My Friend Kai x Suho x Sehun

:My friend : Kai x Suho x Sehun

คิมจงอิน คิมจุนมยอน โอเซฮุน เด็กทั้งสามที่สนิทเล่นกันมาตั้งเด็ก เล่นกันมาตั้งแต่เด็กไปไหนด้วยกันตลอด ที่บ้านของทั้งสามอยู่ติดกันที่บ้านของจุนมยอนจะอยู่หลังกลาง บ้านของจงอินและเซฮุนจะอยู่ขนาบข้างที่ไล่เลี่ยงติดๆกัน
และโดยฮฮร์โมพลุกพล่านของเด็กกำลังโตอย่างพวกเขาที่กำลังเข่าสู่วัยรุ่น วัยที่กำลังคึกคะนอง วัยที่อยากรู้ทำให้เด็กทั้งสามอยากรู้อยากลองตามประสาวัยรุ่นธรรมดา
นี้ก็เป็นอีกครั้งที่พ่อแม่ของทั้งสามไม่อยู่ที่พ่อแม่ของเด็กทั้งสามต่างพากันไปดูงานเมืองนอกจึงปล่อยให้ลูกๆอยู่บ้านกันตามลำพัง พอพ่อแม่ไม่อยู่จงอินและเซฮุนจึงย้ายตัวเองมานอนกับจุนมยอนที่บ้าน ที่จุนมยอนก็ไม่ได้ว่าอะไร
“ไอ้เซฮุนเมื่อเย็นกูดูหนังโป๊มาว่ะ กูดูแล้วกูอยากทำบ้างว่ะแบบมันทำให้ลูกชายกูตื่นตัวตลอด”จงอินกระซิบบอกกับเพื่อน เซฮุนถึงกับเขยิบหนี
“เชี่ยมึงไม่ต้องมาทำให้กูสยิวไปเลย กูไม่ยอมให้มึงทำกับกูหรอก”
“ใครบอกว่ากูจะทำมึงว่ะ กูแค่จะบอกว่ากูอยากทำกับมยอนว่ะ”เซฮุนถึงกับเขยิบเข้ามาใกล้ จงอินถึงกับตบศรีษะอย่างหมั่นไส้
“ให้กูทำด้วยนะมึง กูอยากทำกับมยอนด้วยว่ะ มึงก็รู้ว่ากูก็แอบชอบมยอนเหมือนกับมึง”
“มึงขอกูแล้วไปขอมยอนยังว่ะ”จงอินว่ากลับและมองไปในห้องอาบน้ำของเพื่อนตัวเล็กที่ไม่รู้ว่ากำลังโดนเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่ออยู่
“ไม่ต้องบอกหรอกมึง ทำกับมยอนเลย เดี๋ยวมยอนก็ยอมเอง”เซฮุนพูดขึ้นและลุกพรวดถอดเสื้อผ้าทันทีที่ไม่รอเพื่อนตัวต้นคิดเรื่องนี้
“ไอ้เชี่ยเซฮุนรอกูด้วย”จงอินตะโกนเรียกและรีบถอดเสื้อผ้าตามและเข้าไปอาบน้ำกับจุนมยอนในห้องด้วย
“เฮ้ย…พวกนายเข้ามาทำไมกันนี้ เรายังอาบน้ำไม่เสร็จเลย”จุนมยอนเอ่ยเสียงตกใจที่เห็นเพื่อนทั้งสองต่างเปลือยเปล่าเข้ามา
“ก็เข้ามาอาบน้ำกับมยอนด้วย เราอยากอาบน้ำกับมยอนด้วย”จงอินเดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลังที่จุนมยอนรู้สึกตกใจไม่น้อย
“ให้ชั้นสองคนอาบน้ำด้วยนะมยอน”เซฮุนเดินเข้ามากอดจากด้านหน้าและซุกไซร์ไปตามร่างกายของร่างเล็กที่จงอินก็ทำไม่ต่างกัน
“นะ….นายสองคนจะทำอะไร”เสียงตะกุกตะกักถามขึ้นที่ตอนนี้ร่างกายถูกเพื่อนรักทั้งสองครอบครองจับจองไปทั่วทุกอณู
“ทำให้มยอนเป็นเมียชั้นสองคนซิ”จงอินกระซิบบอกที่มันทำให้จุนมยอนตกใจไม่น้อย
“จะบ้าไง เราจะเป็นเมียนายสองคนได้อย่างไง พวกเราสามคนอายุสิบเจ็ดอีกนะ”
“เป็นได้ซิแค่นายใจตรงกับชั้นสอง แค่ใจเราตรงกันก็พอ”เซฮุนบอกออกมาร่างกายของจุนมยอนก็ถูกสัมผัสไปด้วยริมฝีปากอุ่นร้อนถูกกระตุกอารมณ์ดิบออกมา “ให้ชั้นสองคนทำให้นายนะจุนมยอน”จุนมยอนเม้มปากแน่นเมื่อมือใหญ่ของจงอินโอบกอดและลูบคล้ำส่วนอ่อนไหวของตัวเองที่เซฮุนก็ยังรอคำตอบจากปากเล็ก
“ถ้านายสองคนได้ชั้นแล้วห้ามทิ้งกันเด็ดขาด นายต้องรับผิดชอบชั้นด้วย”จงอิน เซฮุนถึงกับยิ้มออกมาเมื่ออีกฝ่ายอนุญาติ
จงอินจับเอวเล็กให้ลงมานั่งบนตักของตัวเองที่ค่อยๆให้ช่องทางสีสวาทนั้นปกคลุมแกนกายใหญ่ของตัวเองไม่ต้องรอพร่ำเผื่อเสียเวลาไปมากกว่านี้ ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่จะมอบความสุขให้จุนมยอนแต่ยังมีเซฮุนอีกคนที่ยังต่อคิวรอ
“อ๊า…จงอิน…มันเจ็บ!!!”จุนมยอนร้องโวยวายเมื่อจงอินจับให้เขาออนท็อป
“งั้นเซฮุนทำให้มยอนหายเจ็บนะ”เซฮุนลงมานั่งประกบด้านหน้า ฝ่ามือใหญ่ประคองใบหน้าหวานรับจูบแสนหวานให้ลืมความเจ็บที่มีแกนกายใหญ่ของจงอินอยู่ด้านใน
คนทั้งสองที่มอบจูบกันอย่างเพลินเพลิดจงอินก็พรมจูบไปทั่วแผ่นหลังขาวเนียนอย่างหลงใหล เคลิ้มเคลิบไปกับความหอมนุ่มของกายเล็กที่เป็นเพื่อนเล่นมาตั้งแต่เด็กและวันนี้ก็ได้จับจองครอบครองมาเป็นของตัวเอง
ริมฝีปากเร่าร้อนพรมจูบไปทั่วร่างกาย ฝ่ามือใหญ่ก็ลูบไล้ไปตามสส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างเล็กที่มันน่าหลงใหล เสน่ห์หาพิสมัยไม่น้อย
สัมผัสทางกายยังคงดำเนินไปตามอารมณ์ของเด็กทั้งสามที่พึ่งพอใจกันและกัน ไม่มีใครที่จะทักท้วงและหักห้ามความรู้สึกของตัวเองกันเลย ที่พึ่งกระทำให้กันอย่างสุขสม
“อา..จงอิน….เซฮุน…”เสียงหวานครางร้องเมื่อละออกจากจูบแสนหวานและกำลังถูกริมฝีปากร้อนของเซฮุนขบเม้นตวัดเลียเม็ดบัวบนยอดอก ฝ่ามือใหญ่ของจงอินก็จับส่วนอ่อนไหวของตัวเองอยู่ ร่างกายของจุนมยอนตอนนี้ถูกจับจองไปด้วยเพื่อนสนิททั้งสอง
สัมผัสที่ไม่เคยคุ้นเคยที่มันให้ร่างกายของจุนมยอนร้อนผาว เสียวกระสันไปทั้งกายกับสัมผัสทางกายที่ถูกเพื่อนชายทั้งสองกำลังสังสรรค์ความสุขทางกาย สัมผัสแปลกใหม่ที่เด็กอย่างเขาไม่เคยลิ้มลอง
“อา….เซฮุน…อา….จงอิน อา….อึก อา”ลิ้นร้อนที่ตวัดเลียกายเล็กที่ทำให้ร่างกายสั่นกระเส่า รูข้นขนนตั้งไปด้วยความเสียวไปทั้งกาย “อา…เซฮุน….จงอินนนน”เสียงหวานครางร้องออกมาเมื่อน้ำใสๆถูกฉีดออกมาเต็มหน้าของเซฮุน ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียคราบน้ำหวานที่ติดใบหน้าอย่างเอร็ดอร่อย
“ถึงเวลาที่เราจะทำให้มยอนมีความสุขแล้วนะ”เสียงทุ้มของจงอินเอ่ยบอกออกมาและจัดท่านั่งให้จุนมยอนใหม่ที่เขาจะเป็นคนทำให้จุนมยอนมีความสุขในครั้งแรกเอง
“อ๊า…จงอิน”จุนมยอนหวีดร้องด้วยความเจ็บเมื่อสะโพกของจงอินกดกระแทกเข้ามา ความเจ็บความจุกมาได้คราวเดียวที่ทำให้จุนมยอนแทบจะล้มแต่ดีที่มีซุนคอยจับเอาไว้ไม่ให้ล้มลง
อารมณ์ทางที่พลุกพล่านของเด็กหนุ่มที่กำลังอยู่ในช่วงเจริญเติบโตเรียนรู้เรื่องอย่างว่าทำให้มีแรงที่จะสรรสร้างอารมณ์รักให้กับอีกคน ยิ่งเห็นอีกฝ่ายตอบสนองเป็นอย่างดีทำให้จงอินกลั้นอารมณ์ดิบของตัวเองไม่อยู่ ปลดปล่อยผ่านกายเล็กที่ขยับสะโพกไปตามแรงจังหวะของร่างสูงที่กดกระแทกเข้ามาในกาย
“อ๊ะ..อ๊า…อ๊า..อึก…อื่อ อา…”เสียงหวานครางร้องสอดประสานไปพร้อมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ยังคงจับโค่นจังหวะอย่างต่อเนื่องของชายหนุ่ม ยิ่งเสียงหวานร้องดังก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบของจงอินให้ลุกพล่านขึ้น ให้กดแรงเข้าไปในกายอย่างแรง
“อ๊า…จงอินนนนน”เสียงหวานหวีดร้องเมื่อถึงจุดสูงสุดจนเซฮุนต้องคอยโอบกอดรัดเอาไว้ที่จงอินยังกดกระแทกสักพักก็ปลดปล่อยมันเข้าไปในกายของจุนมยอนและดึงมันออกมาเพื่อให้เซฮุนได้ทำกับจุนมยอนอีกรอบ
“ไหวไหมมยอน”เซฮุนถามขึ้นเมื่อจับร่างเล็กนอนราบให้ศรีษะนอนบนตักของจงอิน ส่วนปลายเท้าหันเข้าหาเซฮุนที่เตรียมจะประคองลูกชายเข้าไปในตัวของร่างบาง
“พอ….อ๊าก เซฮุนนน”ไม่ทันจะตอบจบเซฮุนก็สอดแทรกกายมาในช่องทางสีสวาท
“ขอโทษนะที่ทำให้เจ็บแต่ชั้นทนไม่ไหวแล้ว”เซฮุนลงมาจูบร่างบางอย่างขอโทษ
“เราจะให้อภัย”จุนมยอนบอกออกมาและกุมมือจงอินเอาไว้ ปล่อยกายให้เซฮุนได้ทำตามอำเภอใจ “จงอินจูบเราหน่อยได้ไหม”เอ่ยขอเสียงอ้อนจงอินยิ้มพราวและกดริมฝีปากจูบกับริมฝีปากเล็กอย่างดูดดื่มที่เซฮุนก็กดกระแทกกายเข้ามาอย่างถี่รัว มือใหญ่นั้นก็จับรูดแกนกายเล็ก
กายเล็กบิดเร่าไปด้วยความเสียวซ่านถึงแม้ไม่มีเสียวหวานครางร้องออกมาแต่ก็ทำให้เซฮุนรู้ได้ว่าจุนมยอนนั้นตอบรับสัมผัสตอบสนองความสุขนี้เป็นอย่างดี
“อึก…อื้อ..อา…เซฮุน จงอิน อา อื้อ”เสียงหวานเปล่งร้องเมื่อริมฝีปากทั้งสองละออกจากกัน ดวงตาคมของจงอินจ้องมองใบหน้าหวานด้วยรอยยิ้มที่จุนมยอนก็ยิ้มให้จงอินและยิ้มให้เซฮุนที่ยังกดสะโพกเข้ามาในกาย
เซฮุนยังคงขยับเขยื้อนเข้าออกอย่างต่อเนื่องไปตามความต้องการอารมณ์ดิบในกายที่เผยออกมาว่าต้องการและมีความสุขมากแค่ไหนกับการได้ทำกับเพื่อนตัวเล็กแค่นี้ ยิ่งเห็นรอยยิ้มหวานๆของจุนมยอนด้วยแล้วก็ยิ่งทำให้เซฮุนนั้นไม่สามารถเก็บกลั้นตัวเองเอาไว้อยู่ที่ต้องแสดงออกมาให้เต็มที่
ทั้งสามประโคมเพลงรักอย่างดุเดือดเร่าร้อนในห้องน้ำที่ต่างต้องการเรียกร้องซึ่งกันและกันและทำลงไปด้วยความต้องการของกันและกัน ที่ไม่สนว่าจะถูกหรือผิดแต่ก็ขอทำให้กันในค่ำคืนนี้ที่ต้องทนเก็บรอเอาไว้นานแสนนานพอมีโอกาศก็ทำเต็มที่และมันคงต้องมีครั้งต่อไปที่คงไม่จบแค่คืนนี้คืนเดียว

จุนมยอนนอนอยู่ระหว่างกลางของสามีมาดๆที่จากสถานะเพื่อนกลายมาเป็นสามีของจุนมยอนเต็มตัว รอยยิ้มหวานๆยิ้มให้กับจงอินและเซฮุนที่นอนมองใบหวานของคนเพื่อนตัวเล็กพอหมั่นเขี้ยวก็ฟัดแก้มนิ่มให้หายหมั่นเขี้ยว
“ห้ามทิ้งเราด้วย ได้เราแล้วห้ามทิ้งเราเด็ดขาด ห้ามไปมีคนอื่นด้วยถ้าไปมีคนอื่นนะตามราวีไม่เลิก”เสียงหวานขู่เพื่อนทั้งสอง
“จะทิ้งได้ไงในเมื่อเราสามคนเป็นสามีภรรยากันแล้ว เรากับไอ้เซฮุนไม่ทิ้งมยอนแน่ๆ”จงอินบอกออกมาและหอมแก้มจุนมยอน
“เรียนจบแล้วเราสามคนแต่งงานกันนะ”
“ครับ”จงอินหอมแก้มเป็นคำสัญญา
“เซฮุนละ”
“เราก็จะแต่งงานกับมยอนเหมือนกัน แต่งงานกับมยอนคนเดียวเลย”เซฮุนจุ๊บปากเป็นคำสัญญา
“เราจะบอกความจริงบ้างอย่างกับเซฮุนและจงอินด้วย”สองเพื่อนซี้มองจุนมยอนอย่างงงว่าจุนมยอนมีความลับอะไรปิดไว้
“เรานะรักเซฮุนกับจงอินมานานแล้วและที่เราอาบน้ำนานก็เพราะรอให้จงอินและเซฮุนมาอาบกับเราและทำกับเรา เรานะยอมเซฮุนกับจงอินตั้งแต่แรกแต่ที่เราต้องเล่นตัวก็เพราะไม่อยากให้เซฮุนและจงอินคิดว่าง่ายไป”จุนมยอนบอกด้วยรอยยิ้ม
“ร้ายนักนะคิมจุนมยอน”จงอินบอกออกมามองจุนมยอนด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
“ร้ายแบบนี้ต้องเจออีกรอบ”พุดจบเซฮุนก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของพวกเขาและเริ่มจัดการคนเจ้าเล่ห์อีกรอบ

TALK
เอาเรื่องนี้มาก่อน เป็นไคโฮฮุน เดี๋ยวเรื่องต่อไป3P คู่ไหนรอกันต่อนะ นี้ขอมาลง love is zero ต่อนะคะ การอ่านฉากที่ตัดออกไปก็เหมือนเดิมนะ เข้าไปในทวิต @tak_chulmin

ขอโปรโมตโปรเจควันเกิดซูโฮปีนี้กันหน่อยกับโปรเจคฟิค 11 สี 11 อารมณ์กับไรเตอร์ทั้ง11 คน รายละเอดียโปรเจคติดตามอ่านรายละเอียดได้ที่แอคโปรเจค @suhopj_th

love is zero 4 all suho

Love Is Zero :4:

