยูไม่ต้องการให้ใครมาจองหองกับคนอย่างเขาอย่างที่อูฮยอนกำลังทำกับเขาอยู่ตอนนี้ บวกกับความเครียดจากเรื่องเมื่อเย็นยิ่งทำให้ซองกยูยิ่งยับยั้งสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ไม่ได้ก็ต้องมาหาที่ลงระบายกับอูฮยอน

“อ๊า…อื่อ….อุก….อ๊า”

ความเจ็บปวดในกาย ร่างกายแทบจะฉีกขาดกับความรุนแรงของซองกยูที่กดกระแทกเข้ามาในอย่างรุนแรง หนักหน่วงจนลืมคิดไปว่านี่คือครั้งแรกของอูฮยอน แต่อูฮยอนเลือกจะเก็บความเจ็บไว้กับตัวเองไม่ร้องขอความเมตตากับซองกยู ให้ซองกยูได้ทำกับตัวเองอย่างหน่ำใจเท่าที่ต้องการ

อูฮยอนระบายความเจ็บปวดรวดร้าวออกมาด้วยเสียงครางร้องดังลั่นห้อง เป็นสิ่งเดียวที่อูฮยอนจะทำได้ แต่เสียงครางร้องนั้นยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการทางเพศให้กับซองกยูเพิ่มขึ้นไปอีก ยิ่งอูฮยอนร้องครางออกมาเรื่อยๆแรงกดกระแทกก็ยิ่งกดกระแทกเข้ามาอย่างถี่รัวหนักหน่วงเต็มไปด้วยความสุขสมของคิมซองกยูที่ได้เสพสมมันอย่างมีความสุข

“อูฮยอน อา…..”

คงมีแต่ซองกยูคนเดียวที่มีความสุขกับรสเซ็กส์ในคืนนี้ คืนแรกของการได้อูฮยอนมาเป็นเมียอย่างสมบูรณ์แบบ คืนแรกที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของอูฮยอนแต่เต็มไปด้วยความสุขของซองกยู

ความรู้สึกของคนสองคนมันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน…..

“ฮื่อ…..อ๊า……อื่อ”

ซองกยูยังคงเพิ่งแรงขึ้นเรื่อยๆและหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆไปกับอารมณ์ความต้องการของตัวเองที่ยังโหมกระหน่ำพัดเข้ามาอย่างกับพายุที่ไม่รู้ว่าพายุจะหยุดลงและจากไปเมื่อไร

ซองกยูก็เปรียบเหมือนพายุอันตรายที่ก่อตัวขึ้นมาทำให้คนอื่นเดือดร้อน ได้รับบาดแผลความเจ็บปวดกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป มันไม่ได้ต่างกับพายุเลยที่พัดผ่านมาให้บ้านเรือนเสียหายและก็ทิ้งบาดแผลให้กับผู้คนที่ได้รับความเสียหายนั้นจากพายุ ก็เหมือนในตอนนี้ที่ซองกยูนั้นได้สร้างบาดแผลให้กับอูฮยอนให้เจ็บปวดกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปในค่ำคืนนี้

ค่ำคืนอันแสนโหดร้ายอีกคืนของนัมอูฮยอน………

แรงที่หนักหน่วง รุนแรงขึ้นเรื่อยๆจนทำให้อูฮยอนทนรับความรุนแรงไม่ไหวหมดสติลงกับความรุนแรงอันป่าเถื่อนของซองกยูที่ซองกยูยังคงกดกระแทกแกนกายเข้าไปไม่ยอมหยุด ไม่รู้เลยว่าอูฮยอนนั้นหมดสติลงไปเพราะความรุนแรงป่าเถื่อนของตัวเขาเอง

“อา……”

น้ำรักจากในกายถูกพ่นฉีดออกมาจากท่อนลำใหญ่ที่พ่นฉีดเข้าไปในช่องทางรักซองกยูนั้นไม่ยอมดึงแกนกายใหญ่ของตัวเองออกจากช่องทางรักของอูฮยอนและยังล้มตัวนอนบนตัวของอูฮยอนอย่างหมดแรง

“ถ้านายไม่อวดดีกับฉัน นายก็คงไม่เจ็บตัวแบบนี้นัมอูฮยอน”บอกออกมากับคนที่หลับใหลหมดสติลงไปเพราะความรุนแรงป่าเถื่อนของตัวเอง “ฉันขอโทษที่ต้องรุนแรงกับนาย แต่ฉันแค่อยากสั่งสอนให้นายรู้ไว้ว่าฉันไม่ชอบเด็กอวดดี ดื้อรั้นกับฉัน ถ้านายไม่อยากให้ฉันต้องรุนแรง ใจร้ายกับนายอีก คราวหลังก็อย่าอวดดีและดื้อกับฉันแบบนี้อีกรู้ไหม” ถึงพูดออกไปมันก็ไม่มีความหมายอะไร ไม่มีอะไรดีขึ้นในเมื่อตอนนี้อูฮยอนไม่ได้สติ ไม่ได้ยินในสิ่งที่ซองกยูได้เอ่ยออกมา

ริมฝีปากหนากดจูบหน้าผากมนด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนที่มันช่างแตกต่างกับเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อครู่เหลือเกิน ไม่ถึงห้านาทีจากซาตานร้ายกลับกลายมาเป็นเทวดาแสนอ่อนโยนใจดีให้กับอูฮยอน แต่อูฮยอนจะรู้ไหมซาตานร้ายที่ทำร้ายเขาจนยับเยินนั้นจะมาเป็นเทวดาแสนใจที่รั้งร่างเขานั้นเข้ามานอนกอดอย่างแสนรัก หลงใหลกับความหอมหวานของร่างกายของอูฮยอนที่ซองกยูชักจะหลงใหล ติดใจจนไม่อยากปล่อยให้อูฮยอนนั้นอยู่ห่างกาย หลุดมือเขาไป

คิมซองกยูจะทำทุกอย่างเพื่อให้อูฮยอนอยู่กับเขาตลอดไป ถึงแม้จะทำให้เขาดูเป็นซาตานร้ายในสายตาของอูฮยอนก็ตาม เขาก็ยอมขอแค่ให้อูฮยอนอยู่กับเขาและเป็นของเขาคนเดียว………

 

 

 

 

 

 

 

เจ้านายที่รัก 3 Jaehyun x Taeyong Smrookies

เจ้านายที่รัก …..3

 

 

เมื่อใกล้ถึงวันพระจันทร์เต็มดวงแจฮยอนจึงพาแทยงไปยังบ้านพักริมทะเลส่วนตัว ทั้งสองนั้นมาก่อนหนึ่งวันที่แจฮยอนอยากให้แทยงได้มาเที่ยวเล่น เห็นบรรยากาศของธรรมชาติ ท้องทะเลที่แสนสวยงาม กว้างใหญ่ที่แมวตัวน้อยนั้นไม่เคยมาเที่ยวเล่นเลย แจฮยอนจึงพาแทยงออกมาวิ่งเล่นริมชายหาด แทยงในร่างแมววิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ตะขุ้ยทรายเล่น แจฮยอมองดูด้วยรอยยิ้มที่ได้เห็นแทยงมีความสุขมีรอยยิ้มเขาหวังว่าหลังจากคืนนี้พรุ่งนี้ไปแทยงจะได้มาวิ่งกับเขาเช่นนี้ ที่ไม่ต้องมาอยู่ในร่างแมว จะได้มีวิ่งแบบคนรักที่คู่อื่นทำให้กัน

“แทยงมานี้เร็ว” แจฮยอนนั่งย่อลงรออุ้มแทยง แทยงนั้นหยุดวิ่งและหันมามองเจ้านายที่รักและวิ่งกลับเข้ามาหากระโดดเข้าไปอยู่ในอ้อมอกของเจ้านายหนุ่มแสนหล่อ สุดที่รักที่มอบความรักให้เขาอย่างไม่นึกรังเกียจ ทั้งที่เขายังอยู่ในร่างแมวก็ตาม

“พรุ่งนี้แล้วซินะที่นายจะได้เป็นคนแล้ว ได้อยู่กับชั้นที่ไม่ต้องมาอยู่กับฉันในช่วงเวลากลางคืนอีกต่อไปแล้ว ทนรออีกหน่อยนะ พอพรุ่งนี้มาถึงนายกับชั้นก็จะได้อยู่ด้วยกันแล้วแทยงของชั้น”แจฮยอนจูบลงบนปากของแมวตัวน้อย แทยงเลียใบหน้ารับรู้ถึงความรักของเจ้านายสุดที่รักได้ดี

แจฮยอนเห็นว่ามันใกล้ค่ำแล้วจึงพาแทยงกลับมาที่บ้านพัก กลัวว่าแทยงจะกลายร่างกลับมาเป็นมนุษย์แล้วนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวจะเห็นคนรักของเขาได้ เพราะแทยงถ้ากลายร่างเป็นคนจะเปลือยเปล่าเพราะเขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้าให้เจ้าแมวแสนซนตัวนี้มาด้วย จึงต้องรีบพาแทยงกลับมาก่อน ก่อนที่จะกลายร่างมาเป็นเมียแสนยั่วของตน

แจฮยอนปล่อยคแทยงลงกับพื้นไม่ถึงสิบวิ เจ้าแมวแสนซนก็กลายร่างเป็นมนุษย์ที่นั่งคุดคู้อยู่ตรงหน้าแจฮยอนกับสภาพเปลือยเปล่า แจฮยอนถึงกับระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นแทยงกลายร่างเป็นมนุษย์แสนน่ารัก

แทยงลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาโอบคอแกร่งกดจมูกโด่งลงบนแก้มกร้านของเจ้านายกับรอยยิ้มแสนยั่ว ที่ยิ้มกี่ที่ก็ทำให้แจฮยอนหลงรักมากขึ้นกว่าเดิม

“มีอะไรรึเจ้าแมวแสนยั่ว”มือใหญ่ปัดผมที่ปกลงมาปิดใบหน้าหวานและจูบหน้าผากมน

“ไม่มีอะไรฮ่ะเจ้านาย แค่แมวตัวนี้อยากกอดเจ้านายเท่านั้นฮ่ะ” แจฮยอนถึงกับยิ้มออกมากับความขี้อ้อนของแมวตัวน้อย “เจ้านายผมอยากไปชมวิวด้านนอกจังฮ่ะ พาผมไปหน่อยนะฮ่ะ”

“ได้ซิ”แจฮยอนตอบออกมาและช้อนร่างบางออกไปยังระเบียงหน้าบ้านที่เห็นท้องทะเลเบื้องหน้า สองร่างยืนกอดกันอยู่ท่ามกลางท้องทะเลที่ปกคลุมไปด้วยความมืดมิดของยามค่ำคืน แจฮยอนสวมกอดจากด้านหลัง ยืนทาบทับกอดแทยงเอาไว้ที่ร่างกายแนบชิดกันและกดจูบบนแก้มนิ่ม

“ผมขอบคุณเจ้านายมากนะฮ่ะที่รักผม ถึงผมจะเป็นแค่ลูกแมวตัวหนึ่งที่เจ้านายเก็บผมมาเลี้ยง แต่เจ้านายก็ไม่เคยรังเกียจผม ยังรักผมและยังยอมมีสัมพันธ์กับแมวตัวนี้เสียอีก”ร่างบางบอกด้วยรอยยิ้มที่ถูกร่างหนาสวมกอดจากด้านหลัง

“ถึงนายจะเป็นอะไร ชั้นก็รัก รักนายที่เป็นนายแทยง วันแรกที่ชั้นเห็นนายกลายร่างเป็นมนุษย์มันทำให้ชั้นตกหลุมรักนายแล้ว ชั้นคิดอยากได้นายมาเป็นของชั้นตั้งแต่วันนั้น อยากจะได้นายมาครอบครองเพียงคนเดียวที่ชั้นไม่เคยนึกรังเกียจนายเลย ว่านายจะเป็นแมวหรือมนุษย์ ขอแค่ให้ชั้นได้รักนายและได้นายมาเป็นของชั้นคนเดียวมาเป็นคนรักของชั้นแทยง”แทยงถึงกับยิ้มออกมา “นายคือคนเดียวที่ชั้นรักนะ นายเป็นคนเดียวในหัวใจของชั้น ไม่ว่าการแก้คำสาปจะทำสำเร็จหรือไม่ ชั้นก็จะรักนายและไม่ทิ้งให้นายอยู่คนเดียวเด็ดขาด เชื่อใจชั้นนะแทยง”

แทยงแกะมือใหญ่ออกจากเอวและหันมามองใบหน้าคมเข้ม มือบางทาบทับบนแก้มกร้านของคนที่เพิ่งบอกความในใจออกมาให้ตัวเองรับรู้

“ขอบคุณฮ่ะเจ้านายผมรักเจ้านายนะฮ่ะ รักเจ้านายเพียงคนเดียวในหัวใจของผม”

แทยงเขย่งตัวขึ้นมาจูบปากหยัก กดจูบเข้าไปดูดเม้นเรียวปากหนาที่ครั้งนี้แทยงเป็นคนเริ่มมอบความรักให้กับชายหนุ่มก่อน มือบางก็เคลื่อนมาถอดเสื้อยืดของร่างหนาออกจากตัวที่ต้องผละออกจากการจูบ เมื่อถอดเสร็จก็กลับเข้าไปจูบอีกครั้งกับความหอมหวานของรสจูบที่ถ่ายทอดมันออกมาจากจิตใต้ความนึกที่มีให้กัน

แจฮยอนผลักกายร่างบางให้นอนราบกับพื้นที่พรมจูบไปทั่วใบหน้าหวาน เคลื่อนลงมาตามผิวกายตามซอกคอระหงอย่างอ่อนโยน เต็มไปด้วยความรักที่มีให้แก่เจ้าแมวตัวน้อยแสนน่ารักตัวนี้ ร่างหนามอบความสุขบนเรือนของร่างบาง มือบางก็เคลื่อนลงไปยังกางเกงขาสั้นดึงมันออกจากตัวให้ลงมายังขาตามมากางเกงสีเนื้อที่ถูกถอดออกหลังจากนั้นแจฮยอนก็จัดการให้มันหลุดออกไปเอง

“ผมรักเจ้านายนะฮ่ะ เจ้านายผมรักเจ้านาย”เสียงหวานใสย้ำบอกรักซ้ำๆ มือบางก็ลูบไล้ไปยังแผ่นหลังกว้างอย่างสุขสม เปรมปรีด์ไปกับสัมผัสแห่งรักของที่ชายหนุ่มกำลังมอบให้กับตัวเองอยู่ตอนนี้ ความรักที่มาจากใจคนทั้งสองที่ไม่ใช่ความต้องการทางร่างกาย ไม่ใช่ความใคร่ที่ต้องการเซ็กส์แต่มันมาจากความรักทั้งหมดของทั้งแจฮยอนและแทยงที่มีให้กัน

ใบหน้าคมเข้มเอ่ยหน้าขึ้นมาสองสายตาประสานมองกันด้วยหัวใจแห่งรัก ที่ไม่ต้องมีคำพูดก็สื่อออกมาถึงกันด้วยใจที่มีให้กัน

“แทยงนายเป็นคนเดียวที่ชั้นรักและจะรักตลอดไปตลอดชีวิตของชั้น”เสียงทุ้มลึกเอ่ยออกมาและก้มใบหน้าคมเข้มยังไปเจ้าตัวเล็กของร่างบางและประคองมันเข้าไปในปาก

ความอุ่นที่ปะทะลงบนแกนกายเล็กที่มันทำให้ผิวขนลุกซู่ขึ้นมาความอุ่นร้องของเรียวลิ้นของร่างหนาพร้อมกับสายลมที่พัดมาทำให้ร่างบางเริ่มรู้ถึงความเสียวซ่าน ร้อนระอุภายในกายที่มันทำให้ร่างบางรู้ถึงความรักที่ร่างหนาทำให้อยู่ตอนนี้ ถึงจะอ่อนโยน อ่อนหวานแต่มันก็ทำให้เขามีความสุขกับสัมผัสนี้เหลือเกิน

“อืม…..ผมรักเจ้านาย รักเจ้านายคนเดียว”

ย้ำบอกออกมากับความรักที่มีอยู่เต็มในอกที่มันทำให้คนที่ได้ยินอย่างแจฮยอนถึงกับยิ้มอยู่ในใจและบรรจงมอบความรักให้กับคนที่เรียกว่าภรรยาของเขาได้เต็มปาก

“อ่า…….เจ้านายเก่งที่สุดเลย”ร้องชมออกมาเมื่อน้ำใสถูกปล่อยออกมาจากตัวที่ถูกถ่ายทอดเข้าปากหนาที่แจฮยอนกลืนกินเข้าไปอย่างอิ่มอกอิ่มใจกับบทรักครั้งนี้

“แทยงชั้นจะทำให้นายรู้ว่าชั้นรักนายมากแค่ไหน รักที่ไม่อยากให้นายอยู่ห่างกายชั้นเลย”แจฮยอนบอกออกมาด้วยรอยยิ้มแสนอบอุ่นและจับเรียวขาเล็กตั้งชันขึ้นแยกออกจากกัน แล้วค่อยประคองแกนกายเข้าไปในช่องทางสีสวาทที่เตรียมพร้อมรับความรักครั้งนี้เต็มที่

ลูกชายตัวใหญ่ของแจฮยอนถูกสอดเข้าไปจนมิดด้ามที่ร่างหนายังคงแช่ค้างเอาไว้ แล้วยิ้มให้กับร่างบางที่นอนยิ้มหวานรอรักแท้จากเขา

“พร้อมนะแทยง”

“ฮ่ะ”ยิ้มหวานออกมา แจฮยอนเริ่มเคลื่อนกายเข้าออกที่ให้ความรักในหัวใจเป็นตัวกำหนด ให้เป็นคนกุมเกมนี้เอง ที่ไม่ใช่ความใคร่ ความต้องการใดๆทั้งนั้นที่มันมีแต่ความรักเพียงเดียวที่มอบให้กัน

“ อ่า….อืม…..เจ้านายดูอะไรซิฮ่ะ”เสียงหวานร้องบอกและแหงนหน้ามองบนฟ้า ที่ตอนนี้พระจันทร์กำลังเต็มดวง อย่าบอกนะว่าคืนนี้เป็นวันพระจันทร์เต็มดวง สวรรค์รับรู้ความรักของผมกับเจ้านายแล้ว

“แทยงสวรรค์รับรู้ความรักของเราสองคนแล้ว ความรักที่สวรรค์ยอมให้เราสองคนรักกัน”แจฮยอนบอกอย่างดีใจรั้งร่างบางเข้ามากอด สองร่างกอดกันอยู่ท่ามกลางแสงจันทร์ในค่ำคืนนี้ ที่ยังมีทูตแห่งความรักเชื่อมกันอยู่

“ขอบคุณสวรรค์ที่ให้เราสองคนรัก ผมสัญญาว่าผมจะรักเจ้านายเพียงคนเดียว เจ้านายเพียงคนเดียวที่ผมรัก”สองร่างกอดกันด้วยความดีใจ ปลื้มปิติกับสิ่งที่สวรรค์รับรู้

เมื่อพระจันทร์เต็มดวงแจฮยอนก็ถ่ายทอดความรักจนถึงจุดสูงสุดที่ไม่นานก็สารรักก็ถูกปล่อยออกมาในตัวของร่างบาง แจฮยอนนั้นก็ต้องการให้มันปล่อยมาเพื่อที่จะทำให้ทันก่อนเที่ยงคืนตามที่ชายชราบอกกับเขาเอาไว้เมื่อสองวันก่อน

บทรักเมื่อจบลงแจฮยอนก็ให้แทยงนั่งรออยู่หน้าระเบียงและไปเอาถังน้ำมาใส่น้ำให้เต็มที่ผสมกับน้ำบริสุทธิ์ที่ชายชราให้เอาไว้ แล้วให้แทยงเดินลงไปในถังน้ำแช่ตัวอยู่ในน้ำก่อนที่แจฮยอนจะกรีดเลือดจากข้อมือมาให้แทยงดื่มเพื่อพิสูจน์ความรักให้สวรรค์รับรู้ว่าเขาพร้อมที่จะทำเพื่อคนที่รักได้

แทยงดื่มเลือดที่ไหลออกมาจากข้อมือและใช้ลิ้นเลียข้อมือที่เลือดยังไหลอยู่จนหมดและยิ้มออกมาและจับข้อมือหนามาดูรอยแผลด้วยความเป็นห่วง