ซูโฮนอนเปลือยเปล่าท่ามกลางชายหนุ่มทั้งสี่ที่เป็นดั่งเสือที่จะคอยขย้ำเหยื่อที่หลุดเข้ามาให้ได้กินคลายความหิวโหย แล้วใครจะรู้ว่าเหยื่อตัวนี้ที่คิดว่าเป็นแมวธรรมดาจะกลายเป็นเสือสาวที่ร่ายมนต์ให้บรรดาชายหนุ่มหลงใหล เข้ามาเป็นเหยื่อแทน แม่เสือสาวปลายตามองชายหนุ่มทั้งสี่ที่รุมล้อมที่ร่างกายเปลือยเปล่าไม่ต่างกัน
ดวงตาเล็กปลายตาหวานเยิ้มให้กับชายหนุ่มทั้งสี่ที่เคยดูถูกซูโฮคนนี้เอาไว้ เคยว่าซโฮคนนี้ว่าเป็นแค่ไอ้แว่น ไอ้จืดไม่มีอะไรน่าให้กิน วันนี้แหละที่ซูโฮจะทำให้คนพวกนี้จะจำความหอมหวาน ความเร่าร้อนอย่างไม่รู้ลืม
“ผมให้พวกคุณทำได้ แต่มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันหน่อย”ร่างบางหยันกายขึ้นมาท่ามกลางชายหนุ่มหล่อทั้งสี่
“ว่ามาซิครับ พวกชั้นพร้อมจะทำตามที่จุนมยอนต้องการอยู่แล้ว”แดฮยอนบอกออกมา
“พวกคุณต้องใส่ถุงยางด้วย ถ้าใครไม่ใส่ผมก็จะไม่ให้ทำ”
“หว่าทำไมต้องใส่ด้วยละ ใส่มันไม่เห็นสนุกเลย”เป็นยองโฮบอกออกมา
“ก็ผมไม่อยากพลาดละซิ ผมไม่อยากพลาดให้ใครทั้งนั้น”รอยยิ้มกรุ้มกริ้มฉายให้กับร่างบาง “ตกลงไหม ถ้าใครไม่ตกลงผมก็จะไม่ทำให้”
“ใครว่าไม่ตกลง ใครไม่ตกลงก็โง่แล้ว”แอลบอกออกมาฝ่ามือลูบไล้ไปตามเรือนร่างนุ่มนิ่มของร่างบาง
“แบบนี้ก็สนุกกันได้”ซูโฮไม่พูดเปล่าก็ลุกขึ้นไปหาแอลและแบมือขอถุงยางอนามัยจากชายหนุ่ม แอลส่งสายตาให้เพื่อนไปหยิบเอามาให้
ชานยอลลุกขึ้นไปหยิบกล่องถุงยางมาให้ร่างบาง ได้ปุ๊บซูโฮก็แกะและใส่แกนกายใหญ่ของแอลจนมิดโค่น ใบหน้าหวานเอี่ยวมามองอีกสามคนที่เหลือยกยิ้มอย่างยั่วยวนให้กับอีกสามคนที่ไม่ได้ทำให้
“ถ้าผมทำให้คุณท่านี้มันก็ไม่สนุกเท่าท่ะคุณจะทำให้และเพื่อนของคุณก็ไม่ได้ร่วมกับเราด้วย”ซูโฮไม่พูดอย่างเดียวยังแอ่นกายนอนขาเหยียดยาวเปลี่ยนเป็นให้แอลเป็นคนรุกเกมนี้ ทีเหลือมองหน้ากันและประจำที่ของตัวเอง
สัตว์ป่าผู้หิวโหยกระหายเมื่อเห็นเหยื่อมาถึงที่มีหรือว่าจะไม่ขย้ำ ไม่จัดการเหยื่อให้ราบคราบ เหยื่อมานอนอยู่ตรงหน้าแบบนี้แล้ว สัตว์ป่าอย่างพวกเขาก็พร้อมจะขย้ำกินให้ไม่เหลือซาก
เสียงหวานครางกระเส่าไปตามไฟกามาที่ก่อตัวขึ้นกับคนทั้งห้าที่ต่างกันปรนเปรอให้กับร่างบางที่เรียกร้องให้ชายหนุ่มทั้งห้าทำกับตนเองมากขึ้นเอง ต้องการสัมผัสทางกายชั่วครั้งชั่วคราวที่ซูโฮคนนี้ต้องการให้ผู้ชายห้าคนนี้หลงใหลลุ่มหลงไปกับตัณหาราคะในกายของเขาไปตลอดที่ให้เหมือนยาเสพติดถ้าขาดมันไปถึงกับตายได้
“อึก….ซี๊ด อา ซี๊ด แรงอีก ลึกอีก”เสียงหวานร้องเรียกเอาแต่ใจที่ทำให้ชายหนุ่มทั้งสี่กระตุกยิ้มไม่เคยมีใครลีลาเด่นเก่งเท่ากับจุนมยอนผู้ชายคนนี้มาก่อนเลย
แอลที่เป็นคนทำก็มีความสุขไม่ต่างกับร่างบางยิ่งร่างบางยั่วและยังขยับสะโพกไปตามด้วยบ้างที่ก็ขยับแรงนำหน้าเขาไปก่อนอีกที่เขาหยุดไม่ทำให้แต่ร่างบางก็เป็นคนขยับนำทางไปก่อน
“ไอ้แอลมึงเสร็จยังว่ะ กูอยากมากแล้วนะมึง”แดฮยอนตะโกถามเพื่อนเมื่อคายแกนกายเล็กออกจากปาก
“ขอกูห้านาที กูยังติดใจไม่อยากเลิกตอนนี้”เสียงซี๊ดซ๊าดดังตามออกมากับความสุขทางกายที่ได้ปลดปล่อย ระบายกับร่างบางที่นอนให้พวกเขาทำอยู่ตอนนี้
“อ๊ะ อ๊า อ๊ะ ซี๊ด อ๊า…..”เสียงครางกระเส่าดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อแกนกายใหญ่ของแอลกระแทกถี่รัว
“มึงเอาออกได้แล้ว กูบ้าง กูอยากเต็มทนแล้ว”แดฮยอนผลักแอลออกจากตัวร่างบางและเป็นคนที่กระแทกเข้าไปแทน
“อ๊า….”
เสียงหวานร้องดังแข่งกับเสียงเนื้อ เสียงจ๊วบจ๊าบที่บรรดาชายหนุ่มต่างหาความสุขบนตัวของร่างบาง ถึงจะเจ็บจะเหนื่อยจะทรมานที่ต้องถูกผู้ชายทั้งสี่ทำพร้อมกันแต่มันก็ถือว่าคุ้มสำหรับซูโฮไม่น้อยที่ทำให้คนโง่พวกนี้โง่งมลุ่มใหลในกายของเด็กเนิร์ด ไอ้แว่น ไอ้จืดที่ต่างด่าดูถูกมาตลอด
แรงกระแทกแรงขึ้นไปตามอารมณ์ดิบของแดฮยอนที่มันติดใจและคลั่งในความคับแน่นของซูโฮไม่น้อย มันเป็นอะไรที่ทำแล้วอยากทำไม่หยุด ร่างบางนี้มีอะไรดีที่ทำให้คนพวกนี้ลุ่มหลง บ้าคลั่งกับการเสพสมกายของตัวเองได้
“เชี่ยยองโฮมึงจะรีบไปไหน!!!”แดฮยอนบอกออกมาเมื่อถูกเพื่อนผลักออกมาทั้งที่ยังไม่เสร็จ
“กูอยาก”คำพูดสั้นๆแปลว่าเข้าใจกันดี แดฮยอนลุกขึ้นและไปนั่งคร่อมทับร่างบางให้มือบางมันรูดแกนกายของตัวเองแทน
“ไอ้เชี่ยแดฮยอนมาแย่งกูทำไม!!”ชานยอลโวยวายใส่เพื่อนเมื่อเพื่อนมาตัดหน้าให้ร่างบางทำให้
“มึงได้มาเยอะแล้ว ให้พวกกูบ้าง”ซูโฮได้แต่ยิ้มมองดูคนทั้งห้าต่างแย่งทำให้ตนเอง
“ซี๊ด อา อา…”
“อา…ซี๊ด อะ อึก อา ซี๊ดดดด….”เสียงหวานครางสลับเสียงทุ้มของแดฮยอนที่ถูกมือบางรูดแกนกายเล็ก เท่านั้นยังไม่พอซูโฮยังหยันกายลุกขึ้นมาใช่ปากลิ้นเลียแกนกายใหญ่ของแดฮยอน แอลที่นั่งข้างๆลุกขึ้นมานั่งซ้อนหลังซูโฮเอาไว้และสูดดมความหอมหวานร่างเล็กพรมจูบไปทั้งใบหน้าหวานทั้งที่ปากเล็กอมแกนกายของแดฮยอนอยู่
ชานยอลรู้สึกอิจฉาเพื่อนไม่น้อยที่ต่างได้ครอบครองซูโฮไปพร้อมกันที่เขาได้แต่นั่งอมแกนกายเล็กเข้าไปในปากเป็นการระงับอารมณ์ที่พลุกพล่านที่เห็นเพื่อนๆต่างได้เข้าไปในกายของร่างบางกันทุกคน
เมื่อหมดรอบยองโฮก็เป็นชานยอลทำให้ซูโฮบ้าง ความที่เก็บกั้นมานานทำให้ชานยอลกระแทกกายเข้าไปไม่ยั้ง กระแทกถี่รัวจนร่างบางบิดเร่า เล็บจิกข่วยกับแขนแกร่งของแอล แดฮยอน ส่วนยองโฮก็หันมาครอบครองแกนกายเล็กเข้าไปในปาก มือก็บีบคลึ้งก้อนกลมๆทั้งสองข้างอย่างมันมือ ซูโฮไม่ได้ต่อต้านและยังยอมทำตามใจและยั่วชายหนุ่มทั้งห้าให้ตบะแตกและทำกับตัวเองมากขึ้น ในเมื่อได้มาแล้วก็ต้องเอาให้คุ้ม
การที่ถูกผู้ชายทำพร้อมกันแค่นี้ซูโฮไม่แคร์ ไม่เสียใจกับมันด้วยซ้ำกับชอบกับมันด้วยซ้ำไป ไม่มีอะไรที่จะเสียอีกแล้ว ไม่มีอะไรที่ซูโฮจะเสียไปมากกว่านี้แล้วในเมื่อเขาก็ต้องการมันด้วยเหมือนกัน
อะไรที่เสียไปแต่สิ่งที่ได้มาคุ้มซูโฮก็ยอม ก็ยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้คนพวกนี้โง่เป็นควายถูกคนอย่างเขาหลอกใช้บ้าง หลอกให้ตายใจและเอาคืนให้สาสมกับสิ่งที่ได้ทำเอาไว้

ซูโฮกลับออกมาจากคอนโดของชานยอลอย่างอิดโรยหมดแรงแต่ดีที่ว่าชานยอลมาส่งเขาแถวคอนโดทำให้ซูโฮไม่ถ่อสังขาลกลับคอนโดเอง
“พรุ่งนี้จะมาให้ผมทำอีกไหมครับ”ชานยอลถามขึ้นเมื่อซูโอจะลุกจากรถ
“ไว้ผมจะโทรหาแล้วกัน รอรับโทรศัพท์ผมให้ดีแล้วกัน”ซูโฮบอกออกมาด้วยรอยยิ้มและหอมแก้มชานยอลนึกฟอดก่อนที่จะเปิดประตูลงมา
ซูโฮโบกมือบายบ๊ายให้กับชานยอลจนชานยอลขับรถออกไปซูโฮถึงเดินกลับคอนโดที่อยู่ไม่ไกลนัก แต่เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ซูโฮต้องล้วงขึ้นมารับและยิ้มออกมาเมื่อรู้ว่าใครโทรมา
“ว่าไงจงอิน ตอนนี้พี่กลับแล้ว”ซูโฮบอกกับปลายสาย
“ถึงพี่กลับแล้วผมก็ไปหาพี่ไม่ได้อยู่ดี ผมโดนกักบริเวรไม่ให้ไปหาพี่ ผมอยากไปทำกับพี่เหลือเกิน”ซูโฮได้แต่ยิ้มหัวเราะกับเด็กเอาแต่ใจที่เขาคุยไปเดินไปด้วย
“พรุ่งนี้แล้วกันนะจงอิน พรุ่งนี้พี่จะไม่ออกไปไหนรอให้นายทำให้กับพี่”
“พี่สัญญาแล้วนะ พี่ห้ามผิดสัญญากับผม”
“พี่เคยผิดสัญญากับจงอินด้วยหรือไง”
“งั้นพรุ่งนี้เย็นๆผมจะไปหาพี่ที่คอนโดนะ ห้ามนัดใครเด็ดขาด มันถึงเวลาที่ผมต้องทำกับพี่บ้าง”
“รู้แล้วนะ เรานะเข้านอนได้แล้วพรุ่งนี้ไม่มีแรงทำกับพี่ๆไม่รู้ด้วยนะ”
“พรุ่งนี้เตรียมตัวทำกับผมได้เลยนะครับ ฝันดีนะพี่”
“ฝันดีนะจงอิน”ส่งเด็กเอาแต่ใจเข้านอนเรียบร้อยซูโฮก็เดินเข้าคอนโดที่ได้แต่ถอนหายใจที่จะไม่มีจงอินมาชำระสิ่งสกปรกพวกนั้นออกจากตัวเขา ไม่ว่าเขาจะไปทำกับใครมาก็ตามแต่พอกลับถึงห้องก็จะมีจงอินคอยลบรอยพวกนั้นให้ที่มันเป็นแบบนี้ประจำที่จะมีคอยจงอินปิดท้ายความสุขกับเขาทุกคืน
ซูโฮเดินเข้ามาใกล้ถึงประตูคอนโดแต่รู้สึกหน้ามืด หมดแรงจนล้มแต่ดีที่มีคนมาช่วยประคองไว้ทันทำให้ซูโฮไม่ล้มไปกับพื้นและยังอยู่ในอ้อมกอดของเขาอีกด้วย
“คุณไหวไหม”เสียงทุ้มอ่อนโยนถามขึ้น ใบหน้าจ้องมองคนที่เอ่ยถามอย่างสนใจ
“ผมไม่ไหว คุณช่วยไปส่งผมที่ห้องหน่อยได้ไหม”ทำเป็นมารยาทที่มีหรือว่าอีกคนจะไม่ช่วย
ชายหนุ่มนิรนามโอบประคองร่างบางไปยังชั้นของคนในอ้อมกอด ซูโฮกระหยิ่มยิ้มในใจที่คืนนี้จะมีชายหนุ่มอีกคนที่จะมาอยู่เป็นเพื่อน
ประตูห้องถูกเปิดขึ้นชายหนุ่มนิรนามพาซูโฮเข้ามาในห้องนอนที่ซูโฮร้องขอให้พาเข้ามา ร่างบางถูกพายังเตียงนอนที่ซูโฮนั้นยิ้มหวานให้กับชายหนุ่ม
“ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”ชายนิรนามเอ่ยบอกอย่างเกรงใจและหันหลังจะเดินกลับออกแต่ก็ถูกซูโฮรั้งข้อมือเอาไว้
“คุณยังไม่บอกผมเลยว่าคุณชื่ออะไร คุณจะไม่บอกผมหน่อยหรอครับ”ซูโฮลุกขึ้นยืนเดินเข้ามาชิดกับชายหนุ่มร่างสูง
“ผมชื่อ….อู๋ฟานครับ”ตอบกระตุกกระตักจนซูโฮระบายยิ้มออกมา
“ผมชื่อจุนมยอน คิมจุนมยอน”กระซิบข้างหูและกัดขมเม้นติ่งหูของคนร่างสูงที่ซูโฮเขย่งเท้าให้เท่ากับอู๋ฟาน
“ครับ”เสียงสั่นเมื่อโดนยั่วแบบนี้ ซูโฮยิ้มได้ใจจึงแกล้งอีกที่ฝ่ามือลูบไล้อกแกร่งผ่านเสื้อยืดราคาถูก “คืนนี้อยู่ด้วยกันก่อนซิ อย่าเพิ่งรีบกลับเลย”อู๋ฟานถึงกับอึ้งไปเล็กน้อยเมื่อโดนชวนซึ่งๆหน้า
“อยู่นอนด้วยกันก่อนนะครับอู๋ฟาน”อู๋ฟานไม่เคยเจอใครที่มาชวนนอนแบบร่างบางนี้มาก่อนเลย
“ผมว่าไม่ดีกว่า ผมกับคุณเราเพิ่งรู้จักเองนะครับ”
“เราก็มาทำความรู้จักกันซิครับ คืนนี้ผมมีเวลาทำความรู้จักกับคุณทั้งคืนเลยบ้างที่พรุ่งนี้ทั้งวันก็ยังได้เลย”เสียงซุกซนบอกออกมาและยังมือที่ล้วงเข้าไปในกางเกงของชายหนุ่มที่หน้าตื่นไม่คิดว่าจะเจอจู่โจม
“เออ….คือ…ผม”
“หรือว่าคุณไม่ชอบผู้ชายอย่างผม”จ้องมองใบหน้าคมเข้มอันหล่อเหลาที่ทำให้ซูโฮติดใจและเชิญชวนให้อีกฝ่ายมานอนด้วยกับตัวเอง
“ไม่ๆใช่ครับ แค่ผมกับคุณเพิ่งรู้จักกันเอง”ลิ้นแบพันกันซูโฮได้แต่ยิ้มกับอาการของชายหนุ่ม
“ถ้าชอบเราก็มามีความสุขด้วยกันซิครับ”ไม่พูดเปล่ายังปลดตะขอกางเกงของอีกฝ่ายออกและดึงมันลง และย้อนขึ้นมาลูบไล้กายกำยำและถอดเสื้อยืดออกที่อู๋ฟานได้แต่ยืนนิ่งค้างให้อีกฝ่ายถอดเสื้อของตัวเองออก
“มันไม่ดี ที่ผมกับคุณจะมีอะไรกัน”อู๋ฟานพยายามจะปฎิเสธที่อีกฝ่ายได้แต่ยิ้ม
“คุณเป็นคนแรกที่ปฎิเสธผม ไม่เคยมีใครปฎิเสธผมมาก่อนเลย บ้างคนยังมาก่อนผมทำให้อีก คุณรู้ไหมมันทำให้ผมรู้สึกมีค่าเหลือเกินที่คุณให้เกีตริย์ให้ผม”ถึงพูดไปแบบนั้นแต่มือซุกซนก็ยังลูบวกวนอยู่บนกายของร่างสูง
“ผมอยากให้คุณทำให้ผมเหลือเกิน คุณรู้อะไรไหมคืนนี้ผมโดนรุมโทรมมา คนพวกนั้นหลอกผมให้ไปหาที่คอนโดและรุมโทรมผมอย่างโหดร้าย”เสแสร้งโกหกให้อีกคนสงสารและก็เป็นอย่างที่ซูโฮต้องการ
“คนพวกนั้นจิตใจทำด้วยอะไรถึงทำกับคุณได้ลงคอ”อู๋ฟานว่าออกมาอย่างไม่พอใจ
“พวกเค้าคงคิดว่าผู้ชายอย่างผมได้ง่าย ผ่านมือผู้ชายนับไม่ถ้วนคิดจะทำอะไรก็ได้ที่ไม่สงสารผู้ชายตัวเล็กๆอย่างผมเลย”แกล้งบีบน้ำตา จากสงสารเห็นใจอยู่แล้วอู๋ฟานยิ่งสงสารมากไปกว่าเดิม
“ถึงคุณจะผ่านอะไรมาก็ตามแต่คนพวกนั้นก็ไม่มีสิทธิ์ทำกับคุณแบบนี้”ใบหน้าหวานยิ้มออกมาที่อีกฝ่ายจะไม่รังเกียจตน
“คุณไม่รังเกียจผมใช่ไหม”
“ผมจะรังเกียจคุณทำไม คุณไม่ได้ทำอะไรผิด ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่คุณทำลงไปเพราะเหตุผลอะไรแต่ผมคิดว่าคุณคงมีเหตุผลของตัวคุณเอง”ซูโฮยิ้มออกมาไม่เคยมีใครพูดแบบนี้มาก่อนเลย ถึงจงอินจะพูดให้เขารู้สีกดี ไม่รังเกียจสิ่งที่ผ่านมาแต่คำพูดจาที่ไม่ได้หวังจากร่างกายนี้ซูโฮยังไม่เคยได้ยินมันเลย
“ถ้าคุณไม่รังเกียจผมคืนนี้คุณนอนกับผมอยู่กับผมนะ ผมอยากอยู่กับคุณ”ถึงรู้ว่าอีกฝ่ายไม่อยากทำร้ายตนแต่ซูโฮก็เต็มใจจะมอบร่างกายนี้ให้กับอู๋ฟาน
“คือ…..”อึกอักที่จะตอบออกมา ซูโฮจ้องมองและจับมือใหญ่มากุมส่วนอ่อนไหวของตน
“ผมอยากให้คุณทำให้นะหรือว่าคุณไม่ต้องการมัน”
“ผมไม่อยากทำร้ายคุณอีก คุณเพิ่งโดนคนพวกนั้นทำกับคุณมาผมกลัวว่าคุณจะเป็นอะไรขึ้นมา”ซูโฮถึงกับยิ้ม สุดท้ายเขาก็จะได้ผู้ชายคนนี้มานอนกอดอีกคน
“เรายังไม่ทำคืนนี้ก็ได้ แค่คุณอยู่กับผมได้ไหมครับ แค่อยู่เป็นเพื่อนกันก็พอ”อู๋ฟานพยักหน้าเป็นคำตอบและจะหยิบเสื้อผ้ามาแต่งตัวแต่ถูกมือเล็กห้ามไว้ “จะรีบใส่มันทำไม ผมนะอยากให้คุณอาบน้ำกับผมแค่อาบน้ำด้วยกัน”ซูโฮบอกออกมาด้วยเสียงหวานและถอดเสื้อออกจากกายตามด้วยกางเกงที่ถูกถอดออก อู๋ฟานถึงกับต้องเบือนหน้าหนีแต่ก็ถูกมือเล็กให้หันกลับมามอง “เราไปอาบน้ำกันเถอะครับ”ซูโฮจูงมือใหญ่เข้ามาในห้องน้ำที่อู๋ฟานทำอะไรไม่ถูกที่ถูกเชิญชวนยั่วยวนขนาดนี้
สายน้ำเริ่มไหลออกมาที่ร่างบางยืนใต้ฝักบัว อู๋ฟานมองร่างบางที่อรชรผิวขาวยองใยทำให้เขาต้องพยายามหักห้ามใจไม่ให้ทำอะไรกับร่างบางไปมากกว่านี้
แต่ความคิดนั้นกลับต้องพังลงเมื่อมือเล็กดึงแขนของอีกคนให้มาอาบน้ำด้วยกันและยังจับมือใหญ่ให้อ้อมกอดเอวและนำพาให้ลูบผิวกายเนียนของตัวเอง
ถึงอยู่ใต้สายน้ำที่เย็นแต่ร่างกายของอู๋ฟานกำลังร้อนรุ่มไปกับการได้สัมผัสแนบชิดกับร่างกายของร่างบางที่ยั่วเย้าอารมณ์ของเขาให้ตื่นขึ้นมา
“อย่ายั่วผมแบบนี้”เสียงสั่นพร่าเอ่ยบอกออกมาเมื่อมือใหญ่ถูกกุมพาไปยังส่วนอ่อนไหวของคนข้างหน้า
“อา…รูดมันตามใจคุณเลย อา….”เสียงครางกระเส่าครางร้องบอกอีกคนที่ตอนนี้ปล่อยให้มือใหญ่ได้กอบกุมรูดไล้แกนกายเล็กของตัวเอง “อา..อา…อือ…”ตาเล็กหลับพริ้มไปกับความสุขทางกายที่ถูกคนที่ต้องตาต้องใจทำให้ ศรีษะเล็กพิงกับอกแกร่งให้เป็นหลักยึดกับสัมผัสที่ทำให้ร่างกายเป็นสุขไม่น้อย
“คุณทำให้ผมต้องทำร้ายคุณอีกคน”เสียงทุ้มกระซิบบอก ดวงตาเล็กลืมตาขึ้นมาและยิ้มหวานให้กับอีกฝ่ายพร้อมพลิกกายหาร่างสูง
“แต่ผมอยากให้คุณทำร้ายผม”เสียงหวานเอ่ยบอกออกมา มือบางเกาะเกี่ยวไหล่แกร่งเอาไว้ “คุณทำให้ผมได้ไหม ทำให้ผมอีกคนได้ไหม”
“แต่คุณเจ็บมามากพอแล้วคืนนี้ ผมทำให้คุณอีกไม่ได้”
“งั้นพรุ่งนี้คุณทำให้ผมนะ ผมจะให้คุณทำ เราจะทำด้วยกันทั้งวันเลย”ซูโฮยืนขอเสนอบอกออกไป “แต่คืนนี้คุณต้องนอนกับผม นอนกอดกับผมแบบนี้”พูดจบก็สวมกอดที่อู๋ฟานก็สวมกอดที่สัญชาตญาณบอกให้เขาทำ
ร่างบางถูกช้อนอุ้มมานอนที่เตียงหลังจากอาบน้ำเสร็จ ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งคู่ที่โอบกอดกันมันช่างเป็นอะไรที่อบอุ่นและมีความสุขเหลือเกิน อู๋ฟานไม่ได้ทำอะไรซูโฮมากแค่พรมจูบไปตามเรือนร่างของร่างบางที่หอมหวาน หอมละมุนไปถึงใจเหลือเกิน
“ร่างกายของคุณหวานจริงๆ”
“ถ้าหวานผมจะให้คุณกินผมไปทั้งคืนเลย ให้คุณทำแบบนี้กับผมไปทั้งคืน”ซูโฮหยัดกายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงที่อู๋ฟานมองอย่างสงสัย “ทานมันซิครับ ผมให้คุณทานมันได้ตามสบาย”
“ผมขอทานมันก่อนแล้วกัน”ไม่พูดพร่ำทำเพลงมากอู๋ฟานก็ก้มหน้าจัดการส่สนอ่อนไหวของร่างเล็ก ใบหน้าหวานหลับพริ้มไปกับสัมผัสหวาบวาบที่ถูกริมฝีปากร้อนครอบครอง ขาเรียวขาอ่อนด้านในก็ถูกฝ่ามือใหญ่ลูบไล้สัมผัสไปไปทุกอณู เสียงหอบหายใจดังแข่งกับเสียงแอร์เย็บเชียบแต่ก็ไม่ได้ทำให้คนสองร่างรู้สึกหนาวไปกับมัน
“อู๋ฟาน อา…อา”เสียงครางกระเส่าดังออกมาไปกับความสุขสมทางกายที่ต่างถ่ายทอดทำให้กันค่ำคืนนี้
นี้แค่เล็กน้อยๆที่อู๋ฟานทำให้ซูโฮ แต่พรุ่งนี้ซูโฮจะทำให้อู๋ฟานติดใจในรสรักของเขาและทำให้ขาดเขาไม่ได้เหมือนอย่างผู้ชายคนอื่นที่ผ่านมา แต่สำหรับอู๋ฟานคนนี้ซูโฮไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือ ไม่มีทางเป็นแค่คืนเดียวอย่างกับผู้ชายที่ผ่านมา คนนี้ซูโฮถือว่าพิเศษว่าคนอื่นหลายเท่า

TALK
ตอนนี้ก็มีฉากที่ตัดออกไปด้วย ตามไปได้ในแอคทวิตไรเตอร์หรือดูในมีดูในแม๊ก #ฟิคคนไร้ค่า ได้เลย
พี่คริสออกมาแล้ว มาเป็นสุภาพบุรุศด้วยแต่สุภาพบุรุษก็แพ้ให้กับแมวยั่วอย่างซูโฮของเรา ตอนหน้าฉากคริสโฮ ใครแม่ยกคริสโฮเตรียมตัวเสียเลือดกันได้เลย

love is zero 3 baekhyun x Suho

Love Is Zero :3:

หลังจากลูฮานกลับไปซูโฮลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวออกมาหาอะไรทานข้างนอกที่ซูโฮมาในตัวตนจริงๆของตัวเอง ซูโฮเด็กเนิร์ดที่ใครไม่สนใจที่ตอนนี้ไม่มีใครจะมองซูโฮไอ้เด็กเนิร์ดแว่นตาเตอะคนนี้เลย
“เชยฉะมัด แต่งตัวไม่ดูตัวเองเลย แต่มาได้อย่างไงกัน”เด็กหนุ่มสองสามคนที่กำลังซุบซิบนินทาซูโฮกันที่ซูโฮได้แต่นั่งทำเป็นไม่สนใจทั้งที่รู้ว่าเด็กสองที่อ่อนกว่าตนนั้นกำลังว่าตัวเองอยู่
“แต่งตัวแบบนี้ใครมันจะไปชอบว่ะ ชาตินี้ก็ให้หาแฟนไม่ได้”คนเดิมว่าอีกมา ซูโฮได้แต่กดยิ้มและก้มหน้าทานข้าวปล่อยให้เด็กทั้งสองให้ได้ว่าเขาให้สมใจและเขาจะทำให้เด็กปากดีเป็นเบี้ยล่างทาสกามารมณ์ไม่ต่างกับผู้ชายที่ผ่าน
“แบคฮยอนแกก็พูดไป ยังมีคนที่ชอบแนวอยู่นะมึง”
“กูคนหนึ่งนะไม่เอา ไม่อยากได้แฟนไม่น่ารักแบบนี้” ซูโฮได้แต่ยิ้มและฟังเด็กทั้งสองนินทาเขาอย่างเผาขน “กูเอามึงเป็นแฟนดีกว่าที่จะเอาผู้ชายไร้รสนิยมแบบนี้เป็นแฟน”
“วนมาหากูจนได้นะมึง กูไม่อยู่คุยกับมึงแล้ว ไปเตรียมตัวงานปาร์ตี้วันนี้กว่า”คนร่างเล็กตาโตบอกออกมาและลุกขึ้นเดินที่มีแบคฮยอนเดินตามไป
เมื่อเด็กทั้งสองเดินออกไปซูโฮมองตามเด็กทั้งสองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ยิ่งเด็กปากเสียปากร้ายอย่างแบคฮยอนซูโฮจะทำให้คลานมาซบอกให้เหมือนกับผู้ชายที่เคยผ่านมา
“น้องครับมานี่หน่อย”ซูโฮเรียกเด็กในร้านให้มาที่โต๊ะ
“มีอะไรครับพี่”
“เด็กสองคนเมื่อกี้มาบ่อยไหม”
“บ่อยนะครับ มาที่นี้ทุกเย็นเลยนะครับ พี่ยังไม่รู้ซิว่าพี่แบคฮยอนนะเป็นถึงประธานาธิบดีเลยนะพี่ นี้ได้ข่าวว่าก็จะมีจัดงานปาร์ตี้ผับของตัวเอง”ซูโฮแกล้งทำสีหน้าสงสัย “ก็พ่อของคุณแบคฮยอนสร้างผับให้ลูกชายคนนี้โดยเฉพาะเพื่อให้ลูกชายจัดปาร์ตี้ได้ตามอำเภอใจ”ซูโฮกระหยิ่มยิ้มในใจ เหยื่อรายต่อไปก็เป็นแบคฮยอนเด็กเอาแต่ใจ
คืนนี้เราได้เจอกันแน่แบคฮยอน
พอกลับเข้าห้องมาซูโฮก็เสิร์ซหารายละเอียดของงานคืนนี้และทำให้ซูโฮถึงกับยิ้มออกมาว่างานนี้คนนอกไม่ให้เข้า นอกจากคนที่จะมีการ์ดเชิญเข้าร่วมงานเท่านั้น เรื่องแค่นี้ไม่ใช่เรื่องยากของซูโฮอยู่แล้ว แค่เห็นการ์ดเชิญที่เป็นเพียงกระดาษใบหนึ่งเท่านั้นที่มีเพียงลายเซ็นต์ของแบคฮยอนเซ็นต์เป็นหลักฐานไว้เท่านั้นว่าเป็นของจริง
ซูโฮเป็นการ์ดเชิญออกมาและพร้อมลายเซ็นทีเป็นตัวอย่างในการปลอมลายเซ็นต์ของแบคฮยอนที่มันช่างดูง่ายสำหรับซูโฮเหลือเกิน
“คืนนี้เราได้สนุกกันแน่แบคฮยอน”บอกออกมากับรอยยิ้มหยันที่จะได้เหยื่อมามอบความสุขให้อีกคืน ซูโฮวางการ์ดเชิญไว้ที่โต๊ะและเดินเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวที่จะเตรียมไปกำราบเด็กอย่างแบคฮยอน
ร่างเพรียวบางยืนแต่งตัวหน้ากระจกกับชุดที่ช่างล่อเสือล่อจระเข้ให้เข้ามากินร่างบางที่ยืนเช็ดตัวเองว่าเรียบร้อยพร้อมที่จะสั่งสอนเด็กอย่างพยอนแบคฮยอน
ร่างบางที่เดินเข้ามาในงานทุกสายตาถึงกับหันมามองตาค้างกับความเซ็กซี่ยั่วยวนให้หลงใหลไปกับร่างกายที่ขาวเนียนที่โผล่ออกมาให้ทุกสายตาได้เห็น
ร่างบางย่างก้าวเข้ามาอย่างมั่นใจกับเสื้อซีทรูสีดำกับกางเกงสีดำที่ทำให้ร่างบางของซูโฮถูกผู้ชายในผับต่างมองเป็นตาเดียว สายตาที่มองมาทำให้ซูโฮพอใจไม่น้อยและเดินมาหาที่นั่งที่ๆจะมองพยอนแบคฮยอนเห็นและเป็นที่ดึงดูดชายหนุ่มได้ทุกสายตา
ร่างบางที่สวยอย่างนางพญาที่นั่งส่งยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มทั้งหลายที่อยากจะเข้ามาคุยแต่ติดที่ว่ามีคู่ขาของตัวเองแล้วจึงไม่ค่อยมีใครเข้ามายุ่งกับเขาสักเท่าไร
เป้าหมายกำลังเดินเข้ามาที่ซูโฮกระหยิ่มยิ้มและเริ่มล่อเหยื่อมาหาตน ซูโฮใจกล้าถอดเสื้อตัวเดียวออกจากกายที่ทำให้เห็นผิวขาวเนียนสาดส่องกับแสงไฟที่ทำให้ซูโฮเป็นจุดเด่นของงานที่ทุกสายตาหันมามองกลืนน้ำลายเข้าคออย่างยากลำบาก
และดูเหมือนเหยื่อของซูโฮจะติดกับที่ยืนมองร่างบางที่ถอดเสื้อกลางงานอย่างชอบพอใจและเฝ้ามองว่าร่างบางแสนยั่วจะทำอะไรในกลางงานนี้อีก
สองสายตาปะทะกันอย่างท้าทายที่ซูโฮไม่ใช่ไก่อ่อนถึงจะไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายกับท้าทายเขาอยู่ คนอย่างซูโฮยิ่งท้าทายยิ่งชอบร่างบางลุกขึ้นยืนและหันไปทางแบคฮยอนที่นั่งมองเขาอยู่
ซูโฮค่อยปลดกางเกงและสาวเท้าเดินตรงมาหาร่างโปร่งที่นั่งดื่มเหล้าอยู่ที่โต๊ะ ทุกสายตาจับจ้องมองซูโฮเป็นรตาเดียวที่ลุ้นกันว่าซูโฮจะกล้าถอดกางเกงหรือไม่
และทุกสายตาถึงกับอึ้งค้างเมื่อซูโฮถอดกางเกงออกเหลือเพียงกางเกงสีเนื้อตัวเดียวและสาวเท้าเข้ามาหาแบคฮยอนที่นั่งยิ้มอย่างเพิ่งพอใจ
“ผมกล้ามากพอไหมครับคุณแบคฮยอน”เสียงหวานกระซิบบอก ฝ่ามือลูบไล้ไหล่กว้างของแบคฮยอนอย่างยั่วยวน
“ยังไม่พอสำหรับชั้น”กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์และกระซิบบอกข้างหูที่ทำให้ซูโฮถึงกับยิ้ม “ถ้ากล้ามากพอก็ต้องทำกับชั้นตรงนี้”ซูโฮกระหยิ่มยิ้มไม่พูดอะไรที่ฝ่ามือลูบตรงส่วนนูนเว้าของเด็กหนุ่ม
“ผมจะทำให้เด็กอย่างคุณมีความสุขไม่มีวันลืม เด็กอย่างคุณนี่เหมาะกับผมจริงๆ”ยิ้มหวาน ยั่วยวนทั้งที่ยังปลดตะขอกางเกงของเด็กหนุ่มที่ได้แต่นั่งยิ้ม “ผมชื่อจุนมยอนจำชื่อผมไว้ให้ดีนะครับเด็กน้อย”บอกใกล้กับริมฝีปากของอีกฝ่ายที่ต้องการอีกฝ่ายจำชื่อเขาไว้ให้ได้
แบคฮยอนถึงกับนั่งยิ้มไม่เชื่อว่าคนตรงหน้าจะใจกล้าๆทำกับคนตรงนี้เขาแค่พูดเล่นๆแต่ไม่คิดว่าผู้ชายที่ชี่อจุนมยอนจะเล่นทำกันตรงนี้ต่อหน้าทุกคนในผับที่มาปาร์ตี้แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกของพวกเขาในเมื่อปาร์ตี้ครั้งนี้ทุกคนต่างก็มาหาความสุขใส่ตัวและทำกันอย่างสุขสมอุราอย่างไม่อายใคร
ซูโฮยัดส่วนอ่อนไหวเข้าในปากเมื่อปลดกางเกงของร่างโปร่งออกมา ดวงตาคมหลับพริ้มไปกับความเสียวกระสันกับการถูกปรนเปรอของชายหนุ่มที่เพิ่งรู้จักทำให้สุชสมอุรา
ความช่ำชอง ลีลารักที่ผ่านมานักไม่ถ้วนของซูโฮทำให้แบคฮยอนชอบในลีลาของซูโฮขึ้นมาทันทีและเรียกร้องให้ซูโฮทำกับตัวเองมากขึ้น นี่แค่ปากแต่ซูโฮก็ทำให้แบคฮยอนติดใจได้แล้ว
“อา….”เสียงทุ้มครางร้องออกมาเมื่อปลดปล่อยน้ำออกมา
“รสชาติดีไม่น้อย”ลิ้นตวัดเลียริมฝีปากอย่างยั่วยวนและลุกขึ้นมานั่งคร่อมทับบนตักของเด็กหนุ่ม “รสชาติแบบนี้ผมชอบเหลือเกิน”
“ถ้าชอบก็ทำให้ผมซิครับพี่ชาย”ซูโฮยิ้มหวานและปลดกางเกงสีเนื้อออกที่ให้แกนกายของตัวเองถูกไถกับหน้าท้องแบนราบ “ใจเย็นซิครับ ผมทำให้คุณแน่”ซูโฮบอกออกมาเมื่อแกนกายใหญ่ของแบคฮยอนแข็งนูนต้องการความสุขในครั้งนี้แล้ว
ซูโฮหยันตัวลงขึ้นและค่อยๆนั่งลงให้แกนกายใหญ่เข้าไปในช่องทางสีสวาทของตัวเองจนมิดด้าม ริมฝีปากอุ่นร้อนก็ซอกไซร์ไปตามซอกคอของแบคฮยอน แบคฮยอนก็ตอบสนองไม่ต่างกันที่ซุกไซร์พรมจูบไปตามร่างกายของร่างบางอย่างหื่นกระหาย
“ทำให้ผมซิพี่ชาย ผมต้องการพี่ชายแล้ว”ซูโฮยิ้มเล็กน้อยและขยับสะโพกขึ้นลงไปตามความต้องการทาง ร่างบางขยับสะโพกเข้าร่างกายก็ถูกอีกฝ่ายกดจูบทำรอยดูดเม้นอย่างหื่นกระหาย ใคร่ในรสความหอมหวานของจุนมยอนขึ้น
“อา…ซี๊ด อา…”เสียงครางทุ้มสลับกับเสียงหวานที่ครางกระเส่าเรียกอารมณ์ของอีกฝ่ายให้มั่วเมาไปกับตัวเองที่ต่างมั่วเมาลุ่มหลงในกามาจนไม่อายใครรอบตัว
“มีความสุขจัง”แบคฮยอนบอกออกมาที่ได้ปลดปล่อยจากรอบแรกที่ซูโฮยังนั่งอยู่บนตักของแบคฮยอน
“รู้ไหมว่าแบคฮยอนคนแรกที่ทำให้พี่พลาดไม่ใช้ถุงยางกับเรา”ซูโฮบอกออกมา ฝ่ามือลูบไล้ไปตามไหล่กว้าง
“ช่างหน้าเป็นเกียตริเหลือเกิน”บอกด้วยรอยยิ้มและสูดดมไปทั่วร่างกายของร่างบาง
“อยากให้พี่ทำให้แบคฮยอนอีกไหม”
“อยากซิครับ ทำรอบเดียวแล้วมันจะได้ใจอะไร”
“หว่า….แต่น่าเสียดายซิพี่นะมีธุระต้องไปทำกับเพื่อน พี่อยู่ทำต่อกับแบคฮยอนไม่ได้”สีหน้าน้ำเสียงที่แสดงออกมาทำให้แบคฮยอนยิ่งเล่นก็ยิ่งอยากจะจับทำอีกรอบ “แต่ถ้าแบคฮยอนอยากทำกับพี่อีก พรุ่งนี้แบคฮยอนก็ไปหาพี่ที่ได้ที่คอนโดนะพี่จะรอทำให้แบคฮยอน พรุ่งนี้พี่ว่างไม่มีเรียน”
“พี่เชิญผมไปแบบนี้แล้ว ผมจะไม่ไปได้อย่างไงกัน”ไม่พูดเปล่ายังกดจูบไปตามร่างกายขาวเนียน ฝ่ามือก็ลูบไล้หลังกว้าง ซูโฮดันหน้าอกของอีกฝ่ายออกและแกะมือปากหมึกออกและลุกขึ้นลงจากตักเดินไปเก็บกางเกงของตัวเองและเดินกลับมาหาแบคฮยอน
“นี่คือเบอร์ของพี่ถ้าแบคฮยอนจะไปหาพี่ก็โทษหาพี่ก่อน พี่จะได้นอนอ้าขารอมาให้แบคฮยอนทำกับพี่”ยัดนามบัตรใส่มือของเด็กหนุ่ม “พี่ต้องไปก่อนแล้ว หวังว่าพรุ่งนี้แบคฮยอนจะไปหาพี่นะ”ซูโฮบอกออกมาและใส่กางเกงไปด้วย แบคฮยอนดึงเข้ามาจูบ
“เตรียมตัวให้ดีนะครับพี่ชายจอมยั่ว”แบคฮยอนบอกออกมา ซูโฮยิ้มบางๆให้และจุ๊บแก้มเด็กน้อยและเดินออกไปหยิบเสื้อเดินออกจากผับ แบคฮยอนมองตามด้วยรอยยิ้มที่ความสุขเหลือเกินที่อยู่ดีๆก็มีคนเสนอตัวให้เขาฟรีๆและทำให้เขามีความสุขไม่น้อยถึงแม้จะชั่วคราวก็ตามแต่มันก็ทำให้แบคฮยอนลืมไม่หลงกับรสเซ็กส์ที่ติดใจในตัวของจุนมยอนพี่ชายจอมยั่วเหลือเกิน