“เจ้านายไปทำแผลก่อนนะฮ่ะ ผมนั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวได้ฮ่ะ”แทยงบอกออกมา แจฮยอนยิ้มรับ

“รอชั้นแปบหนึ่งนะ เดี๋ยวชั้นออกมา” แจฮยอนรีบเข้าไปข้างในและกลับออกมาพร้อมที่ข้อมือมีผ้าก๊อตพันเอาไว้

แจฮยอนนั่งรอจนถึงเที่ยงคืนวันใหม่และพาร่างบางขึ้นจากถังแช่น้ำที่เอาผ้าขนหนูสีขาวมาพันกายไม่ให้ร่างบางต้องหนาวกับอากาศในยามค่ำคืนนี้ แล้วพาแทยงเข้าไปแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วพามานอนบนเตียง

“คืนนี้ชั้นจะทำกับนายแค่นี้ ชั้นอยากนอนกอดนายไปถึงเช้า กอดด้วยความรักที่เราสองคนมีให้กัน ที่พระเจ้าเห็นความรักของเราสองคน” แจฮยอนบอกออกมาที่สอดตัวเข้ามาในผ้าห่มและรั้งร่างบางเอามานอนกอดแนบกาย ใบหน้าหวานซุกหน้าลงกับอกแกร่งมือบางวาดกอดเอวหนาด้วยความรัก

“ผมจะได้เห็นหน้าเจ้านายตื่นนอนทุกเช้า เจ้านายจะได้เห็นหน้าผมทุกเช้าที่ไม่ต้องเห็นผมในร่างแมวอีกแล้ว ต่อไปนี้ทำจะทำหน้าที่ภรรยาให้กับเจ้านายทุกเช้า ให้ทุกคนได้รู้ว่าเจ้านายมีเจ้าของแล้ว แล้วเจ้าของของเจ้านายก็คือผม”แทยงซบลงกับอกกว้างด้วยรอยยิ้ม ที่ต่อไปนี้จะไม่ต้องมีใครรู้มายุ่งและจีบเจ้านายของเขาอีก

“ชั้นรักนายนะแทยงของชั้น”

“ผมรักเจ้านายนะฮ่ะ”

สองร่างกอดกันด้วยความรักที่มีให้กันที่ทำให้สวรรค์เห็นถึงความรักของเขาทั้งสองแล้ว ที่มันทำให้แทยงคนนี้ไม่ต้องกลับกลายเป็นแมวอีกต่อไปและจะได้เป็นภรรยาของจองแจฮยอนเต็มตัว ภรรยาที่จองแจฮยอนรักเพียงคนเดียวเท่านั้นและมีสิทธิ์ในตัวของแจฮยอนเพียงคนเดียวที่ผู้หญิงหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาแย่งไปได้

อย่างไงซะแมวตัวนี้ก็ไม่มีทางยอมอยู่แล้ว จะมาแย่งสามีของแทยงไปต้องผ่านศพของแทยงไปก่อน ถ้าแทยงคนนี้ยังไม่ตายอย่าหวังเลยว่าจะได้ผู้ชายที่ชื่อจองแจฮยอนไปได้……

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากกลับมาจากเที่ยวทะเลแจฮยอนก็เปิดเผยฐานะของแทยงให้กับคนในบ้านรับรู้ว่าแทยงจะเป็นนายหญิงของบ้านและเป็นภรรยาของเขาที่มีสิทธิ์ทุกอย่างในบ้าน ที่สาวใช้ในบ้านต่างก็ยอมรับและเอ็ดดูแทยงที่แทยงเป็นเด็กน่ารัก ขี้อ้อน ช่วยงานทุกอย่าง ทำให้เป็นที่รักของทุกคนในบ้านตระกลูจอง

วันนี้เป็นวันหยุดแจฮยอนจึงชวนแทยงมาเดินเล่นที่สวนสาธารณะที่เป็นสถานที่แจฮยอนชอบพาแทยงมาเดินเล่นตอนยังเป็นแมวน้อย ทั้งสองต่างกุ๊กกิ๊ก เพิ่มความหวาน เล่นหยอกล้อกัน ทำให้คนที่พบเห็นต่างยิ้มออกมากับความน่ารัก ความรักของคนทั้งสองที่มีต่อกัน แต่เสียงหนึ่งทำให้แทยงนึกขัดใจและอยากไล่ไปให้ไกลเหลือเกิน ถ้าไม่ใช่เสียงของเยริที่เอ่ยเรียกคนรักของตน

“แจฮยอน…”เสียงหญิงสาวเอ่ยเรียกที่เดินเข้ามาหา แจฮยอนหันไปยิ้มให้ที่แทยงแอบเบะปากอย่างไม่พอใจ “บังเอิญอีกแล้วนะที่เจอนายที่นี้”หญิงสาวบอกออกมาด้วยรอยยิ้ม แต่คนที่ไม่ยิ้มด้วยซินี้คือแทยงที่นึกก่นด่าในใจ

“ชิ! ชะนีคิดมาแย่งสามีของชาวบ้านล่ะซิ”

“นายด่าเจ้านายชั้นทำไม อย่าคิดนะว่าชั้นไม่รู้ว่านายด่าเจ้านายชั้น”แมวคู่อริของแทยงที่เคยกัดกับแทยงเมื่อครั้งก่อนที่เจอเยริที่นี้ แมวตัวนี้รู้สิ่งที่แทยงคิดและด่าเจ้านายของสตัวเอง เหมือนที่แทยงรับรู้ว่าแมวตัวนี้กำลังด่าเขาเหมือนกัน ก็เข้านะรู้ถึงจิตของแมวตัวนี้ล่ะซิ เป็นแมวมาก่อนก็ต้องรู้ถึงกัน

“ทำไมชั้นจะด่าไม่ได้ ในเมื่อเจ้านายแกกำลังมาแย่งสามีชั้น รู้ว่าเค้ามีเมียอยู่แล้วยังคิดมาแย่งอีก หน้าด้านชะมัด”แทยงตอบออกมาอย่างไม่กลัว ส่งสายตาอาฆาตให้กับแมวเยริ

“แจฮยอนมากับใครหรอ เยริไม่เห็นจะรู้จักเลย”หญิงสาวถามออกมาที่ไม่เคยเห็นชายหนุ่มตรงหน้ามาก่อน

“มากับเมีย รู้จักหรือยังชั้นจอง แทยงเมียของแจฮฺยอน”แทยงตอบออกมาอย่างไม่อายปาก จะอายทำไมก็รู้อยู่แล้วว่าผู้หญิงคนนี้คิดจะมาจีบสามีของตน แจฮยอนได้แต่แอบยิ้มอยู่ในใจ

“หน้าด้าน พูดออกมาไม่อายปาก”เป็นเสียงของแมวยูริที่ว่าออกมาที่ไม่มีใครได้ยินนอกจากแทยง แทยงยกยิ้มมุมปากและพูดตอกกลับไป

“ผัวชั้น ทำไมชั้นต้องอายด้วย เคยได้ยินมั๊ย เสียทองท่วมหัว ไม่ยอมเสียผัวให้ใคร”แทยงตอกกลับไป

เด็กอะไรก็ไม่รู้หน้าด้านชะมัด คิดมีผัวตั้งแต่เด็ก ร่านจริงๆ

เสียงในใจของเยริที่ว่าออกมาทั้งที่ยังมีรอยยิ้มให้กับแจฮยอนและแทยง แต่แทยงนะมีจิตพิเศษที่สามารถอ่านใจคนอื่นได้ รู้ว่าหญิงสาวด่าว่าตนออกมา รอยยิ้มร้ายฉายออกมาและจิกตาใส่เยริก่อนที่จะพูดออกมาให้ทั้งเยริและแจฮยอนสะอึกไม่น้อย

“ผมยอมรับว่าผมร่าน ร่านที่มีผัวตั้งแต่เด็ก แต่ความร่านของผมยังดีกว่าชะนีอย่างคุณที่คิดมาแย่งผัวของผม ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่กับผัวของผม แต่ผมจะบอกคุณไว้ให้นะครับ ว่าผมไม่มีทางเสียผัวให้กับคุณแน่ๆคุณชะนีหลงป่า แจฮยอนผมว่าเรากลับกันเถอะ ผมคิดถึงเตียงนิ่มๆแล้วฮ่ะ”ย้ำเน้นตรงเตียงและเดินควงแขนแจฮยอนออกมาแต่ยังไม่วายหันไปกัดจิกต่อ “เจ้านายมันร่านอย่างไง แมวมันก็ร่านเหมือนเจ้านายมันนะฮ่ะ ช่วยสั่งสอนกันหน่อยนะฮ่ะเดี๋ยวจะพาเสียไปด้วยกันทั้งคู่ ผมไม่อยากให้สถาบันแมวเสียหายเพราะมีเจ้านายอย่างคุณนะฮ่ะ”แทยงว่าออกมาอย่างเจ็บแสบ แจฮยอนมองอย่างคาดโทษ

“ร้ายนักนะเรา”แจฮยอนกระซิบลงข้างหูกับความแสบ ร้ายของร่างบาง

“ต้องร้ายซิฮ่ะ ไม่งั้นได้เสียสามีให้ชะนีได้”แทยงตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน

“กลับไปโดนลงโทษซะให้เข็ด จะให้ลุกขึ้นไม่ไหวเลย”

“เชิญเจ้านายเลยฮ่ะ เมียคนนี้ยอมรับบทโทษแต่โดยดีฮ่ะ” แทยงตอบหน้าเริงร่า จนทำให้แจฮยอนหนักใจ ที่ภรรยาคนนี้ช่างแก่แดด แสบ ยั่ว เขาเหลือเกิน

 

END

 

 

 

 

TALK

จบแล้วสำหรับSFเรื่องนี้ เดี๋ยวไรต์จะมาต่อให้อ่านกันเรื่อยๆนะคะ

ม่านมายา 3 chanyeol x kai x suho

ร่างไร้อาภรณ์เดินตรงเข้ามาหาชานยอลที่ยืนพิงโต๊ะทำงานรอให้จงอินเดินเข้าไปหา
จงอินไม่รู้เลยว่าท่านประธานปาร์คโมโหโกรธอะไรเขา
ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงแสดงออกได้ชัดเจนว่าท่านประธานกำลังโกรธเขาอยู่มากๆ
แต่ถึงกระนั้นจงอินขอทำให้ท่านประธานหายโมโห หายโกรธด้วยตัวของเขาเอง
ฟึ่บ
ร่างของจงอินถูกรั้งมานอนราบบนโต๊ะทำงานของท่านประธาน
สายตาคมจ้องมองใบหน้าสีน้ำผึ้งเต็มไปด้วยความโกรธ
“ผมไปทำอะไรให้คุณโกรธหรือเปล่าครับ” จงอินถามขึ้น
มือบางนั้นลูบลงสันกรามของท่านประธาน
“ฉันไม่ได้โมโหนาย
แต่แค่ฉันโมโหไอ้เด็กพวกนั้นที่ทำให้นายต้องเจ็บต้องมีแผล”นิ้วโป้งใหญ่ของชานยอลลูบเบาๆตรงมุมปากที่มีรอยแผลแตกอยู่
การกระทำของท่านประธานนั้นทำให้จงอินรู้สึกอบอุ่นในใจอย่างบอกไม่ถูก
จงอินไม่เคยเจอท่านประธานในลุคอบอุ่นเป็นห่วงเขาแบบนี้เลย
“แผลแค่นี้มันไกลหัวใจผมมากครับ
มันเล็กน้อยสำหรับผมมากคุณไม่เห็นต้องถึงกับโกรธมากขนาดนี้”
เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ฝ่ามือจับไหล่กว้างทั้งสองเอาไว้
“ผมว่าคุณโยนความโมโห ความโกรธทิ้งไปเถอะครับ
แล้วเรามามีความสุขกันดีกว่าอย่างที่คุณทำกับผมทุกคืน”
จงอินบอกอย่างไม่อายปาก อย่างเป็นเรื่องเคยชินสำหรับตัวเองไปแล้ว
ก็ในเมื่อมันปาเข้าไปเดือนที่สี่กับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสาม
และจงอินก็เป็นคนแรกที่ชานยอล จุนมยอนอยู่ด้วยได้นานที่สุด
ไม่ได้รู้สึกเบื่อจงอินเลย กลับอยากต้องการมากขึ้น
มากขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่รู้สึกพอ
“คืนนี้ก็อยู่ทำกับฉันไปก่อนแล้วกัน
ไอ้จุนมยอนมันยังคงติดงานคุยกับลูกค้ายังไม่เลิก
มันคงกลับมาทำกับนายตอนนี้ไม่ได้”
“ติดงานหรือติดหญิงอยู่กันแน่ครับ”
ชานยอลถึงกับยิ้มขำหัวเราะรัวกับคำพูดของจงอินที่ดูจะรู้ทันพวกเขา
“มันติดงานจริงๆ
มันจะไปเอากับใครเขาได้ในเมื่อตอนนี้ฉันกับมันมีเพียงแค่นายคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ฉันสองคนมีความสุขกับเซ็กส์และร่างกายของนายได้”
มันไม่ใช่คำโกหกหลอกลวงเพื่อเอามาหลอกใช้จงอิน
แต่มันเป็นความจริงที่เขาสองคนนั้นมีเพียงแต่จงอินคนเดียวที่ทำให้เขามีความสุขมากที่สุด
ทำกับใครก็ไม่รู้สึกมีความสุขเท่ากับจงอินอีกแล้ว
และก็อยากทำกับจงอินเพียงคนเดียว คนเดียวเท่านั้นที่ชานยอล
จุนมยอนต้องการ
“ถึงคุณสองคนจะทำกับผู้หญิงคนอื่นจริง ผมก็ไม่ว่าอะไรหรอกครับ
เพราะมันเป็นสิทธิ์ของคุณสองคน เด็กอย่างผมไม่มีสิทธิ์จะไปห้ามคุณได้”
น้ำเสียงตัดพ้อดูเศร้าที่ในใจลึกๆของจงอินปวดหนึบตรงที่หัวใจ
“ใครบอกว่านายไม่สิทธิ์ในตัวฉัน นายมีสิทธิ์ในตัวฉันกับไอ้จุนมยอนทุกอย่าง”
“แล้วผมมีสิทธิ์ในฐานะอะไรครับ” ดวงตาหมองเศร้าทอดมองคนด้านบนที่คร่อมเขาอยู่
“สิทธิ์ในการเป็น ‘ เมีย ‘ ของฉันกับไอ้จุนมยอน”
จงอินถึงกับยิ้มหัวเราะกับคำตอบของท่านประธานปาร์ค
ถึงคำตอบมันจะดูชัดเจนแต่มันก็ยังดูคลุมเครื่อกับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสามคน
ใช่เขาเป็น ‘ เมีย ‘ เมียที่ผูกพันผูกมัดทางร่างกาย
เมียที่ให้แค่ความสุขทางกามากับสามีเท่านั้น
ที่มันไม่ได้มาจากความรักของทั้งสองฝ่ายเลย
ถึงสถานะเมียของผมยังคลุมเครือไม่ชัดเจนก็ตาม
ผมก็จะอยู่ในสถานะเมียจนกว่าคุณชานยอล
คุณจุนมยอนจะเบื่อไม่ต้องการให้ผมเป็นเมียของท่านทั้งสองแล้ว
ถ้าวันนั้นมาถึงผมก็จะเดินออกไปจากชีวิตของท่านไปเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ของผม
ร่างโปร่งบางไร้อาภรณ์เอนกายานอนหลังติดกับพื้นกระจกโต๊ะทำงาน
สายตาคมของชานยอลจ้องมองเรือนร่างสีน้ำผึ้งอย่างวิบวับเป็นประกายเต็มไปด้วยความต้องการหื่นกระหายกับเรือนร่างอันเย้ายวน
ยั่วใจของจงอิน ถึงแม้มันจะไม่ได้สวยงามเท่าหญิงสาว
ไม่ได้อรชรอ้อนแอ่นแต่มันก็มีเสน่ห์ดึงดูดให้หลงใหลกับเรือนร่างอันยั่วเย้าของจงอิน
จงอินนอนยิ้มพลีกายพร้อมให้ท่านประธานตักตวงหาความสุขจากร่างกายของเขาได้ตามอำเภอใจ
ร่างโปร่งสูงของท่านประธานปาร์คยืนคร่อมอยู่ด้านบนที่อยู่หว่างขาเรียวทั้งสองของจงอิน
ฝ่ามือใหญ่นั้นพลางลูบไล้สัมผัสเรียวขาทั้งสองข้าง
ลูบด้านในต้นขาลากวนขึ้นมาบีบจับก้อนกลมๆทั้งสองข้างอย่างเต็มมือ
“อา……”เสียวครางกระเส่าครางข้างหู
“รู้ไหมฉันชอบที่นายเป็นแบบนี้ ชอบที่นายเป็นนาย
สิ่งที่นายเป็นมันทำให้ฉันนั้นมีความสุขต้องการนายไม่น้อยจงอิน”
เสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการมากมายที่ยากจะเก็บเอาไว้เมื่อได้ทำกับจงอิน
เด็กที่ทำให้ผู้ใหญ่อย่างผมเสพติดเซ็กส์อย่างถอนตัวไม่ขึ้น
“อ๊า…..อึก……ผมดี…ใจที่…คุณชะ…..ชอบ
อ๊า….”เสียงกระเส่าตอบกระท่อนกระแท่นไปด้วยความเสียวซ่านในร่างกายที่ถูกกระตุ้นปลุกเร้าจากริมฝีปาก
ฝ่ามือหยาบที่ปรนเปรออยู่เรือนร่างอันยั่วยวน
ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความกระหื่นกายอย่างกับสัตว์ป่าที่อดอยากมาหลายวัน
“อื้อ…อ๊า…อ่า……อา”เสียงครางสุขสมไปกับส่วนอ่อนไหวที่ถูกริมฝีปากร้อนครอบครองดูดกลืนกินอยู่ในปากของชานยอล
ชานยอลจัดการดูดกินรูดขึ้นรูดขึ้นอย่างสุขสมอุรากับความหอมหวานของแท่งร้อนในปากที่เขาโหยหามาตลอดทั้งวัน
ปากก็จัดการดูดกินรูดขึ้นรูดลงอย่างสมอุรา
มือทั้งสองต่างแบ่งหน้าที่กันปรนเปรอความสุขให้กับจงอิน
มือข้างหนึ่งก็บีบคลึ้งเม็ดบัวบนยอดอกทั้งสองข้างสลับกันไปมา
มืออีกข้างจับบีบคลึ้งก้อนกลมๆทั้งสองข้างสลับกันไปมาอย่างสนุกมือ
“อ๊า…….คุ….ชานยอล อ๊า…..”เสียงร้องครางไปด้วยความเสียวซ่าน
ทรมานในร่างกายที่ต่างถูกปรนเปรอจากท่านประธานปาร์ค
ร่างโปร่งบางนอนบิดเร่าไปด้วยความเสียวซ่านทั่วสรรพกาย
มันทั้งเสียวทั้งเจ็บแสบไปหมดกับสัมผัสหื่นกระหายหยาบโลนของท่านประธาน
ถึงแม้ว่าร่างกายนี้จะผ่านศึกรัก
ผ่านมือของชานยอลและจุนมยอนมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ร่างกายยังไม่คุ้นชิน
ยังคงเจ็บจุกทุกครั้งเวลามีเซ็กส์กับผู้บริหารทั้งสอง
และยิ่งเวลามีอะไรพร้อมกันทั้งสามคนด้วยแล้วจงอินรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองแทบแตกเป็นเสี่ยงๆแทบจะพังทุกครั้งเมื่อแกนกายใหญ่เข้าไปในอยู่ในช่องทางรักทั้งสองอัน
แต่ในความเจ็บปวดนั้นกับรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
ความรู้สึกลึกๆในใจที่มันช่างมีความสุขเหลือเกินเวลาที่ท่อนลำใหญ่ของท่านประธานปาร์ค
ผู้บริหารคิมแทรกเข้ามาอยู่ช่องทางรักของผมพร้อมกัน
ผมไม่สามารถจะตอบออกมาได้ว่าทำไมรู้สึกดีรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ของคุณชานยอล
คุณจุนมยอนเข้ามาอยู่ในตัวผม
ทุกครั้งที่เราสามคนมีอะไรพร้อมกันมันช่างเป็นอะไรมีความสุขที่สุด
ทั้งที่ความรู้สึกนั้นมันไม่ควรจะเกิดขึ้นกับผมเลย
“อ๊า……..”เสียงร้องครางที่มาพร้อมกับน้ำสีขุ่นถูกปล่อยออกมาจากในตัวจนหมด
เจ้าของน้ำสีขุ่นได้แต่นอนหอบหายใจเหนื่อยหมดแรงกับการเสียน้ำในตัว
พลังงานที่ถูกสูบจากท่านประธานปาร์คไปจนหมด
แต่ดูคนที่สูบพลังงานจากจงอินไปนั้นไม่ได้รู้เหนื่อยหมดแรงเหมือนกับจงอินเลย
แต่จะให้ท่านประธานปาร์คหมดแรง เสียพลังงานเหมือนกับจงอินได้อย่างไงกัน
ในเมื่อท่านประธานนั้นได้สูบพลังงานจากจงอินแทบหมดให้กับตัวเอง
หน่ำซ้ำยังได้ดื่มยาชูกำลังอย่างดีจากตัวจงอินไปอีก
ท่านประธานคงไม่มีทางหมดแรงไปง่ายๆหรอก คืนนี้ยันเช้าท่านประธานก็ยังไหว
จงอินนอนแผ่หลานอนหอบเหนื่อยหมดแรงอยู่บนโต๊ะทำงานของท่านประธานนั้นก็ถูกท่านประธานกระโดดขึ้นมานั่งคร่อมบนหน้าอกที่กระเพื่อมด้วยความเหนื่อยจากเรี่ยวแรงที่เสียไป
ท่อนลำใหญ่ของท่านประธานนั้นจ่ออยู่ตรงริมฝีปากของจงอิน
“จัดการมันแทนฉันหน่อย” เสียงเรียบพูดขอ
จงอินนั้นก็ขยับกายหยันแขนทั้งสองขึ้นมานั่งให้ริมฝีปากนั้นจัดการอมแกนกายใหญ่ของท่านประธานเข้าไปในปาก
ถึงแม้ว่ามันจะทำไม่ถนัดก็ตามแต่จงอินก็ยังพยายามทำให้ถึงใจของท่านประธานที่นั่งหลับตาพริ้มส่งเสียงกระเส่าทุ้มครางอย่างสุขสมไปกับสัมผัสริมฝีปากของจงอินที่กำลังจัดการแกนกายใหญ่อยู่ในปาก
จงอินปรนเปรอปรนนิบัติอย่างถึงใจดูแลมันเป็นอย่างดี
“ซี๊ด…..จงอิน อา….นายเก่งจริงๆ
อืม….อา….”เสียงทุ้มต่ำกระเส่าพอใจกับลีลารักจากปลายลิ้นร้อนริมฝีปากของจงอินที่นับวันยิ่งเก่งขึ้น
รู้จักเอาใจเขาในทุกครั้งที่มีอะไรกัน
และทุกครั้งมันก็ไม่เคยทำให้ชานยอลผิดหวังกับเซ็กส์ของจงอินได้เลย
เสียงร้องครางทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความสุขสมอารมณ์ใจของชานยอลนั้นทำให้จงอินกระหยิ่มยิ้มในใจ
รู้สึกดีกับมันไม่น้อยที่ทำให้ท่านประธานปาร์คนั้นมีความสุขพอใจในสิ่งที่เขาบำเรอปรนเปรอให้
ริมฝีปากอุ่นร้อนของจงอินดูดกลืนกินแกนกายใหญ่ที่คับแน่นในปากดูดเลียขึ้นลงอย่างเอร็ดอร่อยที่สายตาหวานหยาดเยิ้มช้อนตาขึ้นมาเจ้าของแกนกายที่ครางซี๊ดอย่างสุขสม
จงอินแทบคายออกมาไม่ทันเมื่อน้ำสีขุ่นพ่นปล่อยออกมาจากแกนกายใหญ่ของท่านประธานปาร์คจนจงอินสำลักมันออกมา
ถึงแม้จะสำลักจนน้ำตาเล็ดไหลจงอินก็ยังโน้มหน้าเข้าไปไกลแกนกายใหญ่ใช้ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียคราบน้ำรักที่เปื้อนไปตามท่อนขาของท่านประธานปาร์คจนหมด
“นายเอาใจฉันซะอยู่มัดเลยคิมจงอิน ฉันกับไอ้จุนมยอนถึงไปไหนไม่รอด
ถึงไม่ยอมปล่อยนายไปไหน” ชานยอลพูดขึ้นที่รั้งร่างโปร่งบางขึ้นมานั่ง
สายตาคมจ้องมองจงอินอย่างหลงใหล ลุ่มหลง
เด็กคนนี้ทำให้ท่านประธานอย่างเขานั้นต้องเป็นอย่างสัตว์ป่าหิวกระหายพร้อมจะจับขย้ำกินลูกนกตัวนี้ได้ทุกเมื่อ
คำพูดของคุณชานยอลนั้นที่มันจะดีใจก็ดีใจจะเสียใจก็เสียใจกับคำของท่าน
ความรู้สึกของผมตอนนี้นั้นมันสับสนปนเปไปหมด
ที่ผมก็ไม่สามารถจะตอบตัวเองได้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความรู้สึกของผมในตอนนี้…….
“และนายก็จะต้องเป็นของฉันกับไอ้จุนมยอนตลอดไป”
รู้สึกดีใจอยู่ลึกๆอย่างบอกไม่ถูก
แต่อีกใจนั้นรู้สึกเจ็บปวดเมื่อรู้ถึงสถานะของตัวเองว่าอยู่ในฐานะอะไรของผู้บริหารทั้งสอง
ผมก็อยู่ในสถานะแค่ ‘เมียบำเรอ’
‘เมียที่ทำหน้าที่ให้สามีมีความสุขทางกายก็เท่านั้น’
“ผมจะอยู่กับคุณอย่างที่คุณต้องการ”
ชานยอลยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจในคำตอบและเขาก็ไม่รอช้าที่จะนำพาความสุขให้กับพวกเขาทั้งสองในคืนนี้
ขาเรียวจัดการแยกออกจากกันอย่างรู้งาน
มือใหญ่นั้นประคองแกนกายใหญ่ของตัวเองสอดแทรกเข้าไปรวดเดียวจนมิดด้ามกับความต้องการมากมายที่มันไม่สามารถเก็บกลั้นควบคุมเอาไว้ได้อยู่
มันดูรุนแรงสำหรับจงอินไม่น้อยจนจงอินร้องออกมาด้วยความเจ็บที่แกนกายใหญ่กระแทกเข้ามาอย่างรุนแรงรวดเดียวจบ
“ผมเจ็บ!!!” จงอินร้องออกมาด้วยความคับแน่นไปด้วยความเจ็บที่ช่องทางรักยังปรับสภาพไม่ได้
ชานยอลนั้นรู้สึกปวดหนึบที่แกนกายถูกตอดรัดจนแน่น
“มองหน้าฉันจงอิน…..”
ชานยอลประคองใบหน้าสีน้ำผึ้งเต็มไปด้วยเหงื่อขึ้นมามอง
สองสายตาจ้องมองกันก่อนที่ริมฝีปากทั้งสองจะกดจูบอย่างดูดดื่มเร่าร้อน
เต็มไปด้วยความต้องการของกามาราคะของคนทั้งสอง
จูบอันเร่าร้อนเอาแต่ใจดุเดือดนั้นจนทำให้จงอินลืมความเจ็บปวดในกายลง
สองร่างต่างตอบสนองตอบรับกับสิ่งต่างที่มอบให้กันทางร่างกาย
จูบที่เร่าร้อนดุเดือดเผ็ดมันที่สอดประสานสอดคล้องไปกับแรงกดกายเข้าออกของชานยอลที่เริ่มกดกระแทกแกนกายเป็นจังหวะอยู่เรื่อยๆที่ต่างทำให้เขาและจงอินต่างมีความสุขกับแรงกดกระแทกที่เริ่มจะหนักหน่วงขึ้นไปตามอารมณ์ของชานยอล
ใบหน้าทั้งสองละออกจากจูบอันดุเดือด
สายตากลมหวานเยิ้มดูเซ็กซี่จ้องมองใบหน้าคมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจที่ช่างยั่วเย้าอารมณ์ของชานยอลยิ่งนักและมันก็ยิ่งทำให้ชานยอลนั้นเพิ่มแรงกดกระแทกกระทั่นเข้าไปอย่างหนักหน่วง
“อะ….อา…..คุ….ชะ….ชานยอล….”เสียงครางร้องกระเส่าครางร้องกับสีหน้าเซ็กซี่ที่เต็มไปด้วยเหงื่อจากความร้อนในกายถึงแม้ภายในห้องจะหนาวแค่ไหนก็ยังดับไฟรักของท่านประธานปาร์คและเด็กเทรนอย่างคิมจงอินไม่ได้
ชานยอลยังกดแรงกระแทกซ้ำๆอย่างหนักหน่วงรุนแรงขึ้นเรื่อยๆถึงแม้ว่าการมีเซ็กส์บนโต๊ะทำงานนั้นมันไม่เอื้ออำนวยกับทั้งสองก็ตามแต่มันกลับไม่ได้มีปัญหาอุปสรรคกับมันเลย
ทั้งสองต่างเริงรักกันสุขสมอารมณ์ใจ
ชานยอลยังคงเร่งจังหวะจงอินก็ขยับสะโพกไปตามแรงกดกระแทกอันหน่วงของท่านประธานปาร์คจนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั้งห้องทำงานของท่านประธาน
ยังเต็มไปด้วยสองเสียงที่สอดประสานครางร้องสลับกันอย่างสุขสมรื่นรมณ์ใจกับการเป็นหนึ่งเดียวของร่างกายที่ต่างประสานสอดรับที่มีท่อนลำใหญ่เป็นตัวเชื่อมต่อร่างกายของคนทั้งสองเอาไว้
จังหวะรักยังคงหนรักหน่วงและเร็วขึ้นกว่าเดิม
เสียงร้องครางกระเส่าแหบพร่ายังคงดังสลับสอดประสานกันให้ได้ยินกันสองคน
“อ๊า…อือ…”
“อา…จงอิน…..อา….” สองเสียงต่างครางไปพร้อมกันที่เต็มไปด้วยสุข
จุนมยอนนั้นที่เปิดประตูเข้ามาถึงกับยกยิ้ม
สายตามองดูคนทั้งสองที่เริงรักกันบนโต๊ะทำงานด้วยรอยยิ้มร้าย
“อ๊า……..”
“อ๊า……” สองเสียงครางร้องออกมาพร้อมกันเมื่อจุดสูงสุดที่ต่างปล่อยไปพร้อมกัน
ชานยอลปล่อยน้ำสีขุ่นในตัวของจงอินก่อนที่จะแกนกายใหญ่ออกมาจากในตัวของจงอิน
น้ำสีขุ่นนั้นไหลมาตามหว่างขาของจงอินเต็มไปหมด
“มาได้แล้วหรอมึง”
ชานยอลถามขึ้นเมื่อกระโดดลงมาจากโต๊ะและเข้าไปประคองให้จงอินลุกขึ้นนั่งหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า
ชานยอลอุ้มจงอินในท่าเจ้าสาวมานั่งตรงพื้นพรม
จุนมยอนนั้นเดินตามมานั่งพลางปลดเนทไทออกตามด้วยเสื้อสูทถูกถอดโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี
ส่วนจงอินก็นอนเอนกายหนุนตักของชานยอลที่ยอมเป็นหมอนเป็นที่พักพิงให้กับจงอินได้นอนพักก่อนที่จะมาเริงรักกับพวกเขาสองคนอีกครั้ง
จุนมยอนเดินมานั่งตรงปลายขาของจงอินกับร่างเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ไม่ต่างกับจงอินและชานยอลเพื่อนซี้ที่มีเมียคนเดียวกัน
“พรุ่งนี้นายไม่มีซ้อมใช่ไหม” จุนมยอนถามขึ้นจงอินนั้นพยักหน้าน้อยๆ
“ไม่มีซ้อมแต่ยังต้องเข้าห้องประชุมไปจัดการไอ้พวกเด็กอันพาลพวกนั้นด้วย!”พูดขึ้นที่ยังนึกโมโหเด็กกลุ่มนั้นไม่หาย
“มันเกิดอะไรขึ้นที่กูยังไม่รู้”จุนมยอนถามขึ้นที่มองไปที่ชานยอล
“ก็ไอ้เด็กพวกนั้นมันมารุมซ้อมจงอิน
ดีที่กูเข้าไปเห็นสักก่อนไม่งั้นมีหวังจงอินถูกพวกมันกระทืบตายแน่”ว่าอย่างฉุนโกรธ
“พรุ่งนี้กูนัดไอ้เด็กพวกนั้นมารับบทโทษกับกูแล้ว
กูจะไล่พวกมันออกให้หมด”
จงอินได้ยินคำพูดของท่านประธานปาร์คว่าจะไล่เด็กเทรนออกจงอินถึงกับฝืนกายลุกขึ้นนั่ง
“ต้องถึงกับไล่ออกเลยหรอครับ”
“ใช่ตามกฎแล้วใครที่มีเรื่องทะเลาะวิวาทมีเรื่องชกต่อยจะต้องถูกไล่ออกจากการเป็นเด็กฝึกไม่มีข้อยกเว้นใดๆ”จุนมยอนว่าออกมา
“นายไม่ได้อ่านกฎระเบียบการเป็นเด็กเทรนของบริษัทเราหรือไง”ชานยอลถามขึ้น
“อ่านครับ แต่ผมว่ามันดูรุนแรงไปนะครับสำหรับเด็กอย่างพวกเขาที่ต่างก็มีความฝันเหมือนกับผม
ถ้าพวกเขาถูกไล่ออกจากค่ายไม่ได้ทำตามความฝันของตัวเอง
มันคงจะเจ็บปวดมากนะครับ ผมไม่อยากให้ความฝันของพวกนั้นต้องพังลง”
จงอินบอกออกมาที่รู้ดีว่ากลุ่มของแทฮันต่างก็มีความฝันเหมือนกับเขา
ถึงแม้ว้าจะถูกกลุ่มของแทฮันทำร้ายก็ตามแต่จงอินก็ไม่ต้องการเป็นคนทำลายความฝันของคนอื่น
“แต่กฎก็ต้องคือกฎ” น้ำเสียงแข็งของชานยอลเอ่ยขึ้นไม่พอใจ
“แต่กฎก็สามารถจะโอนอ่อน ผ่อนปรนได้ดิครับ” สองมือบางทาบทับลงใบหน้าคม
“ถือว่าผมขอได้ไหมครับ อย่าไล่พวกเขาออกเลยนะครับ
ลงโทษอย่างอื่นพวกเขาก็ได้นี่ครับ” น้ำเสียงสีหน้าร้องขอ
ชานยอลนึกหงุดหงิดไม่น้อยที่หันไปมองจุนมยอน
“มึงว่าไง มันเป็นอำนาจตัดสินใจของมึงโดยตรง” ชานยอลบอกอย่างหงุดหงิด
โยนเรื่องให้จุนมยอนจัดการ
“เอาตามที่จงอินขอก็แล้วกัน
ส่วนบทลงโทษนั้นฉันจะเป็นคนตัดสินเองว่าจะลงโทษเด็กพวกนั้นด้วยวิธีไหน”จงอินถึงกับยิ้มออกมาและยังหอมแก้มชานยอล
จุนมยอนเป็นการขอบคุณ
“ขอบคุณ…..อ๊ะ….”ไม่ทันที่จงอินจะพูดจบจุนมยอนก็แทรกแกนกายใหญ่เข้ามารวดเดียวจนมิดด้าม
“ฉันขอนี้เป็นคำขอบคุณก็แล้วกัน” รอยยิ้มร้ายฉายออกมา
จงอินยิ้มรับและยอมทำตามใจจุนมยอนอย่างที่จุนมยอนต้องการ
และบทรักของจุนมยอนและจงอินก็ต้นอีกครั้งที่มีชานยอลนั่งมองดูด้วยรอยยิ้ม