ซูโฮเดินออกมาจากผับและหันกลับไปมองด้วยรอยยิ้มร้าย สุดท้ายพยอนแบคฮยอนก็เสร็จเขาและเป็นเหยื่อของเขาอีกรายที่มาตกหลุมพรางเสนน่ห์ที่ซูโฮดักเอาไว้
“เด็กน้อยอย่างเธอยังตามชั้นไม่ทันหรอกแบคฮยอน”ซูโฮบอกออกมาและล้วงไอโฟนขึ้นมาดูเมื่อมีสายโทรเข้า “ไอ้หน้าโง่อีกราย”ซูโฮบอกด้วยรอยยิ้มหยันและกดรับสาย “มีอะไรหรือเปล่าครับคุณชานยอล”ทำเสียงหวานใส่ปากสายที่จริงๆเบะปากใส่
“คืนนี้จุนมยอนว่างหรือเปล่า ผมกับเพื่อนๆอยากเจอจุนมยอนเหลือเกิน”
“ว่างซิครับ แล้วตอนนี้คุณชานยอลอยู่ที่ไหนครับ”
“อยู่ที่คอนโดของผม จุนมยอนจะมาคอนโดของผมหรือเปล่าหรือว่าให้ผมออกไปรับ”ซูโฮถึงกับยิ้มแค่นี้ก็ทำให้เขารู้แล้วว่าถ้าไปเจอที่คอนโดของชานยอลเขาจะต้องเจออะไร
“เดี่ยวผมจะไปหาคุณและเพื่อนที่คอนโดแล้วกัน คุณบอกมาแล้วกันว่าคอนโดของคุณอยู่ที่ไหน”มีอย่างหรอที่ซูโฮจะพลาด แบบนี้ที่ซูโฮต้องการ “รอผมก่อนนะครับ รอให้ผมไปมีความสุขกับคุณ”ซูโฮวางสายและยิ้มออกมา “คิดไม่รู้ว่าชั้นจะไม่รู้ว่าพวกนายคิดจะรุมโทรมชั้น”ซูโฮบอกกับตัวเองแต่เรื่องแค่นี้เขาไม่กลัวอยู่แล้ว ดีเสียอีกที่จะทำให้คนพวกนั้นหลงใหลและเป็นเหยื่ออารมณ์ของเขา
ซูโฮโบกแท็กซี่ตรงไปหาชานยอลและเพื่อนๆที่ห้อง พอมาถึงซูโฮก็มายืนรอชานยอลหน้าห้องตามที่ชานยอลบอกเอาไว้ ไม่ต้องยืนรอนานประตูห้องก็ถูกเปิดออกมาพร้อมกับชายหนุ่มตัวสูงที่ยิ้มร่าเมื่อเห็นร่างบาง
ซูโฮเดินเข้ามาในห้องและประตูถูกปิดล็อก ชานยอลมองร่างบางด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ที่ซูโฮหยุดเดินที่ทำให้ชานยอลสงสัยไม่น้อยและก็เลิกสงสัยเมื่อซูโฮยืนถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ชานยอลได้ยืนมองยิ้มอย่างชอบใจ
“ไหนเพื่อนของคุณละชานยอล”หันมาถามเสียงหวาน
“เฮ้ยพวกมึงออกมาได้แล้ว”ตะโกนเรียกเพื่อนที่อยู่ในห้องที่ทุกคนต่างเดินออกมาและมองร่างเล็กกลืนน้ำอย่างยากลำบาก ซูโฮเดินย่างก้าวเข้ามาหาชายหนุ่มอีกสามคนที่ดูเตรียมพร้อมกับความสุขครั้งนี้เหลือเกิน
“ผมจุนมยอนนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักพวกคุณและจะได้มามีความสุขด้วยกัน”ซูโฮบอกด้วยรอยยิ้มและเดินมาหอมแก้มชายทั้งสามทีละคน “รู้จักชื่อผมกันแล้ว ผมยังไม่รู้จักชื่อพวกคุณเลย”จุนมยอนยืนกอดอกมองทั้งสาม
“ผมชื่อยองโฮ”ยองโฮชายหนุ่มตัวสูงลูกครึ่งฝรั่งที่หล่อไม่แพ้ชานยอลเดินเข้ามาใกล้ร่างเล็กและพรมไปทั่วใบหน้าหวานอย่างหื่นกระหาย
“ยองโฮคืนนี้ผมจะทำให้คุณมีความสุขไม่รู้ลืม”ซูโฮบอกออกมาและจูบตอบที่ยองโฮโดนเพื่อนดึงออกไป
“ผมแดฮยอน”แดฮยอนจูบปากอิ่มและสูดดมความหอมจากร่างเล็ก
“ผมจะทำให้คุณมีความสุขเหมือนกัน”จูบตอบกลับไป และแดฮยอนก็โดนเพื่อนอีกคนลากออกไปให้ยืนกับยองโฮ
“ผมแอล”กดจูบปากเรียวและฝ่ามือลูบไล้ไปทั้งร่างกาย
“ผมก็จะทำให้คุณมีความไม่ต่างกับคนอื่น”บอกด้วยรอยยิ้มที่ตอนนี้ซูโฮถูกลายล้อมไปด้วยชายหนุ่มทั้งสี่ ยิ้มหวานๆส่งให้ชายหนุ่มทั้งสี่และถูกชายหนุ่มทั้งสี่อุ้มเข้าไปในห้องนอนที่เตรียมพร้อมจะมีความสุขในคืนนี้

TALK
หายไปนานกลับมาอัพแล้ว อย่างไงอย่าลืมเรื่องนี้กันนะ ตอนหน้ามาดูฉาก5P กัน เจอกันตอนหน้านะค่ะ
สกรีมในทวิตด้วยแท๊กนี้ #ฟิคคนไร้ค่า

ฝากโปรเจคพิเศษสำหรับโปรเจควันเกิดซูโฮ ในฟิคโปรเจคคริสโฮ 11 สี 11 อารมณ์กับไรเตอร์ทั้งสิบเอ็ดคน ฟิคโปรเจคนี้รายได้เราจะนำไปทำบุญกัน สามารถติดตามรายละเอียดของโปรเจคครั้งนี้ได้ทางทวิต @suhopj_th

secret Tao x Suuho x Sehun

จุนมยอนนอนเปลือยเปล่าให้เด็กในความปกครองทั้งสองต่างหาความหอมหวานจากบนเรือนร่างของตัวเอง เสียงครางหวานใสๆของครูหนุ่มยิ่งรอยยิ้มพิมพ์ใจด้วยแล้วยิ่งทำให้ทำให้เซฮุนและเทาหลงใหลไม่น้อยและอารมณ์ของเด็กหนุ่มทั้งสองที่กำลังเจริญพันก็ยิ่งหลั่งไหลออกมา กระตุ้นออกมาให้กับครูหนุ่มหน้าหวานที่ดูจะเรียบร้อย อ่อนหวาน ใจดีในสายตานักเรียนพอมานอนอยู่บนเตียงครางร้องเสียงใสๆก็เป็นนางแมวยั่วสวาทอารมณ์ของเด็กหนุ่มทั้งสองเหลือเกิน
“หยุดทำไม?”กำลังจะล่องลอยไปสรวญสวรรค์แต่ก็ต้องมาดับลางคันเมื่อเด็กทั้งสองต่างหยุดทำ เทา เซฮุนมองหน้ากันและหันมามองจุนมยอนด้วยสายตาอึกอัก “มีอะไร ทำไมไม่ทำต่อละ”จุนมยอนลุกขึ้นมาและวาดแขนโอบกอดไหล่แกร่งของเซฮุนและเทา
“คือผมสองคนตกลงกันไม่ได้ว่าใครจะเข้าก่อนแล้วกัน” จุนมยอนถึงกับยิ้มออกมา
“เรื่องแค่นี้ ไม่เห็นจะยากเลย”จุนมยอนบอกด้วยรอยยิ้มหวาน ปรายตาให้กับเด็กทั้งสอง “ก็เข้าพร้อมกันทั้งสองคนซิ ไม่เห็นยากเลย”
“แต่อาจารย์จะเจ็บมากนะครับ”เทาบอกออกมา จุนมยอนหัวเราะยิ้ม
“ครูรู้ว่าเจ็บแต่ครูก็ต้องการให้เธอสองคนเข้าไปพร้อมกัน เพราะนี้มันคือครั้งแรกของครู ครั้งแรกที่ครูจะมีสัมพันธ์รักกับพวกเธอ ที่ครูไม่เคยให้ใครมันผ่านเข้ามาเลย”จุนมยอนบอกออกมาที่สองนักเรียนมองหน้ากันอย่างปรึกษา
“เข้ามาเถอะ แต่ถ้าครูไม่ไหวคืนนี้ก็ต้องรอบเดียวรู้ไหม แต่ถ้าครูไหวรอบต่อไปพวกเธอก็เข้าที่ละคนไม่พร้อมกัน”จุนมยอนว่าด้วยรอยยิ้มและหอมแก้มเด็กทั้งสองก่อนที่จะย้ายตัวเองไปนั่งบนหมอนพิงหลังกับหัวเตียง อ้าขาให้เด็กทั้งสองเข้าในกาย
“ถ้าครูทนไม่ไหวบอกผมสองคนเลยนะครับ ผมสองคนจะได้ดึงมันออกมา”จุนมยอนพยักหน้าและยิ้มหวานให้กับเด็กทั้งสอง
เซฮุนและเทาเคลื่อนคลานเข้ามาใกล้คุณครูสุดที่รัก เด็กทั้งสองประคองแกนกายใหญ่ของตัวเองเข้ามาจ่อตรงช่องทางสีสวาทที่ยังลังเลจะเข้าไปในตัวของครูจุนมยอน ถึงแม้ว่าอยากได้ครูจุนมยอนมาเป็นของตัวเองก็ตามแต่ก็ไม่อยากให้ครูจุนมยอนต้องเจ็บ
“เข้ามาซิเซฮุน เทาหรือว่าไม่ต้องการครูแล้ว”น้ำเสียงตัดพ้อน้อยใจเอ่ยบอกออกมา
“ใครว่าไม่ต้องการละครับ ผมสองคนต้องการครูจะตาย” เทาบอกออกมา
“ต้องการครูตั้งแต่ที่ผมเจอครูครั้งแรก พอมีโอกาสแล้วผมจะทิ้งมันไปได้อย่างไงกัน”เซฮุนบอกออกมาจุนมยอนถึงกับยิ้ม
“งั้นก็ทำให้ครูมีความสุขเธอสองคนจะต้องทำให้ครูมีความสุขรู้ไหม”
“ครับ/ครับ”ทั้งสองบอกออกมาพร้อมกันและค่อยประคองแกนกายเข้าไปที่เซฮุนและเทาต่างแบ่งให้กันที่จะให้แกนกายของตัวเองเข้าไปในตัวของจุนมยอนให้ได้
“อ๊ากกกก….”เสียงหวานหวีดร้องไปด้วยความเจ็บเมื่อแกนกายใหญ่ทั้งสองต่างสอดแทรกเข้ามาในกายพร้อมกัน เซฮุนกับเทาถึงกับหยุดชะงักกลางคัน
“ไหวไหมครับครู”เซฮุนถามขึ้นฝ่ามือสากลูบใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยเหงื่ออย่างเป็นห่วง
“แฮ่ก…ไหว ครูไหว”ถึงเจ็บแต่จุนมยอนก็ยังจะทนกับความเจ็บเพื่อความสุขตรงนี้
“ครูอย่าฝืนตัวเองนะครับ ถ้าครูเจ็บก็บอกพวกเรา ผมกลัวว่าของครูจะขาดสักก่อน”เทาบอกอย่างเป็นห่วง
“ครูยังไหว ครูไหวสำหรับของเราสองคน”ถึงจะเจ็บจุกก็ตามแต่เพื่อความสุขทางกายที่ไม่เคยได้รับและความรักที่ไม่เคยมีทำให้จุนมยอนยอมจะให้เด็กทั้งสองทำไปพร้อมกัน
“อ๊า…อ๊า”เสียงหวานร้องดังลั่นเมื่อแกนกายสองอันเข้าไปพร้อมกันและเข้าเรียบร้อยทีแทบทำให้ร่างเล็กแทบแตกเป็นเสี่ยงๆแต่ก็กลับไม่ผลักไสไปยังดึงเด็กทั้งสองเข้าไปกอด
“ได้ครูแล้วอย่าทิ้งครูไปนะ เธอต้องอยู่กับครูตลอดไป อยู่ทำให้ครูแบบนี้”จุนมยอนบอกกับเด็กทั้งสองที่เทาและเซฮุนยิ้มออกมาและค่อยขยับตัวทั้งที่ยังกอดครูตัวเล็กอยู่
“อ๊า..เทา….เซฮุน….อ๊า”เสียงหวานใสกะระเส่าร้องเรียกชื่อเด็กทั้งสองดังไปทั่งห้องที่มันช่างมีความสุขที่ได้มีอะไรกับเซฮุนและเทาในเวลาเดียวกัน
ศึกรักของครูนักเรียนยังคงขยับเขยื้อไปทำตามอารมณ์รัก ไปตามร่างกายของทั้งสามที่เทาและเซฮุนสลับกันดันเข้าดันออกที่จะไม่ให้ครูจุนมยอนต้องเจ็บไปกับพวกเขาทั้งสองมากนัก ถึงแม้ร่างกายจะต้องการครูจุนมยอนมากเพียงใดแต่ก็ไม่ต้องการให้ครูจุนมยอนต้องเจ็บไปเพราะตัวเอง
“อา..อึก..เซฮุน….อา…เทา อึก อื้อ อือ”ดวงตาเล็กรี่ลงหลับพริ้มไปกับสัมผัสเร่าร้อนที่ทั้งเจ็บ ทั้งสุขในเวลาเดียวกัน
“ผมรักคุณนะครับ”เทาบอกออกมา จุนมยอนปลายตายิ้มหวานให้กับเทา
“ผมก็รักครูเหมือนกัน”เซฮุนก็ไม่ยอมแพ้ จุนมยอนหัวเราะยิ้มอย่างสุขใจ
“ครูก็รักพวกเธอสองคนเหมือนกัน”บอกอย่างอ่อนล้ากับแรงที่เสียไป
“เทา เซฮุนครูไม่ไหวแล้ว”จุนมยอนรู้ตัวว่าจะไม่ไหวและจะปลดปล่อยออกมาก็กอดเด็กทั้งสองไว้แน่นที่เทาและเซฮุนสลับกันทำให้ปลดปล่อยจนสุดท้ายจุนมยอนปล่อยธารน้ำใสออกมาพุ่งฉีดเด็กทั้งสองและสลบไปในอ้อมกอดของเด็กทั้งสอง
เทาและเซฮุนดึงแกนกายของตัวเองออกมาและช่วยตัวเองจนถึงสูงสุดและล้มตัวลงนอนขนาบข้างจุนมยอนที่ทั้งนอนโอบกอดจากด้านหลัง เซฮุนนอนโอบกอดจากด้านหน้าทั้งสองโอบกอดด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขที่สุดท้ายก็ได้ครูจุนมยอนที่แอบรักมาตั้งแต่เด็กเป็นของตัวเองถึงจะต้องอยู่ในสภาพแบบนี้ก็ตาม

จุนมยอนตื่นมาช่วงสายของวันใหม่ที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของเด็กนักเรียนทั้งสอง จุนมยอนยิ้มให้กับตัวเองและมมองเซฮุนและเทาด้วยรอยยิ้มก่อนที่ก้มลงไปหอมแก้มเซฮุนและเทาคนละฟอด พอหอมเสร็จก็ถูกเด็กทั้งสองดึงลงมานอนกอดอีกรอบ
“แสบนักนะ”บอกด้วยรอยยิ้มที่ถูกเซฮุนและเทามองมา เทาและเซฮุนได้แต่ยิ้มและหอมแก้มครูที่รัก “เทา เซฮุนความสัมพันธ์ของเราสามคนต้องเป็นความลับรู้ไหมห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด”จุนมยอนบอกเด็กทั้งสอง
“ทำไมละครับ”เซฮุนถามอย่างสงสัยจนโดนเทาเขกที่หัว
“มึงนี้โง่จริงๆ ถ้าคนอื่นรู้ว่าครูมีอะไรกับเด็กนักเรียน ครูก็จะโดนตำหนิและโดนออกจากครูได้”เทาบอกออกมา
“เข้าใจครูกันนะ ครูก็ไม่อยากปิดหรอกนะแต่มันเป็นเรื่องที่คนภายนอกรับไม่ได้กับเรื่องนี้”
“ผมเข้าใจครูครับ ครูไม่ต้องเครียดไปนะครับ”เทาบอกออกมาและจูบหน้าผากมน
“แบบนี้ผมก็ทำอะไรกับครูที่โรงเรียนไม่ได้ซิ เฮ้ย…”ถอนหายใจอย่างผิดหวังจุนมยอนถึงกับยิ้มขำ
“ทำที่โรงเรียนจะไปสนุกอะไรกลับมาที่บ้านสนุกกว่าต้องเยอะนะเซฮุน”จุนมยอนบอกด้วยรอยยิ้มและด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ของเด็กทั้งสองมองมา
“งั้นเช้านี้ขอพวกผมอีกรอบนะครับ”จุนมยอนถึงกับยิ้มขำ
“ได้ซิ แต่คนละรอบนะ”จุนมยอนไม่ได้ห้ามและยอมให้เซฮุนและเทาทำกันอีกคนละรอบ จุนมยอนลุกขึ้นและดึงแขนเทาให้มาทำก่อนที่เซฮุนได้แต่นอนมองดูอย่างอิจฉาแต่ไม่เป็นไรค่อยจัดหนักที่หลังเมื่อถึงคิวตัวเอง

Talk
ครบ100 เป็นฉากเทาโฮฮุนที่ตัดออกไป ตามไปดูในทวิตได้เลยนะคะ @tak_chulmin หายไปนานเลยสำหรับเรื่องนี้ อย่าว่ากันนะ เดี๋ยวไรต์จะแต่งอีกเรื่องมาให้อ่านสำหรับ3p แต่จะเป็นใครนั้นต้องติดตามกัน
สกรีมแท๊ก #ฟิคซูโฮออล