ม่านมายา 3 chanyeol x kai x suho

ร่างไร้อาภรณ์เดินตรงเข้ามาหาชานยอลที่ยืนพิงโต๊ะทำงานรอให้จงอินเดินเข้าไปหา
จงอินไม่รู้เลยว่าท่านประธานปาร์คโมโหโกรธอะไรเขา
ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงแสดงออกได้ชัดเจนว่าท่านประธานกำลังโกรธเขาอยู่มากๆ
แต่ถึงกระนั้นจงอินขอทำให้ท่านประธานหายโมโห หายโกรธด้วยตัวของเขาเอง
ฟึ่บ
ร่างของจงอินถูกรั้งมานอนราบบนโต๊ะทำงานของท่านประธาน
สายตาคมจ้องมองใบหน้าสีน้ำผึ้งเต็มไปด้วยความโกรธ
“ผมไปทำอะไรให้คุณโกรธหรือเปล่าครับ” จงอินถามขึ้น
มือบางนั้นลูบลงสันกรามของท่านประธาน
“ฉันไม่ได้โมโหนาย
แต่แค่ฉันโมโหไอ้เด็กพวกนั้นที่ทำให้นายต้องเจ็บต้องมีแผล”นิ้วโป้งใหญ่ของชานยอลลูบเบาๆตรงมุมปากที่มีรอยแผลแตกอยู่
การกระทำของท่านประธานนั้นทำให้จงอินรู้สึกอบอุ่นในใจอย่างบอกไม่ถูก
จงอินไม่เคยเจอท่านประธานในลุคอบอุ่นเป็นห่วงเขาแบบนี้เลย
“แผลแค่นี้มันไกลหัวใจผมมากครับ
มันเล็กน้อยสำหรับผมมากคุณไม่เห็นต้องถึงกับโกรธมากขนาดนี้”
เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ฝ่ามือจับไหล่กว้างทั้งสองเอาไว้
“ผมว่าคุณโยนความโมโห ความโกรธทิ้งไปเถอะครับ
แล้วเรามามีความสุขกันดีกว่าอย่างที่คุณทำกับผมทุกคืน”
จงอินบอกอย่างไม่อายปาก อย่างเป็นเรื่องเคยชินสำหรับตัวเองไปแล้ว
ก็ในเมื่อมันปาเข้าไปเดือนที่สี่กับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสาม
และจงอินก็เป็นคนแรกที่ชานยอล จุนมยอนอยู่ด้วยได้นานที่สุด
ไม่ได้รู้สึกเบื่อจงอินเลย กลับอยากต้องการมากขึ้น
มากขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่รู้สึกพอ
“คืนนี้ก็อยู่ทำกับฉันไปก่อนแล้วกัน
ไอ้จุนมยอนมันยังคงติดงานคุยกับลูกค้ายังไม่เลิก
มันคงกลับมาทำกับนายตอนนี้ไม่ได้”
“ติดงานหรือติดหญิงอยู่กันแน่ครับ”
ชานยอลถึงกับยิ้มขำหัวเราะรัวกับคำพูดของจงอินที่ดูจะรู้ทันพวกเขา
“มันติดงานจริงๆ
มันจะไปเอากับใครเขาได้ในเมื่อตอนนี้ฉันกับมันมีเพียงแค่นายคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้ฉันสองคนมีความสุขกับเซ็กส์และร่างกายของนายได้”
มันไม่ใช่คำโกหกหลอกลวงเพื่อเอามาหลอกใช้จงอิน
แต่มันเป็นความจริงที่เขาสองคนนั้นมีเพียงแต่จงอินคนเดียวที่ทำให้เขามีความสุขมากที่สุด
ทำกับใครก็ไม่รู้สึกมีความสุขเท่ากับจงอินอีกแล้ว
และก็อยากทำกับจงอินเพียงคนเดียว คนเดียวเท่านั้นที่ชานยอล
จุนมยอนต้องการ
“ถึงคุณสองคนจะทำกับผู้หญิงคนอื่นจริง ผมก็ไม่ว่าอะไรหรอกครับ
เพราะมันเป็นสิทธิ์ของคุณสองคน เด็กอย่างผมไม่มีสิทธิ์จะไปห้ามคุณได้”
น้ำเสียงตัดพ้อดูเศร้าที่ในใจลึกๆของจงอินปวดหนึบตรงที่หัวใจ
“ใครบอกว่านายไม่สิทธิ์ในตัวฉัน นายมีสิทธิ์ในตัวฉันกับไอ้จุนมยอนทุกอย่าง”
“แล้วผมมีสิทธิ์ในฐานะอะไรครับ” ดวงตาหมองเศร้าทอดมองคนด้านบนที่คร่อมเขาอยู่
“สิทธิ์ในการเป็น ‘ เมีย ‘ ของฉันกับไอ้จุนมยอน”
จงอินถึงกับยิ้มหัวเราะกับคำตอบของท่านประธานปาร์ค
ถึงคำตอบมันจะดูชัดเจนแต่มันก็ยังดูคลุมเครื่อกับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสามคน
ใช่เขาเป็น ‘ เมีย ‘ เมียที่ผูกพันผูกมัดทางร่างกาย
เมียที่ให้แค่ความสุขทางกามากับสามีเท่านั้น
ที่มันไม่ได้มาจากความรักของทั้งสองฝ่ายเลย
ถึงสถานะเมียของผมยังคลุมเครือไม่ชัดเจนก็ตาม
ผมก็จะอยู่ในสถานะเมียจนกว่าคุณชานยอล
คุณจุนมยอนจะเบื่อไม่ต้องการให้ผมเป็นเมียของท่านทั้งสองแล้ว
ถ้าวันนั้นมาถึงผมก็จะเดินออกไปจากชีวิตของท่านไปเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ของผม
ร่างโปร่งบางไร้อาภรณ์เอนกายานอนหลังติดกับพื้นกระจกโต๊ะทำงาน
สายตาคมของชานยอลจ้องมองเรือนร่างสีน้ำผึ้งอย่างวิบวับเป็นประกายเต็มไปด้วยความต้องการหื่นกระหายกับเรือนร่างอันเย้ายวน
ยั่วใจของจงอิน ถึงแม้มันจะไม่ได้สวยงามเท่าหญิงสาว
ไม่ได้อรชรอ้อนแอ่นแต่มันก็มีเสน่ห์ดึงดูดให้หลงใหลกับเรือนร่างอันยั่วเย้าของจงอิน
จงอินนอนยิ้มพลีกายพร้อมให้ท่านประธานตักตวงหาความสุขจากร่างกายของเขาได้ตามอำเภอใจ
ร่างโปร่งสูงของท่านประธานปาร์คยืนคร่อมอยู่ด้านบนที่อยู่หว่างขาเรียวทั้งสองของจงอิน
ฝ่ามือใหญ่นั้นพลางลูบไล้สัมผัสเรียวขาทั้งสองข้าง
ลูบด้านในต้นขาลากวนขึ้นมาบีบจับก้อนกลมๆทั้งสองข้างอย่างเต็มมือ
“อา……”เสียวครางกระเส่าครางข้างหู
“รู้ไหมฉันชอบที่นายเป็นแบบนี้ ชอบที่นายเป็นนาย
สิ่งที่นายเป็นมันทำให้ฉันนั้นมีความสุขต้องการนายไม่น้อยจงอิน”
เสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการมากมายที่ยากจะเก็บเอาไว้เมื่อได้ทำกับจงอิน
เด็กที่ทำให้ผู้ใหญ่อย่างผมเสพติดเซ็กส์อย่างถอนตัวไม่ขึ้น
“อ๊า…..อึก……ผมดี…ใจที่…คุณชะ…..ชอบ
อ๊า….”เสียงกระเส่าตอบกระท่อนกระแท่นไปด้วยความเสียวซ่านในร่างกายที่ถูกกระตุ้นปลุกเร้าจากริมฝีปาก
ฝ่ามือหยาบที่ปรนเปรออยู่เรือนร่างอันยั่วยวน
ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความกระหื่นกายอย่างกับสัตว์ป่าที่อดอยากมาหลายวัน
“อื้อ…อ๊า…อ่า……อา”เสียงครางสุขสมไปกับส่วนอ่อนไหวที่ถูกริมฝีปากร้อนครอบครองดูดกลืนกินอยู่ในปากของชานยอล
ชานยอลจัดการดูดกินรูดขึ้นรูดขึ้นอย่างสุขสมอุรากับความหอมหวานของแท่งร้อนในปากที่เขาโหยหามาตลอดทั้งวัน
ปากก็จัดการดูดกินรูดขึ้นรูดลงอย่างสมอุรา
มือทั้งสองต่างแบ่งหน้าที่กันปรนเปรอความสุขให้กับจงอิน
มือข้างหนึ่งก็บีบคลึ้งเม็ดบัวบนยอดอกทั้งสองข้างสลับกันไปมา
มืออีกข้างจับบีบคลึ้งก้อนกลมๆทั้งสองข้างสลับกันไปมาอย่างสนุกมือ
“อ๊า…….คุ….ชานยอล อ๊า…..”เสียงร้องครางไปด้วยความเสียวซ่าน
ทรมานในร่างกายที่ต่างถูกปรนเปรอจากท่านประธานปาร์ค
ร่างโปร่งบางนอนบิดเร่าไปด้วยความเสียวซ่านทั่วสรรพกาย
มันทั้งเสียวทั้งเจ็บแสบไปหมดกับสัมผัสหื่นกระหายหยาบโลนของท่านประธาน
ถึงแม้ว่าร่างกายนี้จะผ่านศึกรัก
ผ่านมือของชานยอลและจุนมยอนมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ร่างกายยังไม่คุ้นชิน
ยังคงเจ็บจุกทุกครั้งเวลามีเซ็กส์กับผู้บริหารทั้งสอง
และยิ่งเวลามีอะไรพร้อมกันทั้งสามคนด้วยแล้วจงอินรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองแทบแตกเป็นเสี่ยงๆแทบจะพังทุกครั้งเมื่อแกนกายใหญ่เข้าไปในอยู่ในช่องทางรักทั้งสองอัน
แต่ในความเจ็บปวดนั้นกับรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
ความรู้สึกลึกๆในใจที่มันช่างมีความสุขเหลือเกินเวลาที่ท่อนลำใหญ่ของท่านประธานปาร์ค
ผู้บริหารคิมแทรกเข้ามาอยู่ช่องทางรักของผมพร้อมกัน
ผมไม่สามารถจะตอบออกมาได้ว่าทำไมรู้สึกดีรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ของคุณชานยอล
คุณจุนมยอนเข้ามาอยู่ในตัวผม
ทุกครั้งที่เราสามคนมีอะไรพร้อมกันมันช่างเป็นอะไรมีความสุขที่สุด
ทั้งที่ความรู้สึกนั้นมันไม่ควรจะเกิดขึ้นกับผมเลย
“อ๊า……..”เสียงร้องครางที่มาพร้อมกับน้ำสีขุ่นถูกปล่อยออกมาจากในตัวจนหมด
เจ้าของน้ำสีขุ่นได้แต่นอนหอบหายใจเหนื่อยหมดแรงกับการเสียน้ำในตัว
พลังงานที่ถูกสูบจากท่านประธานปาร์คไปจนหมด
แต่ดูคนที่สูบพลังงานจากจงอินไปนั้นไม่ได้รู้เหนื่อยหมดแรงเหมือนกับจงอินเลย
แต่จะให้ท่านประธานปาร์คหมดแรง เสียพลังงานเหมือนกับจงอินได้อย่างไงกัน
ในเมื่อท่านประธานนั้นได้สูบพลังงานจากจงอินแทบหมดให้กับตัวเอง
หน่ำซ้ำยังได้ดื่มยาชูกำลังอย่างดีจากตัวจงอินไปอีก
ท่านประธานคงไม่มีทางหมดแรงไปง่ายๆหรอก คืนนี้ยันเช้าท่านประธานก็ยังไหว
จงอินนอนแผ่หลานอนหอบเหนื่อยหมดแรงอยู่บนโต๊ะทำงานของท่านประธานนั้นก็ถูกท่านประธานกระโดดขึ้นมานั่งคร่อมบนหน้าอกที่กระเพื่อมด้วยความเหนื่อยจากเรี่ยวแรงที่เสียไป
ท่อนลำใหญ่ของท่านประธานนั้นจ่ออยู่ตรงริมฝีปากของจงอิน
“จัดการมันแทนฉันหน่อย” เสียงเรียบพูดขอ
จงอินนั้นก็ขยับกายหยันแขนทั้งสองขึ้นมานั่งให้ริมฝีปากนั้นจัดการอมแกนกายใหญ่ของท่านประธานเข้าไปในปาก
ถึงแม้ว่ามันจะทำไม่ถนัดก็ตามแต่จงอินก็ยังพยายามทำให้ถึงใจของท่านประธานที่นั่งหลับตาพริ้มส่งเสียงกระเส่าทุ้มครางอย่างสุขสมไปกับสัมผัสริมฝีปากของจงอินที่กำลังจัดการแกนกายใหญ่อยู่ในปาก
จงอินปรนเปรอปรนนิบัติอย่างถึงใจดูแลมันเป็นอย่างดี
“ซี๊ด…..จงอิน อา….นายเก่งจริงๆ
อืม….อา….”เสียงทุ้มต่ำกระเส่าพอใจกับลีลารักจากปลายลิ้นร้อนริมฝีปากของจงอินที่นับวันยิ่งเก่งขึ้น
รู้จักเอาใจเขาในทุกครั้งที่มีอะไรกัน
และทุกครั้งมันก็ไม่เคยทำให้ชานยอลผิดหวังกับเซ็กส์ของจงอินได้เลย
เสียงร้องครางทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความสุขสมอารมณ์ใจของชานยอลนั้นทำให้จงอินกระหยิ่มยิ้มในใจ
รู้สึกดีกับมันไม่น้อยที่ทำให้ท่านประธานปาร์คนั้นมีความสุขพอใจในสิ่งที่เขาบำเรอปรนเปรอให้
ริมฝีปากอุ่นร้อนของจงอินดูดกลืนกินแกนกายใหญ่ที่คับแน่นในปากดูดเลียขึ้นลงอย่างเอร็ดอร่อยที่สายตาหวานหยาดเยิ้มช้อนตาขึ้นมาเจ้าของแกนกายที่ครางซี๊ดอย่างสุขสม
จงอินแทบคายออกมาไม่ทันเมื่อน้ำสีขุ่นพ่นปล่อยออกมาจากแกนกายใหญ่ของท่านประธานปาร์คจนจงอินสำลักมันออกมา
ถึงแม้จะสำลักจนน้ำตาเล็ดไหลจงอินก็ยังโน้มหน้าเข้าไปไกลแกนกายใหญ่ใช้ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียคราบน้ำรักที่เปื้อนไปตามท่อนขาของท่านประธานปาร์คจนหมด
“นายเอาใจฉันซะอยู่มัดเลยคิมจงอิน ฉันกับไอ้จุนมยอนถึงไปไหนไม่รอด
ถึงไม่ยอมปล่อยนายไปไหน” ชานยอลพูดขึ้นที่รั้งร่างโปร่งบางขึ้นมานั่ง
สายตาคมจ้องมองจงอินอย่างหลงใหล ลุ่มหลง
เด็กคนนี้ทำให้ท่านประธานอย่างเขานั้นต้องเป็นอย่างสัตว์ป่าหิวกระหายพร้อมจะจับขย้ำกินลูกนกตัวนี้ได้ทุกเมื่อ
คำพูดของคุณชานยอลนั้นที่มันจะดีใจก็ดีใจจะเสียใจก็เสียใจกับคำของท่าน
ความรู้สึกของผมตอนนี้นั้นมันสับสนปนเปไปหมด
ที่ผมก็ไม่สามารถจะตอบตัวเองได้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความรู้สึกของผมในตอนนี้…….
“และนายก็จะต้องเป็นของฉันกับไอ้จุนมยอนตลอดไป”
รู้สึกดีใจอยู่ลึกๆอย่างบอกไม่ถูก
แต่อีกใจนั้นรู้สึกเจ็บปวดเมื่อรู้ถึงสถานะของตัวเองว่าอยู่ในฐานะอะไรของผู้บริหารทั้งสอง
ผมก็อยู่ในสถานะแค่ ‘เมียบำเรอ’
‘เมียที่ทำหน้าที่ให้สามีมีความสุขทางกายก็เท่านั้น’
“ผมจะอยู่กับคุณอย่างที่คุณต้องการ”
ชานยอลยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจในคำตอบและเขาก็ไม่รอช้าที่จะนำพาความสุขให้กับพวกเขาทั้งสองในคืนนี้
ขาเรียวจัดการแยกออกจากกันอย่างรู้งาน
มือใหญ่นั้นประคองแกนกายใหญ่ของตัวเองสอดแทรกเข้าไปรวดเดียวจนมิดด้ามกับความต้องการมากมายที่มันไม่สามารถเก็บกลั้นควบคุมเอาไว้ได้อยู่
มันดูรุนแรงสำหรับจงอินไม่น้อยจนจงอินร้องออกมาด้วยความเจ็บที่แกนกายใหญ่กระแทกเข้ามาอย่างรุนแรงรวดเดียวจบ
“ผมเจ็บ!!!” จงอินร้องออกมาด้วยความคับแน่นไปด้วยความเจ็บที่ช่องทางรักยังปรับสภาพไม่ได้
ชานยอลนั้นรู้สึกปวดหนึบที่แกนกายถูกตอดรัดจนแน่น
“มองหน้าฉันจงอิน…..”
ชานยอลประคองใบหน้าสีน้ำผึ้งเต็มไปด้วยเหงื่อขึ้นมามอง
สองสายตาจ้องมองกันก่อนที่ริมฝีปากทั้งสองจะกดจูบอย่างดูดดื่มเร่าร้อน
เต็มไปด้วยความต้องการของกามาราคะของคนทั้งสอง
จูบอันเร่าร้อนเอาแต่ใจดุเดือดนั้นจนทำให้จงอินลืมความเจ็บปวดในกายลง
สองร่างต่างตอบสนองตอบรับกับสิ่งต่างที่มอบให้กันทางร่างกาย
จูบที่เร่าร้อนดุเดือดเผ็ดมันที่สอดประสานสอดคล้องไปกับแรงกดกายเข้าออกของชานยอลที่เริ่มกดกระแทกแกนกายเป็นจังหวะอยู่เรื่อยๆที่ต่างทำให้เขาและจงอินต่างมีความสุขกับแรงกดกระแทกที่เริ่มจะหนักหน่วงขึ้นไปตามอารมณ์ของชานยอล
ใบหน้าทั้งสองละออกจากจูบอันดุเดือด
สายตากลมหวานเยิ้มดูเซ็กซี่จ้องมองใบหน้าคมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจที่ช่างยั่วเย้าอารมณ์ของชานยอลยิ่งนักและมันก็ยิ่งทำให้ชานยอลนั้นเพิ่มแรงกดกระแทกกระทั่นเข้าไปอย่างหนักหน่วง
“อะ….อา…..คุ….ชะ….ชานยอล….”เสียงครางร้องกระเส่าครางร้องกับสีหน้าเซ็กซี่ที่เต็มไปด้วยเหงื่อจากความร้อนในกายถึงแม้ภายในห้องจะหนาวแค่ไหนก็ยังดับไฟรักของท่านประธานปาร์คและเด็กเทรนอย่างคิมจงอินไม่ได้
ชานยอลยังกดแรงกระแทกซ้ำๆอย่างหนักหน่วงรุนแรงขึ้นเรื่อยๆถึงแม้ว่าการมีเซ็กส์บนโต๊ะทำงานนั้นมันไม่เอื้ออำนวยกับทั้งสองก็ตามแต่มันกลับไม่ได้มีปัญหาอุปสรรคกับมันเลย
ทั้งสองต่างเริงรักกันสุขสมอารมณ์ใจ
ชานยอลยังคงเร่งจังหวะจงอินก็ขยับสะโพกไปตามแรงกดกระแทกอันหน่วงของท่านประธานปาร์คจนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั้งห้องทำงานของท่านประธาน
ยังเต็มไปด้วยสองเสียงที่สอดประสานครางร้องสลับกันอย่างสุขสมรื่นรมณ์ใจกับการเป็นหนึ่งเดียวของร่างกายที่ต่างประสานสอดรับที่มีท่อนลำใหญ่เป็นตัวเชื่อมต่อร่างกายของคนทั้งสองเอาไว้
จังหวะรักยังคงหนรักหน่วงและเร็วขึ้นกว่าเดิม
เสียงร้องครางกระเส่าแหบพร่ายังคงดังสลับสอดประสานกันให้ได้ยินกันสองคน
“อ๊า…อือ…”
“อา…จงอิน…..อา….” สองเสียงต่างครางไปพร้อมกันที่เต็มไปด้วยสุข
จุนมยอนนั้นที่เปิดประตูเข้ามาถึงกับยกยิ้ม
สายตามองดูคนทั้งสองที่เริงรักกันบนโต๊ะทำงานด้วยรอยยิ้มร้าย
“อ๊า……..”
“อ๊า……” สองเสียงครางร้องออกมาพร้อมกันเมื่อจุดสูงสุดที่ต่างปล่อยไปพร้อมกัน
ชานยอลปล่อยน้ำสีขุ่นในตัวของจงอินก่อนที่จะแกนกายใหญ่ออกมาจากในตัวของจงอิน
น้ำสีขุ่นนั้นไหลมาตามหว่างขาของจงอินเต็มไปหมด
“มาได้แล้วหรอมึง”
ชานยอลถามขึ้นเมื่อกระโดดลงมาจากโต๊ะและเข้าไปประคองให้จงอินลุกขึ้นนั่งหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า
ชานยอลอุ้มจงอินในท่าเจ้าสาวมานั่งตรงพื้นพรม
จุนมยอนนั้นเดินตามมานั่งพลางปลดเนทไทออกตามด้วยเสื้อสูทถูกถอดโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี
ส่วนจงอินก็นอนเอนกายหนุนตักของชานยอลที่ยอมเป็นหมอนเป็นที่พักพิงให้กับจงอินได้นอนพักก่อนที่จะมาเริงรักกับพวกเขาสองคนอีกครั้ง
จุนมยอนเดินมานั่งตรงปลายขาของจงอินกับร่างเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ไม่ต่างกับจงอินและชานยอลเพื่อนซี้ที่มีเมียคนเดียวกัน
“พรุ่งนี้นายไม่มีซ้อมใช่ไหม” จุนมยอนถามขึ้นจงอินนั้นพยักหน้าน้อยๆ
“ไม่มีซ้อมแต่ยังต้องเข้าห้องประชุมไปจัดการไอ้พวกเด็กอันพาลพวกนั้นด้วย!”พูดขึ้นที่ยังนึกโมโหเด็กกลุ่มนั้นไม่หาย
“มันเกิดอะไรขึ้นที่กูยังไม่รู้”จุนมยอนถามขึ้นที่มองไปที่ชานยอล
“ก็ไอ้เด็กพวกนั้นมันมารุมซ้อมจงอิน
ดีที่กูเข้าไปเห็นสักก่อนไม่งั้นมีหวังจงอินถูกพวกมันกระทืบตายแน่”ว่าอย่างฉุนโกรธ
“พรุ่งนี้กูนัดไอ้เด็กพวกนั้นมารับบทโทษกับกูแล้ว
กูจะไล่พวกมันออกให้หมด”
จงอินได้ยินคำพูดของท่านประธานปาร์คว่าจะไล่เด็กเทรนออกจงอินถึงกับฝืนกายลุกขึ้นนั่ง
“ต้องถึงกับไล่ออกเลยหรอครับ”
“ใช่ตามกฎแล้วใครที่มีเรื่องทะเลาะวิวาทมีเรื่องชกต่อยจะต้องถูกไล่ออกจากการเป็นเด็กฝึกไม่มีข้อยกเว้นใดๆ”จุนมยอนว่าออกมา
“นายไม่ได้อ่านกฎระเบียบการเป็นเด็กเทรนของบริษัทเราหรือไง”ชานยอลถามขึ้น
“อ่านครับ แต่ผมว่ามันดูรุนแรงไปนะครับสำหรับเด็กอย่างพวกเขาที่ต่างก็มีความฝันเหมือนกับผม
ถ้าพวกเขาถูกไล่ออกจากค่ายไม่ได้ทำตามความฝันของตัวเอง
มันคงจะเจ็บปวดมากนะครับ ผมไม่อยากให้ความฝันของพวกนั้นต้องพังลง”
จงอินบอกออกมาที่รู้ดีว่ากลุ่มของแทฮันต่างก็มีความฝันเหมือนกับเขา
ถึงแม้ว้าจะถูกกลุ่มของแทฮันทำร้ายก็ตามแต่จงอินก็ไม่ต้องการเป็นคนทำลายความฝันของคนอื่น
“แต่กฎก็ต้องคือกฎ” น้ำเสียงแข็งของชานยอลเอ่ยขึ้นไม่พอใจ
“แต่กฎก็สามารถจะโอนอ่อน ผ่อนปรนได้ดิครับ” สองมือบางทาบทับลงใบหน้าคม
“ถือว่าผมขอได้ไหมครับ อย่าไล่พวกเขาออกเลยนะครับ
ลงโทษอย่างอื่นพวกเขาก็ได้นี่ครับ” น้ำเสียงสีหน้าร้องขอ
ชานยอลนึกหงุดหงิดไม่น้อยที่หันไปมองจุนมยอน
“มึงว่าไง มันเป็นอำนาจตัดสินใจของมึงโดยตรง” ชานยอลบอกอย่างหงุดหงิด
โยนเรื่องให้จุนมยอนจัดการ
“เอาตามที่จงอินขอก็แล้วกัน
ส่วนบทลงโทษนั้นฉันจะเป็นคนตัดสินเองว่าจะลงโทษเด็กพวกนั้นด้วยวิธีไหน”จงอินถึงกับยิ้มออกมาและยังหอมแก้มชานยอล
จุนมยอนเป็นการขอบคุณ
“ขอบคุณ…..อ๊ะ….”ไม่ทันที่จงอินจะพูดจบจุนมยอนก็แทรกแกนกายใหญ่เข้ามารวดเดียวจนมิดด้าม
“ฉันขอนี้เป็นคำขอบคุณก็แล้วกัน” รอยยิ้มร้ายฉายออกมา
จงอินยิ้มรับและยอมทำตามใจจุนมยอนอย่างที่จุนมยอนต้องการ
และบทรักของจุนมยอนและจงอินก็ต้นอีกครั้งที่มีชานยอลนั่งมองดูด้วยรอยยิ้ม

ม่านมายา 2 Chanyeo x Kai x Suho

“ครับ” จงอินตอบอย่างว่าง่ายและมือบางก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของตัวเองออกทีละเม็ดจนถึงเม็ดสุดท้ายพร้อมกับถอดเสื้อนักเรียนโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี จากนั้นก็ตามมาด้วยกางเกงนักเรียนที่ถูกปลดตะขอเข็มขัดออกและปลดตะขอกางเกงออกถึงมันลงมาจากเอวให้มันหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มและใช้ขาสลัดกางเกงให้พ้นทาง ตอนนี้คงเหลือแค่กางเกงสีเนื้อเพียงตัวเองที่ปิดสิ่งที่นูนออกมาเอาไว้
จุนมยอนนั่งกระหยิ่มยิ้มมองเรือนร่างสีน้ำผึ้งอย่างพึงพอใจกับเรือนร่างโปร่งบางแสนเย้ายั่วใจ มีเสน่ห์เชิญชวนให้หลงใหลในเรือนร่างนี้ ให้ไฟราคะพร้อมลุกโชแผดเผามอดไหม้ไปด้วยกัน เรือนร่างที่ไร้อาภรณ์ที่ยืนอยู่ตรงหน้านั้นจุนมยอนไม่สามารถละสายตาออกจากเรือนร่างนี้ไปไหนได้ สายตาคมเป็นประกายจ้องมองไปด้วยความต้องการมากมาย ความต้องการปรารถนาจะร่วมรักกับเด็กอย่างคิมจงอิน
ขาเรียวเล็กเดินก้าวเท้ามาหาคนที่นั่งอยู่ตรงบนโซฟา คนที่เป็นคนคุมชีวิตของเขาให้เดินไปตามทางที่วางไว้ คนที่คิมจงอินเด็กวัยสิบหกจะต้องสนองราคะกามาให้กว่าจนจะพอใจ
จงอินเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหว่างขาของจุนมยอน ให้ความเป็นชายนั้นอยู่ตรงหน้าตรงปากของจุนมยอน ชายหนุ่มกระตุกยิ้มอย่างถูกใจ ฝ่ามือหยาบนั้นจัดการลูบแกนกายเล็กของจงอินอย่างหลงใหลพิสมัยจงอินทำได้เพียงยืนมองดูด้วยสายตานิ่ง อดกลั้นความข่มขืนไว้ในใจ ในเมื่อเป็นสิ่งที่ตัวเองเลือกก็ต้องยอมรับมันให้ได้
ดวงตากลมทั้งสองหลับลงเมื่อความเป็นชายถูกริมฝีปากหนาครอบครองกลืนกินแกนกายเล็กของตัวเองเข้าไปในโพรงปากจัดการอมดูดเข้าไปทั้งแท่ง จงอินทำได้เพียงข่มกลั้นความเสียวซ่านเสียวกระสันในตัวเอาไว้ไม่ให้แสดงออกมา แต่มันกลับยากลำบากเมื่อจุนมยอนนั้นใช้ฟันซีกคมขูดไปตามผนังอุ่นของแกนกายของจงอินจนจงอินสะดุ้งเฮือกร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดที่โดนฟันซีกคมขูดผนังเยื่อของแกนกาย ก้อนกลมๆทั้งสองข้างก็ยังถูกฝ่ามือใหญ่บีบคลึ้งไม่ยอมปล่อยจนจงอินไม่อาจต้านทานความเจ็บความเสียวซ่านนี้เอาไว้ได้จนต้องครางร้องออกมาให้จุนมยอนได้ยินเสียงร้องหวานๆครางกระเส่าอยู่ข้างๆ
จุนมยอนยังคงเอร็ดอร่อยกับแท่งไอ้ติมแสนหวานในปากที่ดูดอมเลียกลืนกินมันเข้าไปทั้งแท่ง มันช่างแสนหวานให้ติดใจในรสชาติของมันเหลือเกิน ทั่วทุกอณูของแกนกายเล็กในปากถูกริมฝีปากอุ่นร้อนจัดการอย่างราบคาบไม่มีจุดไหนที่จุนมยอนจะปล่อยผ่านมันไปได้

ผมพยายามจะไม่โอนอ่อนตามแรงอารมณ์สัมผัสวาบหวามของเขาแต่ผมกับทำไม่ได้ บังคับตัวเองไม่ได้ที่ร่างกายของผมนั้นตอบรับตอบสนองสัมผัสของเขาเป็นอย่างดี ตอบสนองความต้องการของเขาที่ต้องการจากร่างกายของผมและยิ่งผมตอบรับสัมผัสนั้นคุณจุนมยอนก็ยิ่งได้ใจและเริ่มปลุกเร้าอารมณ์ดิบของผมให้ลุกโชออกมาอย่างที่เขาต้องการ
สุดท้ายผมก็แพ้คุณจุนมยอนแพ้อย่างราบคาบอย่างที่คุณจุนมยอนต้องการ………..
“อ๊า…….อา….อ๊า……”จงอินเริ่มทนไม่ไหวกับสัมผัสจากริมฝีปากอุ่นร้อนที่ปลุกเร้ากระตุ้นอารมณ์ความต้องการของเขาให้ออกมา และมันก็เป็นไปตามที่จุนมยอนต้องการเมื่อน้ำสีขุ่นในตัวของจงอินนั้นกำลังถูกปล่อยออกมาจากในตัว
“อ๊า……”สุดท้ายจงอินก็ปล่อยน้ำสีขุ่นออกมาเต็มปากของจุนมยอน จงอินนั้นถึงกับเข่าทรุดนั่งลงอย่างหมดสภาพหอบหายใจเหนื่อยกับเรี่ยวแรงที่หายไป แต่จุนมยอนกับยกยิ้มอย่างชอบใจและมือใหญ่จับเชยคางเรียวขึ้นมารับจูบกดจูบลงไปบนริมฝีปากอมชมพูอย่างหนักหน่วง
“นายเป็นเด็กดีแบบนี้ซิ ฉันจะได้ใจดีกับเด็กอย่างนาย” บอกด้วยรอยยิ้มเมื่อละออกจากจูบอันเร่าร้อนที่มือยังจับปลายคางเรียวเอาไว้และกดจูบริมฝีปากพรมจูบไปทั่วใบหน้าสีน้ำผึ้ง
“ผมขออะไรคุณสักอย่างได้ไหมครับ” จงอินรเอ่ยขอขึ้น จุนมยอนยกยิ้มมุมปากหัวเราะอย่างชอบใจ
“อยากได้บอกฉันมาซิ”
“ผมขอทำให้คุณกับท่านประธานเพียงแค่สองคนได้ไหมครับ อย่าให้ผมไปทำแบบนี้ให้ใครนอกคจากคุณสองคนได้ไหม”จุนมยอนอมยิ้มมองเด็กตรงหน้า
“ถ้านายทำให้ฉันกับท่านประธานมีความสุขในตัวได้ ติดใจในตัวนายและไม่นึกเบื่อในตัวนายๆก็จะไม่ตกต้องเป็นของใครนอกจากของฉันสองคนเท่านั้น แต่ก็มันขึ้นอยู่กับตัวของนายด้วยว่าจะทำได้หรือเปล่า” สายตานิ่งจ้องมองใบหน้าสีน้ำผึ้งที่จ้องมองกลับมาอย่างไม่นึกหวาดหวั่น
“ผมจะทำทุกอย่างให้คุณและท่านประธานถูกใจพอใจในตัวของผม ผมจะปรนนิบัติให้คุณสองคนมีความสุขให้ถึงใจอย่างที่คุณต้องการ” จุนมยอนคลี่ยิ้ม ฝ่ามือนั้นลูมผมจงอินอย่างหลงใหล
“งั้นก็ถึงเวลาที่นายต้องพิสูจน์แล้วว่านายจะทำได้อย่างที่พูดไว้หรือเปล่า” จุนมยอนมองจงอินสายตาความต้องการมากมาย อยากจะครอบครองอยากจะเสพสุขไปด้วยกันให้ถึงสรวงสวรรค์ด้วยกัน
จงอินยิ้มบางๆกับสายตารอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์อันตรายของจุนมยอน ถึงรู้ว่ามันอันตรายเจ้าเล่ห์มากแค่ไหนแต่จงอินก็กลับไม่กลัวกับสายตานั้น ในเมื่อเขานั้นไม่มีทางที่จะหลุดพ้นเนื้อมือของจุนมยอนและชานยอลนั้นได้เขาก็ต้องเดินหน้าต่อไปและยอมรับกับมัน
สิ่งที่นูนอยู่ภายใต้กางเกงนั้นทำให้จงอินถึงกับมองยิ้มๆและก็เริ่มจัดการปลดเข็มขัดตะขอกางเกงออกและดึงกางเกงลงมาจากเอวและจัดการให้จุนมยอนนั้นจัดการมันต่อในเมื่อตอนนี้เขาต้องดึงกางเกงสีเนื้ออีกตัวให้ลงมาเพื่อที่จะให้แกนกายใหญ่นั้นได้มาเจอโลกภายนอก
ความใหญ่แข็งขึงที่ชูชันอยู่นั้นที่ทำให้จงอินกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากแต่ก็ไม่ปล่อยให้เวลาเสียไปเปล่าประโยชน์เริ่มจัดการจับแกนกายใหญ่ขึ้นมาฝ่ามือบางนุ่มนิ่มเริ่มลูบค่อยๆขึ้นลงอย่างช้าๆอ่อนโยนก่อนที่จะใช้ปลายลิ้นร้อนนั้นลากเลียจากปลายถึงโค่นให้จุนมยอนรู้ซ่านซ่าเสียวไปกับสัมผัสจากริมฝีปากของจงอิน
“ซี๊ดดด…..อา…อื้อออ….”เสียงทุ้มครางร้องด้วยความเสียวซ่านเสียวกระสันไปกับสัมผัสอุ่นร้อนจากโพรงปากของจงอินที่บรรจงตั้งใจทำให้จุนมยอนนั้นมีความสุขไปกับลีลาของตัวเอง
จุนมยอนแทบจะขาดใจไปกับโพรงปากอุ่น เรียวลิ้นร้อนที่ห่อท่อนลำใหญ่ของตัวเองไว้ในตัว ลีลาปลายลิ้นที่ตวัดเลียรูดขึ้นรูดลงมันช่างเร้าใจได้ใจจริงๆ
ไม่คิดเลยว่าเด็กอย่างจงอินจะทำได้เร้าใจทำให้ผมเสียวได้ขนาดนี้…….
ในเมื่อผมถอยหลังไม่ได้ ผมก็ต้องเดินต่อไป ไม่มีอะไรที่ผมจะต้องเสียอีกแล้วในเมื่อผมนั้นได้เสียทุกอย่างให้กับผู้ชายสองคนเพื่อแลกกับความฝันของผมที่ผมต้องการจะทำให้มันเป็นจริง ผมจะไม่มานั่งเสียใจร้องไห้ให้มันเปล่าประโยชน์ ในเมื่อสิ่งที่เสียไปนั้นมันไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้
“อา…..ซี๊ดดด” เสียงทุ้มครางต่ำอย่างสุขสมเมื่อปล่อยน้ำสีขุ่นเข้าใส่ปากจงอินที่จงอินแทบจะสำลักแต่ก็ยังกลืนกินเข้าไปจนหมด จุนมยอนนั่งมองดูรอยยิ้มอย่างชอบใจถูกใจในสิ่งที่จงอินทำให้เขาถึงใจ
จุนมยอนคงนั่งอยู่ที่เดิมอยู่เฉยๆนั่งดูว่าจงอินจะทำอย่างไงต่อที่จะทำให้เขามีความสุขในค่ำคืนนี้ ถึงจุนมยอนจะไม่พูดแต่จงอินก็รู้ว่าควรจะทำอย่างไงต่อหลังจากนี้
จงอินลุกขึ้นมานั่งคร่อมทับบนตักของจุนมยอนให้ช่องทางรักเสียดสีกับแกนกายใหญ่ที่ชูชันแข็งขึงให้เสียดสีกันไปมา จุนมยอนยิ้มหัวเราะในลำคอกับลีลายั่วเย้ายั่วยวนของจงอินให้เขาถูกใจติดใจในลีลารักติดใจในเซ็กส์ของเด็กคนนี้เพื่อแลกกับการไม่ต้องนอนกับใครนอกจากเขากับชานยอลเท่านั้น
จุนมยอนนั่งยิ้มเมื่อช่องทางรักนั้นค่อยๆครอบแกนกายใหญ่ให้สอดแทรกเข้าไปให้ลึกถึงโค่นจนมันมิด้าม เมื่อจัดการให้แกนกายเข้าไปอยู่ในตัวเรียบร้อยแล้ว จงอินก็ปลายตายิ้มหวานให้กับชายหนุ่ม ขาเรียวทั้งสองข้างเกาะเกี่ยวเอวหนาเอาไว้ ฝ่ามือก็ลูบไล้แผงอกอันกำยำอย่างหลงใหลยั่วยวน
“เก่งมากขึ้นเลยนะคิมจงอิน” สำเสียงทุ้มบอกอย่างถูกอกถูกใจ ฝ่ามือหยาบลูบไล้ไปตามไหล่ลาดอย่างหลงใหล ลุ่มหลงในความหอมหวานในตัวของจงอิน
“ก็ผมบอกแล้วว่าผมจะทำให้คุณมีความสุขกับเซ็กส์ของผม ให้คุณได้ติดใจในตัวผมจนไม่อยากให้ผมต้องไปทำกับใครนอกจากคุณ” ไม่ได้แค่พูดอย่างเดียวแต่จงอินก็เริ่มก็ขยับสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะจนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ผนังอุ่นๆตอดรัดแกนกายใหญ่จนแน่น แต่จุนมยอนกลับรู้สึกดีกับช่องทางรักของจงอินที่เริ่มปรับสภาพกับแกนกายใหญ่ของจุนมยอนเป็นอย่างดี
“อา…..” เสียงครางทุ้มต่ำกระเส่าไปพร้อมกับจังหวะการขยับสะโพกขึ้นลงอย่างช้าๆของจงอินแต่มันทำได้ถึงใจจุนมยอนได้ไม่น้อยกับแรงขับเคลื่อนของจงอินที่เป็นคนคุมเกมนี้ด้วยตัวเอง
“ซี๊ดดดด……”เสียงกระเส่าไปด้วยความเสียวซ่านในกาย ครางร้องอย่างสุมสมกับแรงขับกดกายเข้าออกของสะโพกมนที่เริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้จะจุกจะเจ็บก็ในนตัวก็ตามแต่จงอินก็ยังคงเพิ่มจังหวะให้หนักหน่วงแรงขึ้นมากกว่าเดิม
“อึก……อา……คุณ…จุน…มะ…..ยอน” เสียงครางร้องขาดห้วงกับความเสียวซ่าน
ใบหน้าสีน้ำผึ้งแหงนมองเพดานอย่างสุดกลั้นกับความเจ็บในช่องทางรักที่ยังคงกดกระแทกขึ้นลงอย่างหนักหน่วง มันต้องเจ็บและรู้สึกดีมีความสุขปนเปกันไป ความสุขในกายที่จงอินไม่สามารถปฎิเสธมันได้เลย
ใบหน้าสีน้ำผึ้งที่เต็มไปด้วยเหงื่อนั้นช่างเซ็กซี่เย้ายวนใจให้กับคนมองไม่น้อยและมันก็ยิ่งให้จุนมยอนนั้นต้องรั้งคอระหงโน้มลงมาจูบอย่างหนักหน่วงเต็มไปด้วยความหื่นกระหายความต้องการที่มีแต่มากขึ้นมากขึ้นจนไม่สามารถหยุดได้ และคืนนี้จงอินคงต้องปรนเปรอให้กับจุนมยอนไปทั้งคืน
บทรักต้องจบลงเมื่อชานยอลเป็นมารความสุขโทรหาหาจุนมยอนที่กำลังเริงรักกับจงอินอยู่บนเตียงกันอยู่สุขสม พอชานยอลโทรหาจุนมยอนจึงต้องออกไปคุยโทรศัทพ์นอกระเบียงที่ปล่อยให้จงอินได้พักเหนื่อยเก็บแรงไว้ต่อหลังจากนี้ที่คงไม่ใช่มีแค่จุนมยอนคนเดียวที่จะมอบความสุขหาความสุขจากจงอิน ยังมีอีกหนึ่งที่ตอนนี้กำลังโวยวายเพื่อนซี้อย่างหัวเสีย
“ที่มึงบ่นกูนี่เพราะมึงไม่ได้ทำกับจงอินอย่างกูใช่ป่ะล่ะ” จุนมยอนยียวนกวนบาทากลับไปหลังจากฟังเพื่อนตัวสูงบ่นโวยวายจนเขานั้นหูที่หนีแอบมาเริงรักกับจงอินตามลำพัง “ถ้ามึงอยากจะมาขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดอย่างกู มึงก็เลิกบ่นเลิกโวยวายใส่กูแล้วรีบบึ่งรถมาหาเด็กมันที่ห้อง” จุนมยอนพูดด้วยรอยยิ้มที่สายตามองผ่านกระจกไปยังร่างไร้อาภรณ์ที่นอนอยู่บนเตียงคิงไซต์ที่จุนมยอนและชานยอลตั้งใจเลือกให้จงอินโดยเฉพาะ
“เออ!!มึงรอกูด้วยแล้วกัน” จุนมยอนถึงกับยิ้มขำกับอารมณ์ของเพื่อนที่โทรมาโวยวายใส่เขาที่แอบชิ่งหนีงานมาหาความสุขอยู่กับจงอินตั้งแต่บ่าย พอเจ้าเพื่อนตัวโตรู้ถึงกับโทรมาต่อว่าเขาที่แอบมาทำอะไรคนเดียวโดยไม่รอกัน
ขอโทษด้วยนะไอ้ชานยอลที่กูทำกับจงอินไม่รอมึงก่อน ใครจะอดใจรอไว้ในเมื่อเด็กมันน่าฟัดน่าขย้ำแบบนี้….
จุนมยอนเดินเข้ามานั่งบนฟูกข้างกายจงอินส่งสายตานั้นเต็มประกายด้วยรอยยิ้มทอดมองร่องรอยสีกุหลาบบนผอวกายสีน้ำผึ้งที่มันเกิดจากฝีมือของเขานั้นเอง
ฝ่ามือหยาบลูบไล้ไปตามผิวกายเนียนนวลอย่างหลงใหล ลุ่มหลง เสน่หาในตัวของเด็กคนนี้เหลือเกิน สายตาคมมองด้วยความหื่นกระหาย แค่ได้สัมผัสได้แค่มองก็ปลุกเร้าอารมณ์กามาของจุนมยอนให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง
“รู้ไหมร่างกายของนายมันช่างหอมหวานยั่วใจฉันยิ่งนัก” น้ำเสียงแหบกระเส่าเต็มไปด้วยความต้องการ จมูกโด่งนั้นซุกไซร์ สูดดมตามซอกคอระหงกับกลิ่นหอมเฉพาะกายที่ไม่มีใครจะหอมชวนหลงใหลได้ขนาดนี้
ความลุ่มหลงทำให้จุนมยอนไม่หยุดแค่นี้ที่ขยับเคลื่อนกายมานั่งระหว่างเรียวที่แยกห่างออกจากมันสร้างรอยยิ้มกระหยิ่มถูกอกถูกใจให้กับจุนมยอนไม่น้อย
“คืนนี้เหนื่อยหน่อยแล้วกันที่ต้องมาทำกับฉันอีกและยังจะมีท่านประธานอีกคนที่นายต้องบำเรอให้คืนนี้” ทั้งฝ่ามือสายตานั้นลวนลามบนเรือนร่างผิวสีน้ำผึ้งอย่างเอาแต่ใจ
“ท่านประธานจะมาด้วยหรอครับ”
“พอมันรู้ว่าฉันมาทำกับนาย มันถึงกับโทรมาโวยวายใส่ฉันและรีบบึ่งมารถมาหานายที่นี้เพื่อที่เราสามคนจะมามีความสุขด้วยกัน” บอกด้วยรอยยิ้มที่จงอินนนั้นไม่ได้รู้สึกดีใจกับการที่ท่านประธานจะมาหาตน และไม่ได้รู้สึกกลัวที่จะต้องมามีอะไรกับท่านประธาน บำเรอความสุขให้กับท่านประธานอีกคน
หัวใจของผมตอนนี้มันด้านชา มันไม่รู้สึกรู้สาอะไรอีกแล้ว ในเมื่อหัวใจและร่างกายของผมนั้นถูกผู้ชายสองคนย่ำยีทำร้ายมาตั้งแต่ต้นแล้วเพื่อแลกกับความฝันที่ผมจะได้มันมา
“นายยังคงไหวสำหรับคืนนี้ของพวกเราสามคน” จุนมยอนถามขึ้น
“ผมไหวครับ”
“ดีมาก….ถึงแม้นายจะไม่ไหวก็ต้องไหวเพราะนายเลือกที่จะแลกมันด้วยความฝันของนายเอง” ฝ่ามือลูบไล้มาตรงต้นขาด้านใน สองสายตาจ้องมองกันด้วยความรู้สึกต่างกัน อีกคนมีความต้องการในเรือนร่างนี้ไม่รู้จักพอ อีกคนกับรู้สึกเฉยชา ไร้ความรู้สึกใดๆ
“ฉันจะบอกให้นายรู้ไว้นะจงอิน วงการบันเทิงมันไม่ได้สวยหรู ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่นายเห็น อย่างที่นายคิดฝันไว้หรอก วงการนี้เป็นแค่ภาพลวงตา การหลอกลวงที่เสริมแต่งขึ้นมาเพื่อให้คนหลงเชื่อหลงรักในสิ่งที่เขาต้องการที่มันจอมปลอมกันทั้งนั้น” พูดไปก็ลูบไล้ผิวกายเนียนอย่างหลงใหลกับมัน “คนที่เข้ามาในวงการนี้ต่างก็ต้องแลกต้องเจอกับความโหดร้ายของวงการนี้กันทั้งนั้น บ้างคนก็ต้องผ่านมือใครต่อมือใครนับไม่ถ้วนเพื่อให้ตัวเองมีพื้นที่ยืนในวงการนี้อย่างที่นายทำอยู่ตอนนี้เพื่อแลกกับความฝันของตัวเอง” จุนมยอนเอ่ยเล่าความจริงในวงการมายาให้จงอินได้รับรู้ว่ามันเน่าเฟะ สกปรกมากแค่ไหน สิ่งที่จงอินได้เจอนั้นมันแค่ด่านแรกของวงการมายาเท่านั้น ยังมีอะไรอีกมากมายที่จงอินจะต้องเจอและผ่านมันไปให้ได้จนกว่าจะถึงสูงสุดของความฝัน
“ถึงพวกคุณจะดูว่าความฝันของผมมันดูไร้สาระ ไร้ศักดิ์ศรีจนต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้ความฝันนั้น ความฝันอันจอมปลอมที่มันไม่ได้อยู่กับเราไปจนวันตาย แต่คุณรู้ไหมความฝันนั้นมันมีค่าสำหรับเด็กอย่างผมมากแค่ไหน มันถึงทำให้ผมยอมเอาตัวเข้าแลกกับคุณเพื่อให้ได้ความฝันนั้นมา” เสียงราบเรียบถามคนที่อยู่ตรงหน้า สายตาหม่นหมองทอดมองจุนมยอนที่ยังคงโลมเล้าเรือนร่างของเขาไม่หยุดหย่อน
“ผมอยากทำให้พ่อภูมิใจในตัวผมที่ลูกชายคนนี้ทำความฝันของผมและพี่ชายได้สำเร็จ ให้เป็นจริงได้ ความฝันที่พี่พี่ชายของผมไม่มีโอกาสได้ทำให้มันเป็นจริง ผมถึงต้องพยายามทำให้ซ้อมให้หนัก ยอมแลกทุกอย่างแม้ศักดิ์ศรีของตัวเองเพื่อความฝันของคนที่ผมรักทั้งสองคนและตัวผมด้วยที่ใครๆก็ต่างว่าเด็กยากจนอย่างผมไม่สามารถทำมันได้ ผมอยากให้คนนั้นพวกนั้นรู้ว่าถึงแม้ว่าผมจะจนผมก็สามารถทำได้เหมือนกับพวกเขา” จงอินพูดอย่างอัดอั้นใจที่ต้องทนฟังคำดูถูกต่างๆนานาจากเพื่อนที่โรงเรียน คำดูถูกพวกนั้นมันถึงเป็นแรงกดดันกระตุ้นให้เขาทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา และสิ่งสำคัญที่เป็นแรงบันดาลใจ คอยเตือนจงอินทุกครั้งให้อดทน เข้มแข็ง ฝ่าอุปสรรคนั้นไปให้ได้เพื่อที่เราจะได้ในสิ่งที่ต้องการมาเป็นของตัวเอง บุคคลผู้นั้นคือพ่อและพี่ชายที่เขารักทื่สุด แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดจากความประมาทของคนรวยเห็นแก่ตัวที่ทำให้พี่ชายของเขาเสียชีวิตในวันที่จะมาออดิชั่นค่ายเพลงสตาร์เอ็ม ความสูญเสียครั้งนั้นและคำลาที่ฝากฝังไว้กับจงอินให้ทำตามความฝันของเขาให้สำเร็จ มันทำให้จงอินฮึดสู้ขึ้นมาอีกเพื่อความฝันของเขาและพี่ชายที่ต้องการจะเป็นศิลปินอย่างที่ตัวเองรักตั้งแต่เด็ก “ผมถึงยอมที่จะนอนกับคุณและท่านประธานเพื่อเป็นบันไดไต่ขึ้นมาให้ความฝันของผมเป็นจริง ทำเพื่อคนที่ผมรักและลบคำถูกดูแคลนของคนพวกนั้นที่คอยจะเหยียบซ้ำเติมเด็กอย่างผม อ๊ะ……” จงอินถึงกับสะดุ้งเฮือกเมื่อจุนมยอนสอดแทรกกายเข้ามาในช่องทางรักอีกครั้งเมื่อเขาได้ระบายความในใจออกมา
“ตอนนายก็ทำความฝันของนายให้เป็นจริงได้แล้ว คนพวกนั้นก็จะมาดูถูกนายไม่ได้อีกต่อไป” จุนมยอนเอ่ยบอกด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขกับการได้ร่วมรักกับจงอินอีกรอบ
“นายไม่ผิดทีมีความฝัน นายไม่ผิดที่เอาตัวเข้าแลกใช้ร่างกายของนายเพื่อความฝันของนายเอง ทุกความฝันมันต่างต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดน้ำตาด้วยกันทั้งนั้น ถ้านายไม่แลกมันมานายก็คงไม่ได้มายืนในจุดที่นายต้องการ นายคงไม่ได้ทำความฝันของนาย พี่ชายและพ่อของนายให้เป็นจริงได้” ชานยอลคลานมานั่งข้างๆจงอิน หลังจากเดินเข้ามาได้ยินทุกอย่างที่จงอินระบายออกมา “ทุกความฝันมันจะต้องมีผู้สนับสนุนหนุนหลังให้ความฝันทุกความฝันนั้นสำเร็จเป็นไปตามที่ทุกคนต้องการ ความฝันของนายก็มีฉันกับไอ้จุนมยอนเป็นคนสนับสนุนดันให้นายเดินไปตามฝันของนายอย่างที่นายต้องการ” น้ำเสียงราบ สายตาคมของชานยอลมองดวงตากลมที่เต็มไปความหมองเศร้า ไม่ได้มีความสุขเหมือนกับร่างกายที่สนองกามาราคะให้กับพวกเขาอย่างสุขสม
“อย่าเสียใจไปเลยคิมจงอิน อย่าเสียใจกับสิ่งที่นายเลือก เพราะสิ่งที่นายเลือกมันคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเด็กอย่างนายแล้ว”ฝ่ามือใหญ่ของชานยอลลูบแก้มจงอินอย่างปลอบโยน
“ผมไม่คิด อ๊า……เสียใจกับสิ่งที่ผมเลือก อ๊า……”จงอินไม่สามารถพูดออกมาจนจบได้เมื่อแกนกายใหญ่อีกอันของท่านประธานชานยอลสอดแทรกเข้าในช่องทางรักของเขาอีกอันที่นั่งกอดรัดตัวเขาอยู่ด้านหลัง
สองเพื่อนซี้ต่างยกยิ้มให้กันเมื่อได้ร่วมรักกับจงอินกับอีกครั้งและทำพร้อมกันสามคนเช่นนี้ และยังรู้สึกพอใจ พึงพอใจในตัวเด็กคนนี้มากขึ้นทั้งความคิด นิสัย รวมถึงร่างกายหอมหวานหอมหวนเย้ายวนใจให้หลงใหลปล่อยให้หลุดมือไปไหนไม่ได้
ชานยอล จุนมยอนมองดูก็รู้ว่าจงอินแตกต่างกับเด็กที่ผ่านมือของเขาสองคนนับไม่ถ้วน เด็กทุกคนต่างเข้ามาก็หวังผลประโยชน์จากเขาทั้งนั้น แต่สิ่งที่จงอินไม่มีก็คือความใฝ่สูง มักใหญ่ใฝ่สูงที่ได้อย่างจะเอาอย่าง และเห็นแก่เงินที่แต่ละคนผ่านมือเขามาต่างเรียกร้องเอาเงินจากพวกเขากันทุกคน คงมีแต่คิมจงอินนี่แหละที่ไม่เคยคิดขอเงินขอสิ่งของราคาแพงๆจากเขาสองคนเลย สิ่งนี่แหละที่ชานยอลและจุนมยอนเห็นจากในตัวจงอินและทำให้เขาสองคนไม่ปล่อยถูกจงอินให้หลุดรอดมือของเขาไปให้ใครคนอื่นได้
จะมีเด็กสักกี่คนกันจะเหมือนกับคิมจงอิน สิ่งที่อยู่ในตัวจงอินมันถึงทำให้ผู้ชายทั้งสองต่างลุ่มหลง มัวเมาจงอินได้มากขนาดนี้ ชานยอล จุนมยอนคงไม่โง่มากพอท่าจะปล่อยให้เด็กอย่างจงอินหลุดมือไปง่ายๆ
คิมจงอินจะต้องอยู่ในมือของเขาทั้งสองไปอีกนาน…….