ดอกราตรี 1 chanhun

หลังจากคลับปิดชานยอลก็พาเซฮุนมายังอีกห้องที่มีให้กับโฮสและพนักงานในคลับได้พักผ่อนหลังจากเลิกงานหรือว่าใครไม่มีที่อยู่ก็สามารถอยู่ที่นี้ที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายอะไรเลย
เซฮุนนั่งอยู่ปลายเตียงมือกุมบีบกันแน่นด้วยความกลัวที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกลับตนและไม่รู้ว่ารุ่นพี่คนนี้จะสอนอะไรเขากับการทำอาชีพผู้ชายขายน้ำ
“นายรู้ไหมว่าอาชีพนี้มันต้องทำอย่างไงให้ลูกค้ามีความสุข”ชานยอลถามขึ้นที่เดินปลดกระดุมเสื้อเข้ามาเซฮุน เซฮุนส่ายหน้ารัวอย่างไม่รู้และกลัวในใจ ชายหนุ่มร่างสูงได้แต่ยิ้มและจ้องมองใบหน้าขาวหวานของเด็กหนุ่มที่มาทำงานในคลับแห่งนี้
“เดี๋ยวชั้นจะสอนให้นายได้รู้ว่าอาชีพนี้ต้องทำอย่างไง”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉายออกมาและกระโดดขึ้นมานั่งบนเตียงพิงกายกับหัวเตียงที่ด้านบนนั้นปราศจากเสื้อที่ทำให้เห็นแผงอกอันกำยำ
“คลานขึ้นมาหาชั้น”ชานยอลสั่งเสียงเข้มเด็กหนุ่มที่ยังกล้าๆกลัวๆ รัรีบคลานเข้ามาหาชายหนุ่มที่นอนเอนกายให้เขาคลานเข้าไป “นั่งบนตักชั้น”เสียงเข้มสั่งที่เซฮุนก็ยอมตามลุกมานั่งบนขาแกร่งของรุ่นพี่ ก้มหน้าชิดกับอกแต่ก็ถูกมือใหญ่จับเชยขึ้นมา
“จะทำงานนี้จะมามั่วกลัวไม่ได้ จะทำเป็นไม่กล้าทำไม่ได้เพราะลูกค้าจะไม่สนใจนายและจะไม่ให้เงินนายแม้สักบาท”ชานยอลบอกออกมา เซฮุนเม้มปากแน่น “นายคงรู้แล้วนะว่าการเป็นโฮสที่นี้คือการขายตัวดีๆไม่ใช่แค่คุยเพื่อให้คนพวกนั้นผ่อนคลายแต่ทำให้เขามีความสุขไปทางกายกับเรา”ชานยอลพูดให้เด็กหนุ่มได้รู้ความจริงกับสิ่งที่เกิดขึ้น “และไม่ใช่แค่ผู้หญิงอย่างเดียวที่นายจะต้องดูแล ทำให้มีความสุข ยังมีพวกผู้ชายอีกที่นายต้องปรนนิบัติให้คนพวกนั้นมีความสุขทั้งกาย นายต้องทนที่จะเป็นฝ่ายถูกกระทำจากพวกผู้ชายที่อยากให้นายไปปรนนิบัติ”ดวงตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าขาวหวานที่ดูอ่อนหวานสวยอย่างผู้หญิง
“หน้าของนายนี้เหมาะกับลูกค้าผู้ชายมากกว่า ผู้ชายเห็นคงหลงนาย เลือกนายไปดูแลไม่น้อย”บอกออกมาเมื่อดูสำรวจใบหน้าหวานของเด็กหนุ่ม
“คืนนี้ชั้นจะสอนให้นายรู้จักการเอาใจลูกค้า ทำให้ลูกค้ามีความสุขกับสิ่งที่นายมอบให้”
“เออ….ผมต้องทำมันจริงใช่ไหม”เซฮุนเงียบมานานเอ่ยถาม ชานยอลถึงกับยิ้มหัวเราะและจับไหล่เด็กน้อย
“ใช่นายต้องทำมันจริง ที่มีชั้นเป็นครูสอนให้นายและเป็นคนประเดิมนายคนแรก”เซฮุนสีหน้าตกใจไม่น้อย “ลุกขึ้นยืน”ชานยอลสั่งออกมา เซฮุนที่ยังกลัว ไม่กล้าแต่พอเจอสายตาดุของชานยอลเข้าไปก็ทำให้เซฮุนต้องลุกขึ้นยืน
“ถอดเสื้อผ้าของนายออกให้หมด”สีหน้าที่ตกใจของเซฮุนแสดงเห็นได้อย่างชัดเจน “ถ้านายรับแขกจริงนายจะให้ลูกค้ามาสั่งนายแบบนี้ไม่ได้ นายต้องเป็นเริ่มฝ่ายเริ่มก่อนและเอาใจลูกค้าพวกนั้น”ชานยอลพูดมาแบบนี้ก็ทำให้เซฮุนได้แต่กัดปากตัวเอง ถึงในใจจะกลัวมากก็ตามแต่ก็ต้องฝืนใจถอดเสื้อ ถอดกางเกงหลุดออกจากกาย
ชานยอลกวาดสายตามองเรือนร่างของเด็กหนุ่มที่มีผิวขาวอย่างน้ำนม รูปร่างบางขาเรียวช่างน่ายั่วตายั่วใจเขาไม่น้อย ถ้าได้รับลูกค้าและทำให้ลูกค้าๆคงติดใจเด็กคนนี้ไม่น้อย
“นั่งลง”ชานยอลได้แต่สั่งที่เซฮุนก็ยอมทำตามเหมือนเช่นเคย “คืนนี้ชั้นจะสอนให้นายเรียนรู้การรับลูกค้าที่เป็นผู้ชายก่อนแล้วกัน ลูกค้าที่จะทำให้นายเป็นเบี้ยล่างของมัน นายต้องรับให้ได้”ชานยอลไม่พูดอย่างเดียวยังใช้ฝ่ามือลูบไล้ไปตามผิวเนื้อขาวเนียวนุ่มของเด็กนุ่มที่ตัวสั่นนั่งกัดริมฝีปากไปกับสัมผัสของชายหนุ่มที่กำลังสอนบทเรียนแรกให้กับตน
ฝ่ามือสากลูบไล้ผิวกายของเด็กหนุ่มที่นั่งตัวสั่นอย่างพิสมัย ฝ่ามือใหญ่นั้นลากไล้จากไหล่เรื่อยลงมาหน้าอกแบนราบสองมือลูบผ่านเม็ดติ่งบนยอดอกของเด็กหนุ่มที่ตัวสั่นเพราะความกลัว
“ไม่ต้องกลัวเพราะแค่นี้แค่เริ่มต้นมันยังจิบๆสำหรับนาย”เสียงทุ้มเอ่ยบอกพร้อมกับมือใหญ่ลูบลากลงมาใต้สะอดื้อ เซฮุนสะดุ้งใจไม่น้อยเมื่อส่วนอ่อนไหวของตนตัวมือใหญ่กอบกุมลูบไล้ทำให้ร่างกายสั่นระริกไปด้วยสัมผัสหวาบหวามของรุ่นพี่ที่สอนเรื่องอย่างว่าให้กับตน
“อา…รุ่นพี่…”เสียงหวานหลุดครางร้องออกมามือฝ่ามือใหญ่ลูบขึ้นลูบลงตรงส่วนอ่อนไหว
“ตอบสนองแบบนี้นะดีเพราะลูกค้าชอบที่จะให้นายตอบสนองไม่ชอบพวกตายด้าน”ชานยอลบอกออกมาทั้งที่ฝ่ามือยังรูดกายเล็กของคนบนตักไม่หยุด
สีหน้าหวานที่พยายามสกัดกั้นอารมณ์ทางเพศเอาไว้ที่ริมฝีปากบางถูกัดแน่นจจนห้อเลือดที่มันมองแล้วช่างกระตุ้นอารมณ์ให้คนที่เห็นได้ไม่น้อย
“ถึงตานายที่ต้องทำบ้างแล้ว”ชานยอลบอกออกมาและปลดตะขอกางเกงออกและดึงมันลงมาให้เห็นความชายไอ้โผล่ออกมาดูโลกภายนอก “ถึงเวลาที่นายต้องสอบบทเรียนยบทแรกแล้วเซฮุน”ชานยอลจับมือบางให้มาวางตนขอบกางเกงสีเนื้อ
เซฮุนที่ถูกทดสอบถึงกับกัดริมฝีปากแน่น ยิ่งถูกสายตาคมจ้องมองต้อนให้จนมุมให้เขาทำแบบทดสอบแรกให้ได้ สายตาคมที่จ้องมองมาทำให้เซฮุนนั้นต้องฝืนกลั้นดึงขอบกางเกงสีเนื้อลงมาให้เห็นส่วนที่นูนอยู่ด้านในให้ออกมาเจอโลก
“ทำอย่างที่ชั้นทำให้นาย”เสียงนิ่งเอ่ยบอกออกมาที่เซฮุนค่อยๆใช้มือกอบกุมลูบแกนกายของอีกฝ่าย
เด็กที่ไม่เคยผ่านเรื่องนี้มาก่อนก็เก้ๆกังๆทำอะไรไม่เป็นเงอะงะๆจนชานยอลยิ้มขบขันแต่ก็นั่งมองให้เซฮุนต้องทำให้ ส่วนเด็กอย่างเซฮุนนั้นก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตารูดแกนกายของอีกฝ่าย
“ทำไม่มีอารมณ์แบบนี้แขกจะติดใจได้ไง”ว่าเย้ยออกมา “ทำแบบนี้ไปทำให้ตัวเองดีกว่า”เซฮุนถึงกับหยุดมือและเงยหน้าขึ้นมามองร่างสูง “เวลาทำให้อารมณ์คล้อยตามไปด้วย ให้รู้สึกว่านายมีความสุขไปด้วย”
“แต่ผมไม่เคย ผมไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน”เสียงอ่อยเศร้าตามออกมา
“ถึงนายไม่เคยนายก็ต้องทำให้ได้ ถ้านายไม่ทำนายๆก็จะไม่ได้เงินจากลูกค้า ถ้าอยากได้เงินก็ต้องทำได้และทำให้เป็น” เซฮุนก้มหน้าพูดอะไรไม่ออกที่เขาต้องมาทำแบบนี้เพื่อแลกกับเงิน “ปล่อยใจให้สบายไม่ต้องคิดว่านายรังเกียจ นายขยะแขยงถ้านายตัดความคิดพวกนี้ไม่ได้ นายก็จะหาเงินไปให้น้องๆของนายไม่ได้”ชานยอลเอ่ยสิ่งอ่อนลง เชยคางมนของเซอุนขึ้นมา “น้องชายของนายที่มาด้วยตอนนี้ก็กำลังเรียนรู้อยู่กับแทยงเหมือนกับนาย”เซฮุนถึงกับตกใจไม่น้อยเมื่อรู้ว่าน้องชายที่พามาด้วยกำลังถูกสอนเหมือนกับเขา
“นายแค่คิดว่าทำเพื่อเงินและทำเพื่อน้องของนาย แค่นี้นายก็จะลืมความขยะแขยงพวกนั้นไปแล้ว”เอ่ยสอนในสิ่งที่จะให้เด็กคนนี้ได้เรียนรู้โลกมากขึ้น
“ผมจะพยายาม ผมจะไม่ทำให้น้องๆของผมที่พามาด้วยต้องลำบากและเป็นอย่างผมและแจฮยอน”ชานยอลยิ้มออกมาและกดจูบหน้าผากมนเป็นการปลอบขวัญ
เซฮุนฝืนใจกลั้นใจทำให้อีกฝ่ายถึงแม้จะขยะแขยง รังเกียจก็ตามแต่เมื่อคิดถึงน้องๆอีกสี่ห้าคนที่เขาพามาด้วยก็ทำให้เซฮุนต้องฝืนใจทำเพื่อให้น้องๆมีความสุขและไม่ต้องลำบากและมาขายตัวเหมือนกับเขาและแจฮยอนเอาแลกกายเพื่อเงิน
“อา….ดีมากเซฮุน อืม…”เสียงทุ้มครางร้องเมื่อร่างบางเริ่มทำเป็นและให้เขารู้สึกถึงความต้องการทางเพศมากขึ้นจากเดิม “อา…ดี…อา”ครางร้องไปกับสัมผัสไร้เดียงสาของเด็กหนุ่ม
“ใช้ปากทำให้ชั้นหน่อย”เซฮุนเงยหน้าขึ้นมามองอย่างตกใจ “เอาปากของตัวอมส่วนนั้นของชั้น”เซฮุนส่ายหน้ารัว “เซฮุนถ้านายรับลูกค้านายจะปฎิเสธแบบนี้ไม่ได้ ถ้านายปฎิเสธนายอาจะเจ็บตัวจากแขกพวกนั้น เขาสั่งอะไรนายก็ทำ นายจะไม่ทำไม่ได้รู้ไหม”ชานยอลอยากให้เซฮุนได้เรียนรู้ความจริงและสอนในทุกอย่างๆที่จะเกิดขึ้นกับสถานการณ์จริงที่อาจโหดร้ายยิ่งกว่านี้
เซฮุนก้มมองแกนกายของร่างสูงกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ก็เขาไม่กล้าที่จะใช้ปากจริงๆแค่มือก็ฝืนใจน่าดูแล้ว แล้วนี้ต้องใช้ปากเขาทำไม่ได้
“ลองทำมัน ทำให้มันชินก่อนที่นายจะเจอคนพวกนั้น”เสียงอ่อนอบอุ่นบอกออกมา เขาอยากจะทำร้ายเด็กคนนี้แต่เขาก็ต้องทำเพื่อให้เด้กวัยเพียงสิบเจ็ดได้เรียนรู้ว่าเหตุการณ์พวกนี้จะเกิดจริงเมื่อไปรับแขก
เซฮุนโน้มหน้าลงมาใกล้แกนกายของร่างสูง สายตากลมโตมองอย่างข่มขื่นใจ สั่นระริกเมื่อสิ่งต้องหน้าจะต้องเข้าไปอยู่ในปากของตน ร่างบางสูดหายใจเข้าปอดเพื่อเรียกความกล้าและคิดถึงน้องๆที่รออยู่ที่บ้านทำให้เซฮุนประคองเข้าปากอย่างขยะแขยง อย่างลำบาก น้ำตารินไหลออกมาจากนัยน์ตาคู่สวย ชานยอลที่เห็นถึงสงสารแต่เขาจะต้องทำให้เด็กคนนี้ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเลือกให้ได้
“คิดถึงน้องๆเอาไว้ คิดถึงพวกเขาเอาไว้”เสียงนุ่มเอ่ยบอกออกมาและลูบผมปลอบอย่างอ่อนโยน “ค่อยๆทำไม่ต้องรีบ ทำอย่างช้าๆให้คิดว่านายกำลังทำกับคนที่นายรัก”ฝ่ามือใหญ่ลูบผมอย่างอ่อนโยน เอ็ดดูเด็กน้อยที่เขาต้องค่อยๆสอนเด็กคนนี้ไปทีละนิด
ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนขาวอย่างอ่อนโยน อ่อนละมุนหลงใหลในความหอมของร่างบางไม่น้อย ช่างหอมเหมือนกับดอกไม้ในยามค่ำคืน ดอกไม้ที่ทำให้คนหลงใหลติดใจกับความหอมไม่น้อย
“อ่า…อืม…แบบนั้น…อืม….”เสียงครางทุ้มอย่างเป็นสุขครางออกมากับสิ่งที่เซฮุนกำลังทำให้เขาที่เป็นบทเรียนแรกที่เขาจะสอนเด็กคนนี้ให้เรียนรู้ลิ้มรสในการเป็นผู้ชายขายน้ำที่ใช้ร่างกายมอบความสุขให้กับคนอื่นเพื่อแลกกับเงิน
“อา…..”เสียงครางทุ้มครางมาพร้อมกับน้ำใสๆที่ฉีดออกมาใส่ปากของเซฮุน เซฮุนคลายออกมาแทบไม่ทัน
“แค่ก แค่ก แค่ก”ร่างบางไอสำลักน้ำที่ถูกพุ่งฉีดเข้ามาในปากอย่างไม่เตรียมตัว
ร่างบางไอจนตาหูแดงจนชานยอลต้องจับร่างบางมากดจูบและลิ้มเลียน้ำหวานจากในปากของเซฮุนให้หมดและอยากลิ้มลองความหอมหวานจากริมฝีปากบางๆความหวานจากด้านในว่ามันจะหอมหวานเหมือนกับด้านนอกหรือไม่
“นี่คือบทเรียนแรกที่นายต้องเอาใจแขก ส่วนบทเรียนที่สองนายต้องทำให้แขกมีความสุขในตัวของนาย”ชานยอลพูดจบก็จับร่างบางนอนหงายบนเตียง ส่วนเขาคร่อมทับถอดกางเกงที่ถอดแค่เข่าออกไปจากกาย
“บทเรียนนี้จะทำให้นายเป็นดอกราตรีเหมือนกับพวกชั้นเต็มตัว เป็นดอกราตรีที่จะให้คนพวกนั้นมีความสุขบนร่างกายของเรา”มือใหญ่ไล้บนแก้มเนียน “สิ่งที่ชั้นจะสอนนายเป็นสิ่งที่นายต้องเจอจริงกับแขก เป็นสิ่งที่นายต้องทำใจยอมรับการเสียร่างกาย เสียศักดิ์ศรีเพื่อแลกกับเงินที่นายจะได้มา สิ่งนี้เป็นสิ่งที่นายเดินเข้ามาหาเอง”ชานยอลบอกออกมาที่สายตาจ้องมองเซฮุนที่น้ำตาไหลคลอจากดวงตาเล็ก
“ชั้นไม่อยากทำร้ายนายหรอกนะ แต่ชั้นอยากให้นายรู้ว่าสิ่งที่นายเลือกคือสิ่งนี้และทำให้นายทำใจกับเรื่องนี้ให้ได้เพราะคืนพรุ่งนี้นายจะต้องออกไปเจอของจริงและแขกที่ต้องการซื้อนายไปให้ความสุข”นิ้วโป้งวเกลี่ยน้ำตาของร่างบาง เซฮุนได้แต่พยักหน้ายอมรับกับสิ่งที่ตัวเองเลือก
“อ๊า…….”สียงหวานหวีดร้องดังเมื่อท่อนลำใหญ่สอดแทรกเข้ามาในกาย
ร่างบางแทบแตกเป็นเสี่ยงๆกับความเจ็บ ความจุกที่อยู่ในกาย มันทั้งเจ็บทั้งจุกไปหมด เจ็บจนพูดไม่ออกที่เซฮุนพยายามกลั้นความเจ็บเอาไว้ กายเล็กบิดเร่าไปด้วยความเจ็บกับครั้งแรกของตัวเอง น้ำตาไหลออกมาอย่างง่ายดายจนชานยอลต้องรั้งร่างบางเข้ามากอดและลูบปลอบหลังให้อีกฝ่ายหายเจ็บ
“อย่าเกร็ง ผ่อนคลายไปกับมัน”น้ำเสียงนุ่มเอ่ยบอกข้างหู มือใหญ่ลูบผมจนร่างในอ้อมกอดหยุดสั่นไหว
ชานยอลค่อยๆวางร่างบางนอนกับพื้น แก้มใสยังคงมีคราบน้ำตาติด ฝ่ามือใหญ่ลูบหน้าอกแบนราบไล้ลงมามาจับลงที่ส่วนอ่อนไหวของร่างบางที่นอนสั่นไปด้วยความเจ็บ
“คืนพรุ่งนี้นายจะต้องเป็นแบบคืนนี้ แต่ไม่ใช่กับชั้น”ชานยอลบอกออกมาที่เริ่มขยับสะโพกเข้าออกในกายของร่างบาง ปากบางกัดเข้าหากันเพื่อลดความเจ็บกับแรงที่ขยับเข้ามาในกาย มือบางทั้งสองจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ที่คลายความเจ็บออกมาจากกาย
“อื้อ…อือ…อา.”กายบางสั่นไหวไปตามแรงขยับเคลื่อนมาในกายที่เซฮุนตอบสนองกับแรงขยับเขยื้อนของชายหนุ่มรุ่นพี่อย่างไม่รู้ตัว
ความรู้สึกตอนนี้ทั้งรังเกียจ ขยะแขยงในสิ่งที่ได้เรียนรู้จากชายหนุ่มรุ่นพี่แต่มันก็ทำให้มีความสุขอย่างไม่รู้ตัว ที่ร่างกายตอบสนองสัมผัสอันร้อนแรงนั้นด้วยตัวเอง
ตอนนี้ผมไม่ได้ขาวสะอาด ไม่ได้บริสุทธิ์เหมือนเดิมแล้ว ชีวิตของผมหลังจากนี้จะต้องเจอเรื่องแบบนี้ไปทุกคืนกับสิ่งที่ผมได้ตัดสินใจเลือกด้วยตัวเอง
ถึงผมจะต้องเป็นผู้ชายขายตัวแบบนี้ผมก็ยอมเพื่อน้องๆของผมที่ผมต้องดูแล