YOU & I 1 MARK x JAEMIN SMOOKIES

:YOU & I :1 Mark x Jaemin Sr15b Smrookies

มือหนาค่อยๆถอดกระดุมเสื้อนักเรียนของร่างบางออกทีละเม็ดที่สายตาสอดประสานกับดวงตากลมโตแสนสวยที่นอนยิ้มอยู่ข้างใต้ ถึงในใจของแจมินจะกลัวแต่ในเมื่อผู้ชายตรงหน้าคืนคนที่เขารัก เขาก็จะยอมมอบครั้งแรกให้กับผู้ชายคนนี้
“ชั้นรักนายนะแจมิน”คำหวานยังคงเอื่อยเอ่ยบออกมาและเคลื่อนใบหน้ามาพรมจูบตามใบหน้าหวานที่เคลื่อนลงมาเรื่อยๆจนจถึงปากอวบอิ่มสีชมพู มาร์คประกบจูบอย่างอ่อนโยนที่แจมินคล้อยตามไปตามอารมณ์รักของมาร์คที่บรรจงมอบให้
ลิ้นอุ่นร้อนถูกสอดเข้าไปในโพรงปากที่เผยอรับอย่างรู้งาน สองลิ้นต่างมอบความหวานให้กันอย่างอ่อนโยน มาร์คไม่ได้รีบร้อนอยากให้ครั้งแรกของแจมินเป็นสิ่งที่สวยงามน่าจดจำ ไม่อยากให้แจมินต้องกลัวกับครั้งแรก
สองลิ้นยังคงตวัดแลกเลียความหวานให้กัน แจมินได้เรียนรู้การจูบจากคนด้านบนที่สอนจูบให้เขามาด้วยตลอดที่คบหากัน มือหนาก็ลูบไล้ไปตามแขนเรียวขาวที่สองมือสอดประสานกันมอบความรักให้กันในวันนี้ แจมินเคลิบเคลิ้มไปกับอารมณ์รักที่มาร์คมอบให้ จมูกโด่งเริ่มซุกไซร์เคลื่อนลงมาตามซอกคอระหงขบเม้นทำรอยรักไปตามทุกทีที่ลิ้นอุ่นได้สัมผัสความหอมหวานบนตัวของร่างบาง
“มาร์ค…”เสียงหวานครางร้องเรียกออกมาเมื่อลิ้นอุ่นตวัดเลียขบเม้นอยู่บนเม็ดบัวสีชมพูบนยอดอก ที่อีกข้างก็ถูกมือหนาบีบเค้น “อืม….มาร์ค”ครางกระเส่าออกมาเมื่อลิ้นอุ่นยังคงมอบความเสียวซ่านอยู่บนยอดอก
เสียงหวานร้องครางออกมาทำให้มาร์คแหงนหน้าขึ้นมามองและยิ้มหวานให้กับร่างบางและกลับลงไปสัมผัสผิวนุ่มขาวดั่งหิมะที่ไล่ลงมาถึงหน้าท้องแบนราบที่กดเกร็งด้วยความกลัวแต่ความอ่อนโยน อ่อนหวานที่มาร์คทำให้นั้นทำให้แจมินหายกลัวและปล่อยใจไปกับอารมณ์รักที่มาร์คกำลังมอบให้อยู่ในตอนนี้
ลิ้นอุ่นลากลงมาเรื่อยๆจนถึงช่วงล่างมันทำให้แจมินตกใจกลัวต้องรีบจับมือหนาเอาไว้ที่กำลังถอดกางเกงของเขาออกจากตัว
“ไม่ต้องกลัวนะแจมิน เรากำลังมีความสุขด้วยกัน ชั้นกำลังมอบความสุขให้นาย” มาร์คบอกอย่างอ่อนโยนทำให้แจมินคลายความกลัวลงและปล่อยมือออก มาร์คก็เริ่มถอดกางเกงของร่างบางออกรวมถึงกางเกงสีเนื้อที่ถูกถอดออกจากตัวถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี บนเรือนร่างของแจมินเปลือยเปล่าต่อหน้าของมาร์คชายอันเป็นที่รัก สายตาของมาร์คที่มองมานั้นแจมินต้องเบนสายตาหนีไปทางอื่นด้วยความอาย แต่มาร์คกลับเชยคางมนให้หันมามองและยิ้มหวานเจ้าชู้ให้แจมิน มันยิ่งทำให้แจมินเขินอายเป็นทวีคูณหน้าแดงกล่ำด้วยความเขินอาย
“ยิ้มอะไรของนาย” แจมินถึงกับถามออกมาเมื่อเห็นอีกคนอมยิ้มและยังยิ้มไม่เลิก
“ก็ยิ้มนายซิแจมิน เวลานายอายก็น่ารักดีนะ สงสัยชั้นต้องทำให้นายอายบ่อยๆแล้วมั้ง”ยิ่งมาร์คพูดแจมินยิ่งหน้าแดงเข้าไปใหญ่และปาหมอนใส่หน้ามาร์คอย่างแรง
“กล้าทำร้ายร่างกายว่าที่สามีหรอ” พูดทั้งรอยยิ้มยิ่งทำให้แจมินอายเข้าไปใหญ่ไม่กล้ามองหน้ามาร์คเลย มาร์คต้องก้มลงไปกระซิบข้างหูร่างบาง “ตัวนายหวานไปทั้งตัวเลยรู้มั๊ย ผิวขาวน่าสัมผัส น่ากอดไปทั้งคืนเลยแจมิน ชั้นอดใจไม่ไหวแล้วซิ”แจมินหลุบตาต่ำไม่กล้าขึ้นมามองใบหน้าของคนรักเลย ตอนนี้ยิ้มระเรื่อที่ได้แกล้งให้แจมินให้ได้เขินอายเล่น “ชั้นจะทำให้นายมีความสุขนะแจมิน”จูบลงที่แก้มและยิ้มหวาน แจมินนั้นยอมหันมามองและยิ้มหวานกลับไป
เมื่อแกล้งแจมินให้เขินอายนิดหน่อย มาร์คก็กลับมาสนใจเจ้าตัวน้อยๆของแจมิน มือหนาประคองขึ้นมาและจูบลงบนเจ้าตัวน้อยที่แจมินนอนมองดูด้วยความอายแต่มาร์คกับยิ้มออกมาเมื่อได้เห็นเจ้าตัวน้อยของแจมิน ลิ้นอุ่นค่อยๆลายเลียเบาๆจากโค่นสู่ปลายที่ค่อยๆไม่รีบร้อนอะไรมากให้ความหวานของเจ้าตัวน้อยเข้าไปข้างใน ให้ความหวานอยู่ในทรงจำที่ยากจะลืมให้ตราตรึงติดหัวใจกับสิ่งที่คนรักได้มอบให้ก่อนจะไม่ได้อยู่ด้วยกันหลังจากนี้
“อืม….แจมิน…..อืม……”ความอ่อนโยนของมาร์คที่มอบให้ทำให้เสียงหวานครางออก บ่งบอกว่ามีความสุขมากแค่ไหนกับสิ่งที่มาร์คมอบให้
“มาร์คมันสกปรกนะ”ร้องบอกอย่างตกใจเมื่อเห็นมาร์คประคองเจ้าตัวน้อยของตัวเองเข้าไปในปาก แต่มาร์คก็ไม่ฟังและยังส่งสายตาหวานมาให้อีกและมาร์คก็ใช้ปากรูดขึ้นรูดลงไปตามจังหวะ มือหนาก็ลูบไล้ไปตามขาอ่อนสัมผัสผิวนิ่มน่าพิสมัยให้จำไปถึงในจิตใจ “มาร์คพอเถอะ”ร้องบอกกออกมาที่ในตัวเริ่มจะเริ่มปล่อยน้ำสีขุ่นออกมาแต่มาร์คกับไม่สนใจ แจมินนั้นก็พยายามจะไม่ปล่อยน้ำในตัวออกมาจนมาร์คต้องเร่งทำมากขึ้นทำให้แจมินทนไม่ไหวปล่อยมันออกมาเต็มปากของมาร์ค
เมื่อมาร์คกลืนกินน้ำสีขุ่นอย่างไม่รังเกียจไปจนหมด มาร์คก็คลายเจ้าตัวน้อยออกมาที่แจมินมองด้วยสายตาตำหนิแต่มาร์คกลับยิ้มชอบใจและเคลื่อนมาประกบจูบปากเรียวจนโดนแจมินตีเข้าที่แขนอย่างหมั่นไส้
“ทานของเค้าไปได้ไง มันสกปรกรู้มั๊ย”
“ของเมียจะทานทำไมจะทานไม่ได้ มันทั้งอร่อยและหวานอีกต่างหาก”ยิ่งพูดก็ยิ่งเข้าตัว จนแจมินต้องเบือนหน้าหนีแต่มาร์คก็จับคางมนขึ้นมามอง “พร้อมเป็นของชั้นแล้วนะแจมิน” แจมินไม่พูดอะไร แต่พยักหน้าเป็นคำตอบ มาร์คก็โน้มจูบเรียวปากอมชมพูดอีกครั้งและหันมาจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก แจมินนอนมองดูรอยยิ้มเขินอายที่ได้เห็นสัดส่วนเรอนร่างของมาร์คที่ดูสมเป็นชายต่างกับเขาโดยสิ้นเชิง
เมื่อถอดเสร็จมาร์คหันมามองด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ้มและจับขาเรียวตั้งฉากเคลื่อนกายเข้าใกล้แจมินให้แกนกายจ่ออยู่ช่องทางรัก แจมินมองดูด้วยความกลัว
“ไม่ต้องกลัวนะ ชั้นจะไม่ทำให้นายเจ็บเด็ดขาดแจมิน”เสียงนุ่มบอกอย่างอ่อนโยนและเริ่มใช้นิ้วเรียวสอดแทรกเข้าไปเปิดทางเพื่อไม่ให้แจมินต้องเจ็บมากเมื่อของจริงของเขาจะต้องเข้าไป
“อ๊ะ……”ร้องออกมาเมื่อนิ้วเรียวควานเปิดทางให้กว้างขึ้นและตามด้วยนิ้วที่สอง นิ้วที่สามที่เข้าไปมันเริ่มสร้างความเจ็บให้กับแจมินไม่น้อยที่เด็กอายุสิบห้าที่ไม่เคยมีอย่างว่าอยู่ในหัวสมองและไม่เคยที่จะคิดทำมันเลยแต่วันนี้เด็กทั้งสองกลับผูกมัดตัวเองด้วยความสัมพันธ์ทางกาย “มาร์ค อ๊ะ…….”
“ไม่เจ็บนะแจมิน นายทนหน่อยนะ” มาร์คเอ่ยปลอบออกมาพร้อมดึงนิ้วออกมา แจมินยิ้มอย่างเชื่อใจในตัวมาร์ค“พร้อมแล้วนะแจมิน” แจมินพยักหน้าเป็นคำตอบ
เมื่อมั่นใจว่าแจมินพร้อมแล้ว มาร์คค่อยๆดันแกนกายเข้าไปในช่องทางรักที่ค่อยเป็นค่อยไปเพราะรู้ว่าเป็นครั้งแรกของแจมินและไม่อยากให้แจมินต้องเจ็บกับครั้งแรกของตัวเอง
“มาร์คเจ็บ! อ๊ะ….เจ็บ!” แจมินร้องออกมาเมื่อแกนกายสอดเข้าไปได้ครึ่งทาง มาร์คต้องหยุดทำเพื่อให้แจมินปรับตัวและหายเจ็บ และคลายตัวหายเกร็งเพราะตอนนี้ช่องทางรักตอดรัดเขาเอาไว้แน่น
“หายใจเข้าลึกๆนะ อย่าเกร็งปล่อยใจไปตามอารมณ์ที่นายต้องการนะแจมิน” มาร์คบอกออกมาที่แจมินพยายามทำตามที่มาร์คบอก และมันเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆเมื่อแจมินเริ่มคลายความเกร็งลง มาร์คก็ดันแกนกายเข้าไปจนมิดด้ามจนแจมินสะดุ้งด้วยความเจ็บและจุกในท้อง
“มาร์คชั้นเจ็บ มันเจ็บมากเลย” แจมินบอกออกมาที่น้ำตาเริ่มคลอออกมาด้วยความเจ็บ จนมาร์คต้องรั้งร่างบางเข้ามากอด แจมินกอดมาร์คไว้แน่น มาร์คนั่นค่อยๆลูบหลังปลอบประโลมให้ร่างบางคลายความเจ็บลง
“ถ้าหายเจ็บแล้วบอกชั้นนะ”
“อืม….” แจมินบอกออกมาที่อยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม “มาร์คชั้นอยากกอดนายแบบนี้ตลอดไปเลย ชั้นชอบอ้อมกอดของนาย” แจมินบอกออกมากับอ้อมกอดแสนอบอุ่น
“ถ้านายอยากกอดชั้นๆจะให้นายกอดไปทั้งคืน แต่หลังชั้นมอบความรักของชั้นให้นายนะแจมิน” แจมินผละออกจากอ้อมกอดและมองใบหน้าคมของมาร์ค
“มาร์คนายได้ชั้นแล้วนายอย่าทิ้งชั้นนะ ชั้นรักนายมากเลยรู้มั๊ย ชั้นเก็บมันเอาไว้ให้นายคนเดียว นายเป็นคนเดียวที่ชั้นให้กับนาย”
“ชั้นจะไม่มีวันทิ้งเมียตัวเองได้ นายเป็นเมียชั้นแล้วนะแจมิน”มาร์คเคลื่อนหน้ามาจูบกับกับเรียวปากบางที่ทั้งสองแลกจูบกันอย่างหอมหวานและผละออกจากกัน “พร้อมแล้วนะ”แจมินพยักหน้ารับ มาร์คค่อยๆวางให้ร่างบางนอนราบกับพื้นและค่อยๆเคลื่อนแกนกายเข้าออกในตัวของร่างบางอย่างช้าๆให้ร่างบางได้ปรับตัวกับแกนกายของเขา
“อ่า….มาร์ค….อ๊ะ…..”
“อย่าเกร็งแจมิน นายคิดถึงชั้นคิดถึงความรักของเรา อืม……”เคลื่อนกายเข้าออกอย่างเป็นจังหวะที่ไม่เร็วมากช้ามาก
“อ่า…อืม…..อ่ะ…..มาร์ค….อือ….”ครางร้องออกมาเมื่อความเสียวซ่านเข้ามาในตัว ถึงจะเจ็บแต่ก็มันทำให้เขามีความสุขกับเจ็บที่ถาโถมเข้ามาในร่างกาย
“แจมิน อืม…..ชั้นรักนายนะแจมิน…….”พร่ำบอกคำว่ารัก
“มาร์ตชั้นก็รักนาย อ๊ะ……รักนายเพียงคนเดียว อืม………”สองเสียงสอดประสานกันกับท่วงทำนวงที่มอบให้กัน “อ๊ะ……มาร์ค เบาๆชั้นเจ็บ”ร้องบอกออกมาเมื่ออีกคนเริ่มทำแรงขึ้น
“อ่า……อืม…….”กดกระแทกเบาลงที่ตอนนี้แจมินเริ่มไปตามจังหวะรักของเขา มันไม่ได้รุนแรงอะไรมาก มีแต่ความอ่อนโยน ความรักมอบให้กัน มาร์คอยากมอบความทรงจำครั้งแรกให้แจมินที่ยอมเป็นของเขา ที่มอบให้กับเขาเพียงคนเดียว ให้ความรักเป็นตัวถ่ายทอดสื่อถึงกัน มากกว่าแค่ต้องการแค่ร่างกายของกันและกันเพราะสิ่งที่ทั้งสองต้องการไม่ใช่แค่ร่างกาย แต่มันเป็นความรักที่คนทั้งคู่มีให้กัน ความรักที่จะผูกมัดคนทั้งสองไว้เป็นหนึ่งเดียวกัน ความรักที่ทำให้ทั้งคู่ยอมเป็นของกันและกัน

TALK
ฝากฟิคเรื่องแรกของมาร์คมินด้วยนะคะ อย่างไงก็ฝากฟิคเรื่องนี้ไว้กับแฟนฟิครุกี้ด้วยนะคะ ไรต์ทำอะไรลงกับน้องๆมาฉากแรกก็เป็นฉากคัทเลย สำหรับฉากคัทตามไปอ่านในบล็อกได้เลยนะคะ บล็อกดูได้จากในไบโอทวิตของไรต์ @tak_chulmin หรือเข้าไปหาในแท๊ก #ficyoumarkmin

ม่านมาย 1 chanyeol x kai x Suho

จงอินได้แต่ก้มหน้าก้มหน้าตากำมือตัวเองแน่นด้วยความเกร็งกลัวเล็กน้อยกับชายหนุ่มทั้งสองที่นั่งดื่มเหล้ามองมาที่ตนด้วยสายตาหื่นกระหาย สายตาที่ถูกมองมานั้นจากชานยอลและจุนมยอนทำให้จงอินได้แต่ยืนนิ่งไม่กล้าขยับไม่กล้าสบตามองคนทั้งสองเลย ที่ทั้งชานยอลและจุนมยอนมองจงอินด้วยรอยยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจไม่น้อยกับร่างกาย ใบหน้าที่ช่างมีเสน่ห์ดึงดูดอารมณ์ทางเพศของเขาทั้งสองคนเหลือเกิน
“อ๊ะ…..” จงอินถึงกับสะดุ้งตกใจเมื่อจุนมยอนเดินเข้ามาดึงมือให้ไปนั่งตรงกลางระหว่างเขากับชานยอลที่ทั้งสองเปลือยท่อนบนส่วนท่อนล่างก็มีแค่ผ้าขนหนูพันปิดเอาไว้
“นายนะตัดสินใจถูกแล้วเด็กแล้วที่ยอมรับข้อเสนอของฉันสองคน” จุนมยอนเอ่ยขึ้นที่มือไม่อยู่สุขลูบไล้ไปหว่างขาของจงอิน จงอินได้แต่นั่งกัดริมฝีปากแน่น ร่างกายเกร็งไปทั้งตัวไปกับสัมผัสของผู้ใหญ่ทั้งสอง
“ผมยอมเป็นของคุณแล้ว แล้วผมจะได้อะไรบ้างจากพวกคุณ” จงอินกลั้นใจฝืนถามออกมา ชานยอล จุนมยอนถึงกับยิ้มออกมา
“นายจะได้ทุกอย่างที่นายต้องการ” ชานยอลบอกออกมา อีกมือก็ปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของจงอินออกอย่างชำนิชำนาญ
“ผมยอมเอาตัวเข้าแลก ยอมเสียศักดิ์ศรีของตัวเอง ยอมเป็นคนไร้ค่าเพื่อที่จะทำความฝันของผมเป็นจริง ให้คำดูถูกที่ดูถูกผมทำร้ายจิตใจผมหาว่าคนอย่างผมไม่มีทางที่จะเข้ามาบริษัทของคุณได้ เป็นศิลปินของบริษัทของคุณไม่ได้ คำดูถูกพวกนั้นมันถึงทำให้ผมยอมทำตามข้อเสนอของคุณสองคน ให้ข้อเสนอของคุณลบคำครหาพวกนั้นไปจากตัวผมให้ได้ถึงแม้ว่าจะต้องมาแลกด้วยร่างกายของผมก็ตาม” จงอินบอกออกมาที่เรือนร่างของตัวเองกำลังถูกชายหนุ่มทั้งสองกำลังหาความสุขกับบนเรือนร่างอันหอมหวานอย่างหื่นกระหาย
“ต่อจากนี้ไปคนพวกนั้นก็จะดูถูกกนายไม่ได้ จะไม่มีคำดูกถูกของพวกคนเหล่านั้นให้เธอได้ยินอีก ฉันจะเป็นคนทำให้นายดังไปทั่วเอเชีย เป็นศิลปินที่มีแต่คนชื่นชมนับถือนาย คนที่เคยว่านายจะต้องคลานแทบเท้ามากราบขอโทษนายที่กล้ามาดูถูกนายเอาไว้” ชานยอลบอกออกมาด้วยรอยยิ้ม จงอินนั้นหันมามองชานยอลด้วยสายตาหม่นไร้รอยยิ้มใดๆ แต่สีหน้ากลับเหยเกไปด้วยความเสียวซ่านเมื่อไปกับสัมผัสอุ่นร้อนจากโพรงปากของจุนมยอนที่กำลังครอบครองความเป็นชายของเขาอยู่
“แค่นายทำฉันสองคนมีความสุขกับร่างกายของนาย ทุกอย่างที่นายอยากได้ต้องการมันก็จะเป็นของนายคิมจงอิน” ชานยอลบอกด้วยสายตาความต้องการมากมาย ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ผิวกายสีน้ำผึ้งอย่างหลงใหล จมูกโด่งซุกไซร์ไปตามซอกคอระหงอย่างหื่นกระหาย
จงอินข่มตาหลับปล่อยใจไปตามกับสัมผัสที่ชายหนุ่มทั้งสองชักนำชักจูงให้เขาเดินตามในสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการ ในเมื่อมันไม่มีอะไรที่จะให้จงอินต้องเสียอีกแล้ว จงอินก็เลือกที่จะก้าวเดินต่อไปไม่คิดหันหลังกลับ เขาต้องเดินต่อไปเพื่อให้ถึงจุดสูงสุดของตัวเอง ทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง
ร่างกายของจงอินถูกพันธการด้วยตัณหาราคะจากผู้ชายทั้งสองที่เพียงต้องการความสุขจากเรือนร่างของเด็กหนุ่มวัยสิบหก จงอินรู้สึกได้ว่าร่างกายมันเสียวซ่านร้อนระอุทั้งกายกับสัมผัสหยาบโลนหยาบกระด้างเต็มไปด้วยความหื่นกระหายอย่างกับสัตว์ป่าที่ตะกรุบเหยื่ออย่างหิอวโหย
ทั่วทุกอณูของร่างกายนั้นถูกชานยอลและจุนมยอนโลมเล้าโลมเลียจากริทมฝีปาก ฝ่ามือของชายหนุ่มทั้งสองที่ต่างสร้างสรรค์ สรรสร้างความสุขหฤหรรษ์อยู่บนเรือนร่างของจงอิน
เรือนร่างโปร่งบางของจงอินนั้นสั่นระริ้กไปกับสัมผัสอันร้อนแรงหื่นกระหายของชานยอลและจุนมยอน อารมณ์ในกายถูกปลุกถูกกระตุ้นแต่จงอินพยายามเก็บกลั้นมันเอาไว้ ไม่ เสียงอันน่าเกลียดที่จงอินพยายามจะไม่ส่งเสียงร้องออกมาให้ชายหนุ่มทั้งสองได้ยินมันเด็ด
“ครางเสียงของเธอออกมาซิจงอิน ฉันอยากได้ยินเสียงของนาย”ชานยอลบอกออกมาที่ใบหน้าคมอยู่ใกล้กับใบหน้าของจงอิน ใช้ปลายลิ้นตวัดเลียริมฝีปากของเด็กหนุ่มหยอกเย้าจงใจแกล้งให้จงอินครางเสียงหวานๆให้ฟัง
“อ๊า……อา…..อา…..” เสียงร้องครางที่หลุดออกมาจากปากสวยๆของจงอินนั้นที่มันช่างสร้างความพึงพอใจให้กับชานยอลและจุนมยอนไม่น้อย
“อา….เสียว อา….” จงอินส่งเสียงเต็มไปด้วยความเสียวความกระสั่นเมื่อถูกฟันซีกคมของชานยอลขมเม้นบนเม็ดบัวบนยอดอกทั้งสองข้าง หน่ำซ้ำแกนกายเล้กนั้นยังถูกอมดูดจากริมฝีปากของจุนมยอนที่ยังคงหลงใหลแกนกายเล็กไม่หาย
“อ๊า….ผะ..ผมจะ…..ไม่ไหว…แล้ว” จงอินร้องบอกเมื่อตัวเองใกล้จะถึงจุดสูงสุดใกล้จะปล่อยน้ำสีขุ่นออกมาเต็มทน แต่ชานยอลและจุนมยอนนั้นยังไม่คงสนใจว่าจงอินใกล้จะจุดถึงฝั่งฝันแล้ว ที่ทั้งสองยังคงก้มหน้าก้มจัดการกับความหอมหวานบนตัวของจงอินอย่างหลงใหล เอร็ดอร่อยกับความหอมหวานนั้นที่มันช่างหวานได้ใจจริงๆ
กายบางบิดเร่าไปด้วยความทรมานที่ทั้งด้านบนด้านล่างถูกทั้งมือทั้งปากจัดการจนจงอินทนไม่ไหวถึงจุดฝั่งฝันถึงได้ปล่อยน้ำสีขุ่นออกมาเต็มปากของจุนมยอนที่จุนมยอนคายแกนกายเล็กออกมาจากปากและกลืนกินน้ำสีขุ่นนั้นอย่างเอร็ดอร่อยที่มันช่างเป็นยากำลังชั้นดีให้กับผู้ชายอย่างเขาได้ไม่น้อย
จงอินนอนหอบเหนื่อยหมดแรง ชานยอลและจุนมยอนช้อนตาขึ้นมามองที่สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มร้ายพึ่งพอใจกับการฝีมือของตัวเองไม่น้อย
“อ๊ากกกก…..” ไม่ทันจะได้พักจงอินก็ถูกจุนมยอนสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางรัก ให้มันได้เปิดทางขยายขึ้นเพื่อที่จะให้ท่อนลำใหญ่ทั้งสองของเขาและชานยอลได้เข้าไปได้
ร่างกายของจงอินบิดเร่าไปด้วยความเจ็บจงอินนั้นพยายามข่มความเจ็บนั้นเอาไว้ พยายามจะไม่อ่อนแอให้ชานยอลและจุนมยอนได้เห็นมัน ไม่ให้ชานยอล จุนมยอนหงุดหงิดใจกับการหาความสุขบนเรือนของตัวเอง จงอินไม่ต้องการให้ความฝันของเขาพังลงเพราะความอ่อนแอของตัวเอง
“โอเคยังมึง” ชานยอลถามขึ้นที่มองไปยังเพื่อนที่ยังใช้นิ้วสาระวนอยู่ในช่องทางรักของจงอิน จงอินนั้นร่างกายสั่นเทาไปด้วยความเจ็บ
“เรียบร้อยแล้วมึง” นิ้วเรียวของจุนมยอนถูกดึงออกมา พร้อมส่งซิกให้กับชานยอลที่พร้อมจะมีความสุขที่แท้จริงกันได้แล้ว
ชานยอลโยนเจลให้กับจุนมยอนได้ทาของตัวเองก่อนที่จะพามันเข้าไปในตัวของจงอิน จุนมยอนจัดการทาเจลแกนกายของตัวเองจนเสร็จเรียบร้อยและประคองแกนกายให้จ่ออยู่ปากทางเข้าที่จับแกนกายใหญ่นั้นถูไถอยู่หน้าปากทางเข้าให้จงอินเสียวกระสันเล่น
“อ๊ากกกกก…..เจ็บ!!!” จงอินหวีดร้องสุดเสียงเมื่อแกนกายใหญ่ของจุนมยอนสอดแทรกเข้ามายังไม่ถึงครึ่ง มันทั้งจุกทั้งเจ็บร่างกายแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆกับความเจ็บปวดทรมานในร่างกาย ความเจ็บนั้นถึงกับทำให้จงอินปล่อยน้ำใสๆออกมาจากหน่วยตาคมคู่สวยที่มันไหลรินมาด้วยความเจ็บปวดทรมาน
“ครั้งแรกของนายใช่ไหม” จุนมยอนถามขึ้นที่ช่องทางรักของจงอินนั้นบีบรัดแกนกายใหญ่เขาจนแน่นผนังอุ่นๆตอดรัดแกนกายใหญ่ของเขาจนทำให้ขยับไม่ได้
จงอินไม่มีแรงจะตอบออกมาได้แต่พยักหน้าทั้งน้ำตา จุนมยอน ชานยอลยิ้มอย่างชอบใจที่เขาทั้งสองได้เปิดความบริสุทธิ์ของเด็กคนนี้เป็นคนแรก
และเมื่อมันเป็นครั้งแรกของจงอิน ชานยอลก็สัมมนาคุณด้วยการจูบซับน้ำตาบนแก้มทั้งสองข้างของจงอิน ลากปลายลิ้นลงมาหยุดตรงริมฝีปากบางและประกบจูบอย่างดุดันเร่าร้อนกับรสจูบทีมอบให้กับจงอิน จงอินก็ทำได้เพียงยอมให้คนทั้งสองหาความสุขบนเรือนร่างของตัวได้ตามอำเภอใจ
จูบที่ดุเดือดดุดันเร่าร้อนของชานยอลทำให้จงอินลืมความเจ็บในตัวที่มีและจุนมยอนก็ใช้ช่วงจังหวะนี้สอดแทรกกระแทกแกนกายที่เหลือให้เข้าไปจนมิดด้าม จงอินที่ยังหลงมัวเมาอยู่กับรสจูบอยู่นั้นรับรู้ถึงความเจ็บที่กดกระแทกเข้ามาอย่างเอาแต่ใจแต่จงอินก็ทำได้เพียงขีดข่วยเล็บลงบนหลังของชานยอลระบายความเจ็บปวดในกาย
“อา…..ของนายดีจริงๆรัดฉันแน่นจริงๆ”เสียงครางต่ำบอกอย่างสุขสมที่ผนังอุ่นๆรัดแกนกายของเขาซะแน่น สายตาของจงอินนั้นก้มลงมองช่องทางด้านล่างของตัวเองหลังจากละออกจากจูบของชานยอล
สายตากลมเศร้ามองอย่างเจ็บปวดที่ความบริสุทธิ์ของเขาได้ถูกผู้ชายสองคนได้ทำลายมันไปกับมือ มันเจ็บทั้งกายและใจที่ต้องใช้ร่างกายแลกกับความฝันของตัวเอง ความฝันที่ต้องทำให้จงอินเป็นคนไร้ค่า ไร้ศักดิ์ศรีเพื่อให้ตัวเองได้อย่างได้มันมา
“เจ็บ….อ๊า…..ผมเจ็บ!!!” จงอินหวีดร้องด้วยความเจ็บอีกครั้งเมื่อจุนมยอนนั้นกระแทกแกนกายเข้าออกในตัว มือทั้งสองจิกกำจนแน่นกับความเจ็บครั้งนี้ที่จงอินต้องทนมันให้ได้จนกว่าจะผ่านค่ำคืนนี้ไป
“ลุกขึ้นจงอิน”ชานยอลออกคำสั่ง
“ผม…ลุกขึ้นไม่ไหว อ๊า….คุณ….จุนมยอนยังอยู่ในตัวของผม….”บอกออกมาอย่างยากลำบาก
“มันไม่ใช่ปัญหาเลยคิมจงอิน!”ชานยอลเอ่ยชึ้นพร้อมรอยยิ้มร้ายที่เขานั้นค่อยๆยกปีกข้างทั้งสองข้างของจงอินให้ลุกขึ้นยืน ที่มีจุนมยอนนั้นยืนประคองทาบทับอยู่ด้านหน้าไม่ให้จงอินต้องล้ม ส่วนชานยอลก็ยืนทาบทับประคองอยู่ข้างหลังจงอิน
จงอินสัมผัสได้ว่าแกนกายใหญ่ของชานยอลนั้นเสียดสีอยู่ตรงร่องก้นของเขา จงอินรู้สึกวูบวาบด้านหลังที่แกนกายใหญ่เสียดสีอยู่ด้านหลัง
สวบ
“อ๊ากกกกกก…..เจ็บ…ผมเจ็บ!!!!” จงอินร้องหวีดร้องสุดเสียงอีกรอบที่เต็มไปด้วยความเจ็บเมื่อแกนกายใหญ่ของชานยอลสอดกระแทกเข้ามาในช่องทางรักที่มีของจุนมยอนแช่ค้างอยู่แล้วหนึ่งอันและต้องมาเจออีกอันของชานยอล
จากการที่มีแกนกายใหญ่ทั้งสองอยู่ในช่องทางรักทำให้ช่องทางรักของจงอินฉีกขาดเริ่มมีเลือดไหลออกมามาหว่างขาของจงอิน จงอินแทบจะทรุดลงกับความเจ็บปวดทรมานแต่ยังดีที่จุนมยอนและชานยอลประกบประคองเอาไว้ไม่ให้จงอินได้ล้มลงง่ายๆ
“อา…..เธอเป็นคนแรกของเลยนะจงอินที่ฉันสองคนได้เข้าไปพร้อมกันแบบนี้” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูจงอิน แขนแกร่งก็ตวัดโอบกอดจุนมยอนเอาไว้ที่ทาบทับจงอินอยู่ข้างหน้า ส่วนจุนมยอนก็กอดโอบเอวชานยอลเป็นหลักไว้ไม่ต่างกันที่มีจงอินอยู่กลางคอยให้ความสุขกับเขาในค่ำคืนนี้
สองเพื่อนซี้ต่างยิ้มให้กันต่างที่ได้ครอบครองร่างกายของเด็กคนนี้ ร่างกายอันหอมหวานช่างยั่วยวนยั่วเย้าใจอารมณ์ดิบให้ลุกโชกระทำลงกับจงอินอย่างเอาแต่ใจ ไม่สนว่าเด็กอายุสิบหกจะรับการกระทำของตัวเองกันได้ไหม จะเจ็บปวดมากเท่าไหนที่จะต้องมาเป็นของผู้ชายสองคนพร้อมกันในเวลาเดียวคราวเดียวกันเช่นนี้
ท่อนลำใหญ่ทั้งสองที่แช่ค้างอยู่ในช่องทางรักของจงอินนั้นค่อยๆจะขยับเขยื้อนเข้าออกที่จุนมยอนขยับออกชานยอลขยับเข้าผลัดกันกระแทกเข้าออกในช่องทางรักนั้นที่มันคับแน่นให้รับความสุขที่แท้จริงที่จะได้จากพวกเขาทั้งสองคน
“เจ็บ…..อ๊า…..อ๊า……”จงอินหวีดร้องสุดเสียงด้วยความเจ็บปวดเมื่อท่อนลำใหญ่ทั้งสองกระแทกแกนกายเข้าออกในตัวสลับผลัดเปลี่ยนกันอย่างหรรษาเอาแต่ใจที่ไม่สนเลยว่าจงอินนั้นเจ็บปวดทรมานร่างกายแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆกับท่อนลำใหญ่ทั้งสองมากแค่ไหนที่ต่างกดกระแทกเข้าในตัวอย่างแรงเอาแต่ใจ
แรงกดกระแทกท่อนลำใหญ่ที่ยังกดกระแทกเข้าออกของชานยอลและจุนมยอนที่มาพร้อมกับเลือดที่ไหลมาตามหว่างขาเรียวของจงอินไม่ยอมหยุด จงอินทำได้เพียงเก็บกลั้นความเจ็บปวดนั้นเอาไว้ใช้แขนเรียวกอดรัดร่างของจุนมยอนเอาไว้เป็นหลักยึดเหนี่ยวกดข่วยหลังจุนมยอนเป็นรอยเต็มหลังด้วยความเจ็บปวดไปทั้งกายในร่างกาย ถึงแม้จะเจ็บปวดทรมานไปทั้งกายแต่จงอินก็ยังอดทนอดกลั้นต่อความเจ็บนั้นเพื่อจะให้ชายหนุ่มทั้งสองต่างพอใจในตัวของเขากับข้อเสนอของชานยอลและจุนมยอนได้เสนอมาตั้งแต่แรกถ้าทำให้พอใจในร่างกายสุขสมเต็มไปด้วยความสุขกับรสรักในกามาในครั้งนี้ได้ คิมจงอินก็จะได้ทุกอย่างที่ต้องการ
“เรียกชื่อฉันสองคนซิจงอิน อา…..”เสียงครางต่ำของชานยอลกระซิบบอกข้างหู สีหน้าเต็มไปด้วยความสุขอันล้อเหลือ
“อ๊า…..อื้อ…..คะ…คุณ…..ชานยอล….คุณ…จุน….มะ…..ยอน”เสียงสั่นขาดห้วงเอ่ยเรียกอย่างยากลำบากกับแรงกดกระแทกที่กระแทกกระทั่นเข้ามาอย่างแรง
เสียงร้องกระเส่าของจงอินนั้นมันช่างยั่วเย้าอารมณ์ของชานยอล จุนมยอนเหลือเกิน แค่เสียงก็เรียกอารมณ์ดิบจากพวกเขาทั้งสองให้ย้ำกระทำหนักหน่วงเข้าอีกกับความต้องการมากมายที่ไม่รู้จักหมด
“เชื่อฟังเป็นแบบนี้ซิ ฉันถึงจะใจดีตามใจนายทุกอย่างเลยจงอิน” ชานยอลบอกกระซิบน้ำเสียงเต็มไปด้วยความต้องการที่ไม่รู้จักหมด ถึงแม้ตอนนี้จะได้ความสุขทางกามารมณ์จากจงอินแล้วก็ตามแต่เขากลับรู้สึกว่าต้องการมากขึ้นเรื่อยๆ
“ยิ่งทำให้ฉันมีความสุขมากเท่าไร นายก็ยิ่งได้มากขึ้น” จุนมยอนบอกออกมาพร้อมทั้งกดกระแทกเข้าไปในกายอย่างแรง
“อ๊ะ…..อ๊า….ถ้าคุณ….อยากให้ผม….ทำให้คุณอีก…..ผมก็พร้อมจะทำให้…อ๊า…อ๊ะ…คุณสองคน” ชานยอล จุนมยอนถึงกับยิ้มกับคำพูดของจงอินที่สุดท้ายก็ต้องยอมให้เขาสองคนหาความสุขบนร่างกายของตัวเองต่อไปเรื่อยๆและทุกครั้งที่เขาสองคนต้องการมัน
ในเมื่อจงอินจะเรียกสิ่งที่เสียกลับคืนมาไม่ได้แล้ว เขาก็จะไม่มานั่งเสียใจผิดหวังกับสิ่งที่เสียไป เอาที่เสียไปแลกความฝันที่เขาจะได้มาเพื่อให้พ่อภูมิใจว่าลูกคนนี้ทำตามความฝันของตัวเองได้สำเร็จถึงแม้มันจะต้องแลกมาด้วยร่างกาย ความเจ็บปวดก็ตาม แต่มันก็ทำให้พ่อยิ้มกับความฝันของลูกคนนี้และทำให้จงอินคนนี้ไม่โดนใครดูถูกอีกต่อไปว่าคนจนอย่างเขาไม่มีทางทำตามความฝันของตัวเอง
ความฝันที่ยอมแลกมาด้วยความเจ็บและแลกมาทั้งน้ำตาของเขา……..