Teacher My Dear Kriskai

ท่าทางอารมณ์ดีผิดปกติของเพื่อนทำให้อีกสี่สหายสุมหัวกันว่าไอ้เพื่อนตัวดำไปทำอะไรมาถึงอารมณ์ดี นั่งยิ้มคนเดียวก็ได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งสร้างความแปลกในให้กับทั้งสี่ไม่น้อย
“มึงว่าที่มันยิ้มเกี่ยวกับอาจารย์ใหม่แปล่าว่ะ”เซฮุนเอ่ยถาม
“กูว่าเกี่ยวพันเปอร์เซ็นต์ กูว่าแม่งต้องได้อาจารย์ไปกินคืนนี้แน่”จงแดว่าออกมา
“กูว่ามันจะโดนอาจารย์กินมากกว่า”ชานยอลแย้งขึ้น
“ใครจะโดนทะลวงล้วงด้านในพรุ่งนี้พวกมึงก็ต้องได้รู้”เทาบอกออกมาที่ปัญหานี้ยังเถียงกันไม่เลิก ให้ได้กันก่อนแล้วถึงจะยุติปัญหาโลกแตกว่าเพื่อนของเขาหรืออาจารย์ใหม่จะเป็นผู้เสียประตูหลังในศึกครั้งนี้
กริ๊ง เสียออดสวรรค์ของเหล่านักเรียนทำให้ทุกคนกระตืนรืนร้นเก็บหนังสือเรียน สมุดเข้ากระเป๋าเตรียมตัวกลับบ้านเย็นนี้
“มึงจะรีบไปไหนว่ะ ไม่รอพวกกูเลย”จงแดหันมาถามเพื่อนที่กำลังเดินออกจากห้องไม่รอพวกเขาเลย
“ไปรอเหยื่อว่ะ วันเจอกันพรุ่งนี้”ไม่ต้องพูดให้มากเรื่อง แค่คำเดียวก็รู้
จงอินมายืนรอคริสอยู่หน้าตึกเรียนที่เหล่านักเรียนต่างพากันกลับบ้านกันจนหมดแล้ว ก็เหลือแต่จงอินที่ยังยืนผิวปากอย่างอารมณ์ดี คริสเดินลงมาจากตึกมองเด็กหนุ่มด้วยรอยยยิ้มถึงกับยิ้มขำกับท่าทางมั่นใจของจงอินเหลือเกิน
“ขอโทษด้วยที่ต้องให้รอนาน”เสียงทุ้มเอ่ยบอกกับเด็กในปกครอง จงอินยกยิ้มและยักไหล่ไม่เป็นไร คริสเห็นท่าทางแล้วถึงกับนึกขำกับความมั่นใจเต็มร้อยของเด็กคนนี้ เดี๋ยวจะทำให้ความมั่นใจลดเหลือแค่สิบเปอร์เซ็นต์เลยคอยดู
คริสเดินมาที่รถที่จงอินเดินตามขึ้นมานั่งอีกฝั่ง ผิวปากอย่างอารมณ์ดี คริสได้แต่มองยิ้มๆสตาร์รถเอาไว้และหันมามองเด็กหนุ่มข้างๆ
“จะให้ครูพาเธอไปลงโทษที่ไหนดี”
“แล้วแต่อาจารย์เลย อาจารย์สะดวกที่ไหนผมก็สะดวกเลย”คริสยิ้มกับคำพูดของเด็กในปกครองที่ช่ำชอง แก่แดดแกลมเหลือเกิน
อาจารย์หนุ่มไม่พูดอะไรขับรถตรงไปในที่ต้องการที่จงอินก็ไม่กลัวหรือเอ่ยถามเลยว่าอาจารย์คนใหม่จะพาเขาไปลงโทษที่ไหน ไปถึงแล้วก็จะคำตอบของมันเอง
รถคันหรูขับเข้ามาคอนโดหรูใจกลางโซล คริสขับขึ้นมาจอดลาดจอดรถชั้นที่ตัวเองอยู่ ใบหน้าคมหันมามองเด็กข้างด้วยรอยยิ้ม ฝ่ามือลูบหน้าตักเด็กหนุ่มด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“ถ้าอยากให้ครูลงโทษเธอก็ตามครูลงมา”เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และเปิดประตูลงจากรถมาที่จงอินเปิดประตูตามลงมาและเดินตาอาจารย์หนุ่มแสนหล่อไปยังห้องของตัวเอง
คริสเดินยิ้มมาตลอดทางที่มีนักเรียนหนุ่มเดินตามเขาอยู่ข้างหลัง เจ้านักเรียนแสบก็ไม่ได้หวาดกลัวเรื่องพวกนี้เลย คงเป็นเรื่องธรรมดาแล้วซิกับเด็กคนนี้
คริสหยุดยืนตรงหน้าห้องสอดคีย์การ์ดและกดรหัสผ่านเข้าไปในห้อง จงอินก็ได้แต่ยืนฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ไม่ได้กลัวเลยว่าจะโดนอะไรบ้างหลังจากนี้
ประตูห้องถูกเปิดชายหนุ่มร่างสูงเดินนำนักเรียนที่พามาลงโทษเข้ามาในห้อง จงอินมองรอบๆห้องอย่างพอใจไม่น้อยที่ภายในห้องดูหรูไม่น้อย
“จะดื่มน้ำอะไรไหม เดี๋ยวครูไปเอามาให้”คริสถามขึ้นเมื่อมาถึงโซฟากลางห้อง จงอินหันมามอง
“ผมไม่อยากกินน้ำในตู้เย็น แต่ผมอยากกินน้ำในตัวของครูมากกว่า”จงอินพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และเดินเข้ามาหาคุณครูตัวสูง “ถ้าผมไม่ขอเรียกครูในตอนนี้ได้ไหม ผมขอเรียกอย่างอื่นได้ไหม”สายตาเล็กมองเป็นประกายระวิบระยับ
“เดี๋ยวชั้นมาให้คำตอบแล้วกัน นั่งเล่นตรงนี้ก่อนแล้วกัน”คริสไม่พูดอะไรมากเดินไปยังห้องครัว จงอินมองตามยิ้มๆและดึงเนทไทออกมาจากคอโยนทิ้งอย่างน่ารำคาญ เสื้อคลุมถูกถอดออกจากกายโยนทิ้งลงบนพื้นตามมาด้วยเสื้อเชิ้ตที่หลุดลอยโยนทิ้งตามมาติดกันจนทำให้เห็นผิวสีน้ำผึ้งที่อวดโชว์ให้ใครอีกคนหนึ่งเห็น
คริสลอบมองเด็กหนุ่มที่ตั้งใจยั่วเขาให้เขาตบะแตกและลงมือลงโทษเด็กหนุ่มจอมเซี้ยว ซ่าส์ที่ถือว่าเป็นหัวโจกของโรงเรียนก็ว่าได้แต่ตอนนี้กำลังมาให้เขากำราบอยู่ในกำมือ
ร่างโปร่งบางที่ล้มตัวนอนอยู่บนโซฟาตัวยาวที่โผล่ขามาให้เห็นเล็กน้อย แค่เห็นขาก็พอทำให้คริสรู้แล้วว่าเขากลับไปต้องจัดการอะไรกับเด็กจอมแสบให้เข็ดราบที่มายั่วให้เขาตบะแตก
คริสได้แต่ยิ้มจัดการตัวเองในห้องครัวช้าๆที่ทำไปพร้อมกับเทน้ำใส่แก้วให้เต็มแก้วทั้งสองก่อนจะถือนำออกมาให้นักเรียนตัวแสบที่นอนอยู่บนโซฟา
รอยยิ้มมุมปากฉายขึ้นเมื่อเห็นอาจารย์หนุ่มยืนอยู่ปลายเท้าพร้อมกับน้ำสองแก้วที่ถือมาด้วย แต่น้ำไม่ใช่สิ่งที่ทำให้จงอินยิ้มได้ แต่ไอ้สิ่งที่จงอินยิ้มได้คืออาจารย์หนุ่มร่างกายเปลือยเปล่าไม่ต่างกับตน
คริสเดินถือน้ำมาวางโต๊ะเล็ก ยันแขนคร่อมร่างบางเอาไว้ กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับเด็กหนุ่มที่นอนเหยียดกายยั่วอารมณ์ดิบของของชายหนุ่มให้ตื่นขึ้นมา
“ก่อนที่จะลงโทษเรามาตอบคำถามกันก่อนดีกว่า”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดออกมาที่รอยยิ้มนี้จงอินไม่คิดว่าจะเห็นจากอาจารย์หนุ่มเลย
“คำตอบแรกที่ชั้นจะให้เธอ ที่เธอถามชั้นว่าไม่เรียกครูได้ไหม ไม่อยากเรียกครู อยากเรียกอย่างอื่นมากกว่า”คริสยิ้มน้อยๆเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะเอ่ยตอบมา “ชั้นก็ไม่อยากให้เธอเรียกครูตอนที่เรามีอะไรกัน ชั้นอยากให้เรียนชั้นว่าฟานหรือพี่ฟานก็ได้”คำตอบนี้ทำให้จงอินยิ้มอย่างเพิ่งพอใจ
“คำตอบที่สองที่ชั้นต้องบอกให้เธอรู้ ว่าชั้นไม่ชอบรับให้ใคร ชั้นเป็นฝ่ายรุกเสมอ ชั้นไม่ชอบเป็นฝ่ายรับให้ใครทั้งนั้นแม้แต่เธอ ชั้นจึงต้องบอกให้เธอรู้ไว้ว่าเกมนี้และทุกๆครั้งที่เรามีอะไรกันเธอจะต้องรับให้ชั้น”
“เฮ้ย…ไม่ได้นะ”จงอินร้องเสียงหลงอย่างตกใจเมื่อรู้คำตอบที่สองแต่ก็ช้าไปแล้วเมื่อตอนนี้คริสนั่งคร่อมทับบนร่างของจงอิน ตึงแขนทั้งสองข้างเอาไว้
“ไม่เห็นต้องตกใจเลย แค่เธอรับให้ชั้น ครางร้องเสียงหวานให้กับชั้น ง่ายๆแค่นี้ไม่เห็นจะยาก”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ฉายออกมาแทบทำให้จงอินอยากตะบันให้เงิงหายกลับเข้าไปเหลือเกิน
“มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พูดนะซิ สิบเจ็ดปีมานี้ผมไม่เคยรับให้ครเลย ผมได้แต่รุกให้คนอื่น”จงอินว่าออกมา คริสได้แต่ยิ้ม
“ก็ถือว่าให้ชั้นเปิดความบริสุทธิ์ เวอร์จิ้นของเธอแล้วกันจงอิน”พูดจบคริสก็ก้มลงจูบ จูบพรมไปทั่วใบหน้าละอ่อนของเด็กหนุ่มที่ดิ้นขลุกขลักไม่ยอมเป็นฝ่ายรับให้อาจารย์หนุ่มที่ตอนนี้ช่วงชิงความหอมหวานจากเรือนกายของเด็กหนุ่ม
“บอกไม่เอา อ๊าก อย่าเข้าไปซิ มันเจ็บ!!!”จงอินร้องโวยวายลั่นห้องเมื่อแกนกายใหญ่สอดแทรกเข้าไปในช่องทางด้านหลัง
หมดกันความบริสุทธิ์ของคิมจงอินที่ไม่เคยเสียเอกราชให้ใครมมาก่อน ต้องมาจบลงค่ำคืนนี้ที่ตัวเองเป็นฝ่ายเสนอตัวให้กับครูหนุ่ม นี้ถ้ารู้ว่าจะต้องมาเสียเอกราช เสียประตูหลังให้แบบนี้นะ คิมจงอินจะไม่มีทางอ่อยยั่วเด็ดขาด
“อา…..แรงอีกซิ ไหนบอกว่าเก่งไง”ไหนบอกไม่ยอม ไม่อยากเป็นรับแต่ทำไมตอนนี้กลับกลายเป็นฝ่ายออนท็อปเข้าแล้วละคิมจงอิน ปากบอกว่าไม่แต่สีหน้านี้เต็มเปรมไปด้วยความสุขจริงนะคิมจงอิน
“รู้แล้วนะ”เสียงห้วนว่าออกมาที่ยังคงขยับสะโพกขึ้นลงให้แรงขึ้น ให้มากกว่าเดิม
“เก่งแบบนี้เทอมนี้ชั้นให้เกรดสี่เลยคิมจงอิน แต่เธอต้องมาทำให้ชั้นทุกวันรู้ไหม”
“ครั้งเดียวก็เกินพอ”บอกอย่างหมั่นไส้ หน้าตาดูมีความสุขเหลือเกินนะ
“งั้นพรุ่งนี้เตรียมตัวให้เพื่อนเธอรู้ได้เลยว่าเธอเป็นเมียชั้น ไม่ใช่สามีอย่างที่เธอต้องการ”โอ๊ยจงอินอยากจิคราย อยากจะร้องไห้ออกมาเหลือเกิน ไม่น่าพลาดท่าให้ผู้ชายคนนี้เลย
สองร่างยังคงต่างวนเวียนปรนเปรอความสุขให้กันในค่ำคืนนี้ ดูท่าครูหนุ่มดูจะหลงใหลในรสกามาของนักเรียนในปกครองแล้วที่ไม่ยอมปล่อยให้จงอินได้พักบ้างเลย พอหมดยกก็ลุกขึ้นมาใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่น จนจงอินระบม รวดร้าวไปทั้งกายกับรสเซ็กส์ของค่ำคืนนี้ที่ยาวนานเหลือเกิน แต่ก็ทำให้มีความสุขไม่น้อยกับการสับเปลี่ยนหน้าที่เป็นฝ่ายรับทั้งที่ไม่เคยทำให้ใครมาก่อน ถือว่าครูคริสนี้เป็นคนแรกที่ลบเชิงชายของคิมจงอินไปได้

TALK
ครบ100แล้ว ไรต์ขอลงเรื่องนี้ก่อน ส่วนสโนว์ลูสไรต์จะมาลงให้ทีหลังนะ พลอตมันตันไปต่อไม่ถูก ขอเคาะสนิมก่อนแล้วกันนะค่ะ ตามไปอ่านฉากในบล็อกได้เลยนะจ๊ะ ไรต์ลงในบล็อกแล้ว หาลิ้งได้ในแท๊กครูที่รัก หรือในไบโอทวิตของไรต์ได้ @tak_chulmin
ชอบเรื่องนี้ก็เม้นและแท๊ก #ครูที่รัก

love is zero luho 2

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
เสียงออดหน้าประตูดังขึ้นซูโฮถึงกับยืนกอดอกยิ้มมองผ่านหน้าประตูที่มีชายหนุ่มอีกคนยืนรอให้เขาเปิดประตูให้เข้ามา ซูโฮกดปลดล็อคเปิดประตูให้อีกฝ่ายเข้ามาในห้อง
ซูโฮเปิดให้อีกฝ่ายเข้ามาก็รีบวิ่งดุ๊กดิกมายังโต๊ะอาหารในครัว ลูฮานที่เห็นร่างเล็กวิ่งดุ๊กดิกเข้าไปในครัวถึงกับยกยิ้มและปลดเนทไทออกจากคอพร้อมปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตราคาแพงออก เดินตามร่างเล็กเข้ามาในครัวและเขาถึงกับฉีกยิ้มออกมาเมื่อเจอร่างเล็กนอนอยู่บนโต๊ะอาหาร ร่างกายขาวนวลฉายเปล่งเป็นประกายให้คุณหมอยังหนุ่มที่เพิ่งออกเวรจากตรวจคนไข้มาก็ตรงดิ่งมาหาคนที่จะทำให้เขาหายเหนื่อยและมีความสุขทางกายได้ไม่น้อย
ลูฮานยิ้มละไมเดินเข้ามาหาซูโฮที่นอนยั่วเย้าอารมณ์ นอนรอให้เขามาปลดปล่อยความเครียดลงมาเรือนร่างของตัวเอง คงไม่มีใครรู้ใจเขาได้เท่าซูโฮคนนี้อีกแล้ว
“ทำงานมาเหนื่อยๆทานแม่ตัวนี้ไปแล้วรับรองเจ้านายจะหายเหนื่อยเลยฮ่ะ”ลูฮานถึงกับยิ้มกับลีลาช่างยั่ว ช่างอ้อนของร่างเล็กที่ทำให้เขาลุ่มหลงไม่ต่างจากผู้ชายคนอื่นเลย
ร่างสูงโปร่งคลานขึ้นมาบนโต๊ะคร่อมร่างเล็กเอาไว้ ดวงตากลมโตยิ้มเป็นประกายวิบวับ หลังมือบางไล้โคล้ง ลูบโคล้งหน้าสันหล่อของคุณหมอยังหนุ่มที่ติดใจรสรัก รสเซ็กส์ที่ไม่ต่างจากผู้ชายคนอื่นที่ตกเป็นเหยื่อของเขา
“อย่าลืมใส่ถุงยางนะฮ่ะ ผมไม่อยากพลาด”ลูฮานกระตุกยิ้มที่ซูโฮไม่เคยจะลืมเรื่องนี้สักครั้งถึงจะมีอะไรด้วยกันมาหลายครั้งแล้วก็ตาม แต่ซูโฮก็ไม่เคยปล่อยวางเรื่องพวกนี้
ก็แค่สนุกไม่คิดผูกพัน เมื่อไม่ได้รักก็ต้องป้องกันไว้ก่อน
“ชั้นรู้แล้วนะจุนมยอน ชั้นไม่ลืมหรอก”เอ่ยบอกออกมาเมื่อรับถุงยางจากมือซูโฮมาวางไว้ข้างกาย
“เราสองคนแค่สนุกด้วยกันเท่านั้น ความสัมพันธ์ของเราสองคนไม่ได้มาจากความรักก็ควรจะป้องกันไว้ก่อน ผมไม่อยากมาเสียใจภายหลัง”ยกยิ้มและยันตัวขึ้นมาหยิบถุงยางอันเดิมมาฉีก ลูฮานวางมันลงอย่างไม่ใยดี
ซูโฮสวมใสถุงยางให้กับลูฮานคนที่ไม่อยากใช้มันเลย อยากจะสอดใส่เข้าไปในตัวของซูโฮแบบไม่มีอะไรมาขวางกั้นมันเอาไว้ถึงถุงยางจะทำให้เขาปลอดภัยและไม่มีเรื่องผิดพลาดในอนาคตได้ แต่ลูฮานกับไม่สนใจทั้งที่เขาก็เป็นหมอรู้เรื่องนี้ดี
“แค่ใส่มันก็ไม่ได้ทำให้ความสุขของเราหมดลงเลย”มือบางทั้งสองประกบใบหน้าหล่อหวานของอีกฝ่ายและกดจูบบบนกลีบปากเรียว บดเบียดอย่างเร้าร้อนที่ลูฮานก็จูบตอบสนองและดันร่างเล็กให้นอนราบลง
ความเหนื่อยจากการทำงานได้ถูกปลดปล่อยออกมาให้ความสุขสันต์ทางกายเข้ามาแทนที สองร่างต่างนัวเนีย คลอเคลียอย่างดุเดือด เผ็ดมันจนแทบทำให้ภายในห้องครัวร้อนระอุ มีไฟลุกโชกภายในห้องกับความร้อนแรงของคนทั้งสอง
ต่างผลักกันรุกกันรับกับจูบอันเร่าร้อนที่แทบแผดเผาคนทั้งสองให้หลอมละลายเป็นคนเดียวกัน ยิ่งร่างเล็กเบียดกายแนบชิดกับผิวกายหยาบของลูฮานก็แทบทำให้ลูฮานยั้บยั้งอารมณ์ดิบตัวเองไม่ไหว ปลดปล่อยอารมณ์ใสซูโฮอารมณ์ดิบ อารมณ์ตัณหาราคะที่เฝ้ารอร่างเล็กมาตลอดทั้งคืน มันแทบทำให้ลูฮานแทบจะเป็นบ้าที่ไม่ได้ทำกับจุนมยอนแสนยั่วคนนี้
“อ๊ะ…อา…”เสียงหวานครางหวิวไปพร้อมกับปลายลิ้นร้อนที่ตวัดเลียแกนกายเล็กของตัวเองและยังมีนิ้วเรียวสอดใสเข้าไปในช่องทางที่เพิ่งผ่านศึกมาร้อนๆเมื่อเช้ากับเด็กเอาแต่ใจอย่างจงอิน
“อา…ลูฮาน…อา…”ซูโฮแอ่นกายไปด้วยความเสียวซ่าน ความรู้สึกในกายช่างตอบสนองเรื่องกามารสดีเหลือเกิน ถึงจะผ่านมานับไม่ถ้วนกับเรื่องพรรค์นี้แต่ก็ทำให้ซูโฮหลงใหลและชอบที่จะให้มีใครทำให้ทุกวันเวลา ถึงแม้มันจะไม่ได้มาจากความรักก็ตามแต่ก็ทำให้ซูโฮมีความสุขกับมันล้นเหลือ จนลืมคำว่าถูกผิด มองข้ามมันไปว่าควรทำหรือไม่
“อ๊า…อา…สุดยอด อา….แรงอีก…อ่า…”ลูฮานถึงกับกระตุกยิ้มเมื่อร่างเล็กร้องครวญครางไปกับลีลารักของเขา และมันยิ่งทำให้เขาย่ามใจที่จะทำคนตัวเล็กมากกว่านี้
ลูฮานกดกายกระแทกเข้าไปในตัวของซูโฮอย่างถี่แรง รัวมากขึ้นที่ซูโฮก็ขยับสะโพกตามไปแรงจังหวะรักที่ลูฮานเป็นคำนำทางและสรรค์สร้างให้เขาในช่วงเที่ยงของวันนี้
รอยยิ้มหวานๆ ดวงตาหวานยิ้มปรือให้กับชายหนุ่มที่ใครเห็นใครต้องหลงและติดกับดักของรอยยิ้มนี้ รอยยิ้มที่จะนำไปสู่ความสุขสรวงสวรรค์ที่คิมจุนมยอนผู้นี้จะมอบให้กับผู้ชายทุกคนที่มาเป็นเหยื่ออารมณ์รักทางกาย
ไม่ว่ากี่คนต่อคนที่ได้เข้ามาลิ้มลองกับร่างหอมหวานของซูโฮก็ต่างติดใจและหลงซูโฮหัวปักหัวป่ำถึงแม้ว่าซูโฮจะไม่เคยให้ความรักใครเลยแต่คนพวกนั้นกับมีความสุขและขอมาระบายความใคร่กับซูโฮเสมอไป
ความหอมหวาน ความสวยงามเป็นดั่งยาพิษที่ทำให้ทุกคนหลงติดกับดักและจมอยู่กับมัน เมื่อเข้าไปแล้วก็จะถอยตัวไม่ขึ้นและตายรังกับยาพิษที่สวยงามอย่างดอกไม้แสนสวย
ถึงผู้ชายพวกนั้นจะรู้ว่าเป็นพิษร้ายแรง เป็นดั่งยาพิษที่จะทำให้ติดกับแต่พวกเขาก็ยอมที่จะลงมาเชยชิมดอกไม้แสนสวยดอกนั้นที่ทำให้คลั่งและหลงใหลจนเสพติดเป็นยาเสพติด
ถึงซูโฮจะได้ง่ายๆแต่ซูโฮก็ไม่เคยให้หัวใจกับใคร ในเมื่อความรักนี่มันเป็นสิ่งจอมปลอมที่ไม่มีอยู่จริงในโลกนี้ ถ้ามันมีอยู่จริงพวกผู้ชายพวกนี้คงไม่มาทำกับเขาแบบนี้ทั้งที่มีคนรักอยู่แล้ว
“อา…ลึกอีก อา..อา…ตรงนั้น อา….ลูฮาน…”เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อกายใหญ่ทำโดนจุดกระสัน ดวงตาเล็กหลับพริ้มไปกับความสุขที่ถาโถมเข้ามา ความสุขที่ได้รับเท่าไรก็ไม่รู้จักเบื่อ
“จุนมยอน อา…..แบบนี้ชั้นก็ไม่ได้พักเลยซิ”เสียงแหบพร่าเอ่ยบอกทั้งที่กระแทกแกนกายใหญ่เข้าไปในตัว ซูโฮยิ่งยั่วยิ่งเรียกอารมณ์ซาตาน อารมณ์ดิบให้ตื่นขึ้นมาแค่รอบเดียวคงไม่พอ
“ผมจะไม่ให้ลูฮานพัก ผมจะให้ลูฮานทำกับผมจนเบื่อผมไปเลย”ลูฮานยิ้มออกมาแล้วก็ถูกซูโฮสวมกอดอย่างแนบชิดกาย เนื้อแนบเนื้อ แกนกายเล็กเสียดสีอยู่หน้าท้องราบทำให้ลูฮานร้องซีดซ๊าดไปด้วยความเสียวซ่านทั้งที่แกนกายใหญ่ของตัวเองก็ยังกดกระแทกในช่องทางสีสวาทของร่างเล็กจอมยั่ว
“งั้นนายคงได้ทำกับชั้นไปทั้งวันทั้งคืนแน่ในเมื่อชั้นไม่มีทางเบื่อนายไปได้จุนมยอน ลูฮานคนนี้นะจะเบื่อคิมจุนมยอนแสนสวยคนนี้ได้อย่างไงกัน”ซูโฮกดยิ้มและขยับสะโพกไปตามแรงรักที่กระแทกเข้ามาในกาย และปลายลิ้นร้อนก็ยังตวัดเลียใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มเอาแต่ใจ ฝ่ามือเล็กลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังกว้างอย่างหลงใหล สุขสมกับเซ็กส์ของคุณหมอลูฮานไม่น้อย
ร่างกายของซูโฮช่างตอบสนองหมอลูฮานดีเหลือเกิน ดีจนหมอลูฮานแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย แล้วแบบนี้จะไม่ให้หมอลูฮานหลงหัวปักหัวป่ำได้อย่างไงกัน……