:เจ้านายที่รัก: 1 Jaehyun x Taeyong Smrookies

“คิดถึงจังเลย”เสียงทุ้มร้องบอกออกมาที่นอนคร่อมอยู่บนเรือนร่างของเด็กหนุ่มที่ไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้า
“ผมก็คิดถึงเจ้านายเหมือนกันฮ่ะ เจ้านายไม่อยู่ผมเหงาจังเลย” แจฮยอนกระตุกยิ้มและทาบทับลงปากเรียว มือบางสอดคล้องคอแกร่งรับสัมผัสจูบหอมหวานจากเจ้านายที่มอบให้อยู่บนเตียงกว้าง
“เดี๋ยวชั้นทำให้นายหายคิดถึงเลยนะแทยง”
ปากหนากดจูบลงยังเรียวกลีบบาง ดูดไซร์ให้อย่างโหยหาคิดถึงกับสัมผัสความหวานที่ต้องการมาทั้งวัน อยากจะสัมผัสเรือนร่างของลูกแมวตัวน้อยตัวนี้ที่ได้พบเจอโดยบัญเอิญในวันที่เขากำลังจะกลับบ้านได้เห็นลูกแมวตัวน้อยยืนเปียกฝนอยู่อย่างน่าสงสาร ทำให้แจฮยอนเก็บลูกแมวตัวนี้มาเลี้ยง
ความมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นเมื่อลูกแมวที่เขานำกลับมาเลี้ยงนั้นกลายร่างเป็นคนในช่วงกลางคืนของทุกคืน แจฮยอนก็ไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไรที่ทำให้เจ้าแมวตัวน้อยเจ้าตัวถึงกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ และมารู้ความจริงจากปากของแมวน้อยว่าเขานั้นถูกสาปเพราะความซนที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนทำให้ต้องกลายร่างเป็นแมวเช่นนี้
ความผูกพันธ์ของเจ้านายและสัตว์เลี้ยงน่ารักทำให้ความสัมพันธ์เริ่มเกินเลย เมื่อแจฮยอนเริ่มห้ามใจตัวเองไม่อยู่เมื่อเห็นเด็กหนุ่มอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเวลาที่กลายร่างเป็นมนุษย์ทำให้แจฮยอนนั้นจับร่างบางมามอบความรักทุกค่ำคืน ที่แทยงนั่นก็ต้องการเหมือนกันกับสัมผัสของแจฮยอนที่มันทำให้เขามีความสุขกับการได้มีสัมพันธ์กับแจฮยอนเจ้านายของตัวเอง
กลีบปากอิ่มถูกดูดไซร์ เรียวลิ้นเขาไปหาความหวานตักตวงของกันและกัน ไม่มีใครปล่อยใครเลย มือเรียวโน้มคอแกร่งให้รับรสจูบได้ถนัดถนี่มากขึ้น มอบจูบอันแสนหวานให้กันในยามค่ำคืนแห่งรัก
เสียงครางลำคอที่เบาหวิวกับการจูบมาราธอนที่ร่างสูงไม่ยอมปล่อยออกไปได้ง่ายๆกับจูบแสนหวาน ร้อนแรงที่มอบให้กัน มันช่างทำให้หายเหนื่อยจริงๆ มันถึงอยากให้แจฮยอนอยากรีบกลับบ้านทุกวัน กลับมามอบ มารับความหอมหวานจากร่างบางที่กลายร่างมาเป็นมนุษย์แสนยั่ว แค่อยู่ในร่างแมวก็แสนยั่วอยู่แล้ว ยิ่งกลายร่างมาเป็นมนุษย์ก็ยั่วเข้าไปใหญ่จนทำให้แจฮยอนห้ามใจตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ จะต้องมีสัมผัสแสนหวานกับเจ้าแมวตัวนี้ทุกคืน
จูบแสนหวานยังคงดำเนินต่อไปที่มือเรียวเคลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของร่างสูงออกและถอดออกมันออกจากตัว แล้วเคลื่อนลงมาจากจัดการกางเกงที่เหลืออยู่ออกจากร่างสูง เพียงไม่กี่วิสองร่างก็เปลื่อยเปล่าอยู่บนเตียงแสนกว้าง
ใบหน้าคมเคลื่อนออกจากใบหน้าหวานกับรอยยิ้มหวานที่ทั้งสองมอบให้กัน มือเรียวลูบไล้ไปตามแขนแกร่งที่มีลอนกล้ามแสนเสน่หาที่มันทำให้เขาหลงร่างกายอันกำยำของเจ้านายของตัวเองเหลือเกิน
“เจ้านายฮ่ะ ทำให้ผมหายคิดถึงเลยนะฮ่ะ”เสียงหวานปนยั่วกับสายตาแพรวพราวทำให้แจฮยอนกระตุกยิ้มและจูบกลีบปากที่ยังคงบวมเจ่อกับการจูบเมื่อครู่
“ทำให้หายคิดถึงทั้งคืนเลยแล้วกัน”เสียยงทุ้มเอ่ยออกมาที่แทยงตอบรับด้วยรอยยิ้ม ทั้งคืนลูกแมวตัวนี้ก็ยอมได้ฮ่ะ ขอแค่เจ้านายทำให้ผมแล้วกัน
ฝีปากกดจูบ ซุกไซร์ลงไปตามซอกคอระหง ดูดเม้นทำรอยไปทั่วทุกอณูของร่างกาย เน้นย้ำไปทุกๆจุดให้สัมผัสร้อนเข้าแทรกกายเข้าไปในตัวของร่างบาง ริมฝีปากกดย้ำอยู่บนเรือนร่างขาวเนียน มือหนาก็เคลื่อนมาบีบเล่นขยี้เม็ดบัวสีชมพูบนยอดอกให้เจ้าแมวได้ครางกระสั่นเล่น เรียวลิ้นก็ทำให้อีกข้าง ความเสียวทำให้ร่างบางแอ่นกายแนบชิดร่างหนามากขึ้น มือเรียวโอบกอดร่างหนาเอาไว้กับสัมผัสอันแสนหวาน
ดวงตาเล็กปรือตาหวานมองใบหน้าคมด้วยรอยยิ้ม ชอบสัมผัสรักของร่างสูงที่ทำให้ตัวเองเหลือเกิน ชอบจะอยู่แบบนี้กับแจฮยอนเจ้านายของเขา
“อ่า…เจ้านาย…….อืม……..”เสียงหวานครางร้องเมื่อมือหนาลงมากอบกุมแกนกายเล็ก กระตุ้นอารมณ์ความต้องการมากขึ้น ปากหนายังคงลากเลียอยู่บนหน้าท้องแบนราบยังไม่เคลื่อนลงไปสักที
ลิ้นอุ่นได้เวลาลากลงมายังช่วงล่างแกนกายเล็กที่ลากเลียวกวนอยู่บริเวณนั้นแต่ไม่ยอมครอบครองแท่งไอติมแสนหวานสักทีจนแทยงต้องเรียกร้องเอาแต่ใจ
“ทานของผมซิฮ่ะ”แจฮยอนกระตุกยิ้มที่ยังคงเลียและแกล้งอยู่บริเวณโดยรอบแท่งไอติมแสนหวานตรงหน้า “เร็วๆซิฮ่ะ”ร้องเอาแต่ใจ จนแจฮยอนต้องตามใจเจ้าแมวแสนเอาแต่ใจเสียหน่อย
ปากหนาครอบครองแกนกายเล็กเข้าไปในปาก มือใหญ่ก็ลูบหว่างขาเนียนเร้าอารมณ์รักของร่างบางให้มากขึ้นกว่าเดิมที่ตอนนี้มันก็มีมากจนแจฮยอนแทบอยากเอาลูกชายตัวเองเข้าไปในตัวของร่างบางแทบใจจะขาดแล้ว
“อ่า…..อืม…..”
เมื่อใดลิ้นอุ่นทำโดนจุดเสียงร้องหวานก็ครางร้องออกมาเป็นระยะ แทยงยอมรับเลยว่าแจฮยอนเป็นคนเดียวที่ทำให้เขามีความสุขและต้องการสัมผัสจากเจ้านายคนนี้เพียงคนเดียว
“อ่า…….”
น้ำรักที่ถูกพุ่งออกมาที่เต็มปากหนาที่มันยังหวานและอร่อยถูกใจแจฮยอนจริงๆที่ทำกี่ครั้งก็ไม่นึกเบื่อ ร่างบางได้แต่นอนหอบหายใจหน้าอกกระพือกับความเหนื่อย ความเสียวที่อยู่ในตัว
แต่แจฮยอนไม่รอให้แมวน้อยแสนยั่วได้หยุดพัก ก็ดันแกนกายใหญ่ของตัวเองเข้าไปในช่องทางรักทันที รอเวลานี้มานานแสนนานแล้ว เวลาที่จะได้ร่วมรักกับแมวน้อยแทยงตัวนี้
“อะ….อ่า…..”เสียงหวานครางออกมาเมื่อแกนกายใหญ่ถูกสอดใส่เข้าไปจนมิดด้าม ไม่ต้องมีอะไรมาเปิดทางก่อนเลย
“พร้อมยังแมวน้อยของชั้น” เสียงนุ่มลึกเอ่ยถามที่แช่แกนกายเอาไว้ในช่องทางสีสวย ที่มันบีบตอดรัดเอาไว้จนทำให้แจฮยอนแทบจะหยุดอารมณ์ของตัวเองเอาไม่อยู่เลย
“พร้อมแล้วฮ่ะเจ้านาย เอาเลยฮ่ะเจ้านาย”สายตาวิบวับกับรอยยิ้มหวานที่ไม่เคยจางหาย ทำให้แจฮยอนเร่งเครื่องขยับเขยื่อนเข้าไปในตัวของร่างบาง มือหนายังกอบกุมเจ้าตัวเล็กของร่างบางเอาไว้เต็มมือ
“อ่า…..เจ้านายเก่งจังฮ่ะ อืม……”เสียงหวานครางกระเส่าชมไม่ขาดปากกับลีลารักของเจ้านายหนุ่ม
“ถ้านายชอบชั้นจะทำให้นายทั้งคืนเลยนะ ลูกแมวของชั้น อืม……”
“อ่ะ….พูดแล้วต้องทำให้ได้นะฮ่ะ อืม………” แจฮยอนยิ้มออกมาและกดกระแทกแกนกายเข้าไปที่สะโพกมน แทยงขยับไปตามแรงของเจ้านายหนุ่ม
สองเสียงสอดประสานกันในท่ามกลางแสงไฟสีชากับบทรักที่ได้มอบให้กันอยู่บนเตียงแสนกว้างของเจ้านายหนุ่มและมันคงร้องไปทั้งคืนกับบทรักที่แสนยาวนานของคนทั้งสอง