อาการอารมณ์ดีเกินคาดของเพื่อนตัวสูงทำให้บรรดาเพื่อนๆในกลุ่มต่างหมั่นไส้เพื่อนตัวโย่งเหลือเกิน ตั้งแต่ได้พานางฟ้าแสนสวยขึ้นสวรรค์ไปเมื่อคืนเช้ามาก็อารมณ์ดีผิดปกติ สงสัยเมื่อคืนจะทีความสุขไปถึงสรวงสวรรค์ตอนนี้ก็ยังติดรมณ์กับความสุขเมื่อคืนอยู่
“แล้วตกลงใช่ไอ้แว่นซูโฮหรือเปล่าว่ะมึง”ยองโฮเอ่ยถามที่นั่งยิ้มเห็นฟันสามสิบสองซีก
“คนสวยๆเร้าใจแบบนั้นจะเป็นไอ้แว่นได้ไง ไม่มีทางเป็นไอ้แว่นไปได้”
“ไม่ใช่ไอ้แว่นแล้วเป็นใครว่ะมึง หน้าตาถึงเหมือนกันแบบนั้น”
“พี่ชายฝาแฝดของไอ้แว่น ชื่อจุนมยอน คิมจุนมยอนนางแมวยั่วสวาทของชั้น”บอกอย่างเพ้อๆนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วมีความสุขไม่น้อย
“ไม่ยักรู้ว่าไอ้แว่นจะมีพี่ชายฝาแฝดด้วย แม่งหน้าตาเหมือนกันแต่ทำไมไอ้แว่นดูไม่ได้เลยว่ะ ทำไมไม่ได้แบบพี่มาบ้างว่ะ พวกกูจะได้เล่นไอ้แว่นอีกคน”ชานยอลถึงกับยิ้มขำเมื่อนึกถึงซูโฮไอ้แว่นไอ้เด็กเฉิ่มไอ้คนหน้าเกลียดที่ชานยอลเกลียดนักเกลียดหนา
“หน้าตาอย่ามันเหมือนจุนมยอนก็ดีแค่ไหนแล้ว นี่สวรรค์ยังใจดีกับมันที่ให้หน้าตาเหมือนจุนมยอน ถ้าหน้าตาไม่เหมือนกันนะกูว่าคงหน้าเกลียดยิ่งกว่านี่อีกว่ะ”ทุกคนต่างพากันหัวเราะเยาะซูโฮที่พวกเขาคอยแกล้ง เกลียดชังอยู่ตลอดเวลาโดยที่ไม่รู้เลยว่าไอ้แว่นกับจุนมยอนเป็นคนเดียวกัน
“คืนนี้กูกะว่าจะไปหาจุนมยอนอีกว่ะมึง กูจะไปทำกับเขาอีกสามสี่รอบให้หน่ำใจ”
“มึงติดใจนางฟ้าคนสวยวเข้าแล้วดิ”
“เออ…กูโคตรติดใจเลยมึง จะไม่ให้กูติดใจนางฟ้านางแมวยั่วสวาทได้อย่างไงในเมื่อเขาทำให้กูมีความสุข มีความสุขที่กูไม่ต้องทำอะไรเลย นอนดูเขาทำให้กูเฉยๆ”เพื่อนๆต่างตาลุกวาวกับลีลารักที่เพื่อนได้รับจากจุนมยอนเมื่อคืน
“กูอยากได้แบบมึงบ้างว่ะไอ้ชานยอล มึงแบ่งให้กูคืนหนึ่งดิ”
“ไอ้ยองโฮถ้ามึงคิดอยากจะทำกับจุนมยอน มึงก็ไปขอเค้าเองแล้วกัน เค้าจะให้มึงหรือไม่ให้มึงก็แล้วแต่ดวงว่ะ”
“เดี๋ยวกูจะเข้าไปขอจุนมยอนเองคืนนี้ ถ้ากูขอได้พวกมึงอดกูไม่ให้พวกมึงทำ”ยองโฮเอ่ยขึ้นที่ชานยอลยิ้มให้กับเพื่อน อยากจะรู้เหมือนกันว่าจุนมยอนนางแมวยั่วสวาทจะยอมสนุกกับเพื่อนของเขาอีกคนหรือเปล่า

ซูโฮนอนกกกอดร่างของคุณหมอหลังจากจบศึกรักไปด้วยกัน ลูฮานลูบผมนิ่มอย่างอ่อนโยน หลงใหลในตัวของซูโฮเหลือเกิน ซูโฮทำให้เขาหลงใหล ติดใจในรสกามาของอีกฝ่ายจนทำให้เขาถอนตัวไม่ขึ้นและทำให้เขาทรยศคู่หมั้นของเขาเพื่อจะมาหลับนอนกับซูโฮคนที่ทำให้ลูฮานมีความสุขไม่น้อย
“มานอนกับผมแบบนี้แล้วคู่หมั้นคุณไม่ว่าหรอครับ”สายตากลมมีเสน่ห์ช้อนขึ้นมามองใบหน้าหล่อ นิ้วเรียวเล่นปูไต่อยู่บนอกแกร่งของคุณหมอ
“เขาไม่มีสิทธิ์มาว่าผม ในเมื่อผมไม่เคยรักเขาและไม่เคยคิดจะแต่งงานกับเขาด้วย”ซูโฮยิ้มออกมาและพลิกกายมานอนทาบทับอยู่บนตัวของลูฮาน
“ถ้าไม่อยากแต่งทำไมไม่ถอนหมั้นไปล่ะครับ ถอนหมั้นไปซิครับอย่าปล่อยให้มันคาราคาซังแบบนี้”
“ถ้าชั้นถอนหมั้น เธอจะให้อะไรชั้นเป็นรางวัล”
“ลูฮานอยากได้อะไรครับ ผมพร้อมที่จะให้ลูฮานได้ทุกอย่างแค่คุณถอนหมั้นกับผู้หญิงคนนั้นก็พอ”ลูฮานยิ้มบางๆแขนแกร่งตวัดโอบกอดเอวขอด
“ไปเที่ยวกับชั้นหนึ่งอาทิตย์และทำให้ชั้นมีความสุขที่ได้อยู่กับเธอ”ซูโฮถึงกับยิ้มออกมา
“เรื่องแค่นี้ ผมนะทำให้คุณได้อยู่แล้ว ถ้าคุณถอนหมั้นได้ผมก็ยอมให้คุณทุกอย่าง”มือบางลูบใบหน้าหล่ออย่างหลงใหล “ถอนหมั้นเมื่อไรมาบอกผมเลยนะครับ ผมจะได้เตรียมรางวัลให้คุณ”
“พรุ่งนี้เธอรอฟังข่าวดีได้เลย”ซูโฮกระหยิ่มยิ้มและกดจูบบนปากหนาของคุณหมอ “ผมจะรอนะครับ แต่ตอนนี้ผมจะให้รางวัลเล็กๆน้อยๆกับคุณไปก่อน”พูดจบซูโฮก็เริ่มกดริมฝีปากไปทั่วใบหน้าหล่อคม ไล้ลงมาเรื่อยๆไปตามร่างกายของชายหนุ่ม ซูโฮจะปฎิบัติการแม่เสือสาวให้คุณหมออีกรอบเป็นรางวัลที่คุณหมอยอมเลิกกับคู่หมั้นงี่เง่าอย่าง ปาร์คโบนา
ปาร์คโบนาเธอต้องเจ็บและเสียใจกับการถูกผู้ชายถอนหมั้น ชั้นจะทำให้ผู้หญิงหยิ่งทะนงอย่างเธอเจ็บเจียนตาย ให้สมกับสิ่งที่เธอได้ทำกับชั้นไว้ในอดีต

Talk
ครบ100แล้ว ตามไปอ่านได้ในบล็อกกันเลย ตอนหน้าใครรอเทา อาเทาของเราออกตอนหน้าแล้วนะค่ะ ตอนนี้ไรต์กำลังทำโอพีวีตัวนี้ ถ้าโอพีวีตัวนี้เสร็จเมื่อไรจะเอามาลงให้ดูกัน
ติดแท๊ก สครีม #ฟิคคนไร้ค่า

Ice Cream Chankai

: ICE CREAM : CHANKAI

 

“ข้อตกลงอะไรพี่ก็บอกเลย ผมทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว”ชานยอลถึงกับยกยิ้มและจับจงอินมายืนหว่างขาตรงกลาง “พี่จะทำอะไร”จงอินร้องเสียงหลลงตกใจ อยู่ดีๆชานยอลก็ปลดขอกางเกงตัวเองดีที่ว่ามือของเขาจับกางเกงสีเนื้อไว้ทัน

                “ทานไอติมของจงอินซิ”พูดยิ้มๆแล้วจับมือเล็กออกและดึงกางเกงสีเนื้อออกจากกายของจงอิน จงอินถึงกับหน้าซีดลงเขาเริ่มรู้ชะตาของตัวเองแล้ว ถึงเขายังเด็กแต่ก็ไม่ใช่จะไม่รู้เรื่องอย่างว่าเลย

                “พี่ชานยอลผมยังเด็กอยู่เลยนะ พี่จะทำผมแล้วหรอ”เสียงสั่นๆถามขึ้น

                “พี่ไม่ได้ทำอะไรเรามากพี่แค่ทานไอติมของเราเท่านั้น พี่จะทำกับเรามากกว่านี้ก็ต่อเมื่อเราโต”ชานยอลยิ้มอย่างอบอุ่นและเดินไปหยิบถ้วยไอติมสองถ้วยมาหาจงอิน

                ชานยอลวางถ้วยไอติมสองถ้วยข้างๆกายและเขาหันมาจับจงอินนอนราบกับฟูกนิ่ม จงอินถึงกับใจเต้นรัวที่ไม่เคยเรื่องอย่างว่ามาก่อนแต่ก็จะเชื่อใจพี่ชายคนนี้ว่าจะไม่ทำอะไรเขามาก

                ไอศกรีมในถ้วยถูกตักทาอยู่บนแกนกายเล็กของเด็กชายวัยสิบสามที่นอนเกร็งไปกับสิ่งแปลกใหม่ที่จะได้เรียนรู้ ความเย็นของไอศกรีมทำให้จงอินถึงกับขนลุก เย็นไปทั้งกาย ความรู้สึกเสียวซ่านเข้ามาในกาย

                “อา…พี่ชานยอลมันเย็น”จงอินร้องบอกออกมากับความเย็นที่อยู่บนแกนกายของตัวเอง

                “เดี๋ยวพี่จะทำให้มันหายเย็นเอง”พูดจบชานยอลก็ก้มหน้าใช้ปลายลิ้นลากเลียแกนกายเล็กสมส่วนของเด็กน้อยที่มันเริ่มแข็งขึงไปตามความเย็นและความร้อนจากปลายลิ้นของเขา

                ความแปลกใหม่ที่ได้รับจากพี่ชายโตตัวทำให้จงอินนอนกระสับกระส่ายบิดเร่าไปด้วยความเสียวซ่าบหวาบหวามที่แล่นเข้าสู่ร่างกาย

                ริมฝีปากเล็กกัดเม้มเข้าหากันไปด้วยความเสียวกระสันในกาย ทำไมร่างกายมันร้อนระอุเช่นนี้ทั้งที่มีความเย็นของไอติมอยู่ส่วนอ่อนไหวของตัวเอง

                “อา….พี่ชานยอลเสียว อา…”เสียงร้องหวาบหวิวร้องออกมาพร้อมกับกายเล็กบิดเร้าไปด้วยความกระสันเสียวไปทั้งกาย

                ชานยอลยังคงหาความอร่อยจากไอติมบนตัวน้องชายตัวเล็กที่แกนกายเล็กช่างหอมหวาน น่าพิสมัยให้เขาทานเหลือเกินถึงไม่มีไอติมอยู่บนกายมันก็น่าทานอยู่แล้ว ยิ่งมีไอติมที่เต็มไปด้วยความหอมหวานของสตอเบอร์รี่มันช่างทำให้ยิ่งหวาน หอมหวนไปถึงใจและตราตรึงไปถึงในใจ

                แกนกายเล็กถูกครอบครองเข้าไปในปากอุ่นร้อนของชายหนุ่มที่แก่กว่าหลายปี มีประสบการณ์โชกโชนที่กำลังสอนประสบการณ์ที่มี ความแปลกใหม่ให้กับเด็กน้อยได้เรียบรู้และนำกลับมาทำกับเขาบ้าง

                “อา…อา..พี่ชะ…ยอล เสียว…”ความเสียว ความรุ่มร้อนอยุ่ในกายที่มันทำให้จงอินรู้สึกดีกับสัมผัสจากชายหนุ่มคนรัก

                “อา…….อา…..อืม….”เสียงร้องหวานยังคงดังกระเส่าขึ้นไปตามสัมผัสที่พี่ชายทำให้ ชานยอลยังที่จะลิ้มลอง สอนบทเรียนแห่งรักให้กับน้องชายตัวเล็กค่อยๆเป็นค่อยๆไป อยากให้น้องคนนี้ได้เรียนรู้มันไว้บ้างเพราะอีกไม่นานเขาก็จะต้องสอนให้จงอินเรียนรู้ที่จะเป็นของเขา ทำให้จงอินเป็นของเต็มตัวในวันที่จงอินโตขึ้น

                “พี่…ชานยอล….ไม่ไหวแล้วววว”จงอินร้องมาสุดเสียงเมื่อน้ำในกายจะถูกปล่อยออกมาแต่แกนกายของตัวเองยังอยู่ในปากของพี่ชายตัวสูง จงอินก็กลั้นไว้แต่สุดท้ายก็ต้องปล่อยออกมาให้พี่ชายตัวสูงทาน

                จงอินถึงกับหอบเหนื่อยกับสัมผัสแปลกใหม่ที่ผ่านพ้นไป ไม่คิดว่าการทานไอติมของพี่ชานยอลจะสูบแรงจงอินไปมากขนาดนี้

                “อย่าเพิ่งหมดแรงซิครับ จงอินยังไม่ได้ทานไอติมของพี่เลย”ชานยอลประคองจงอินให้ลุกขึ้นนั่ง จงอินนั่งมองใบหน้าแดงซ่านเมื่อพี่ชายตัวสูงถอดกางเกงต่อหน้าเขา

                ชานยอลถอดกางเกงออกจากกายเรียบร้อยแล้วนั่งพิงหัวเตียงที่จงอินได้แต่นั่งนิ่งอย่างเขินอายไม่กล้าขยับลุกไปไหน ชานยอลมองจงอินด้วยรอยยิ้มและดึงร่างจงอินมานั่งขาแกร่ง

                “หยิบไอติมมาทาของพี่ซิ”จงอินหันไปหยิบอย่างว่าง่าย และค่อยๆทาลงบนแกนกายใหญ่ของพี่ชายจนหมดถ้วย “ใช้แค่ลิ้นเลียพอ ไม่ต้องเอามันเข้าไปในปาก รอให้เราโตกว่านี้แล้วค่อยเอามันเข้าไป”จงอินถึงกับหน้าแดงซ่าน จะไม่ให้เขินได้ไงในเมื่อเป็นครั้งแรกของเขาที่ได้ทำมัน

                จงอินกลืนน้ำเฮืฮกใหญ่เมื่อเห็นความใหญ่โตของแกนกายของพี่ชายที่ใหญ่กว่าเขาหลายเท่า จงอินจ้องมองอยู่แบบนั้นที่ยังไม่กล้าทำ จนชานยอลต้องโน้มหน้าลงมากระซิบ

                “คิดว่ามันเป็นไอศกรีมของโปรดเราซิ”ฝ่ามือใหญ่ลูบผมของจงอินอย่างอ่อนโยน จงอินช้อนตาขึ้นมามองและยิ้มให้กับพี่ชายและก้มหน้าใช้ปลายลิ้นลากเลียไอศครีมที่อยู่บนแกนกายของพี่ชายขึ้นลง

                จงอินยังเงอะๆงักๆกับการทำให้พี่ชายแต่ก็ไม่ได้แย่สำหรับชานยอลเลย มันกับรู้สึกดีด้วยซ้ำที่จงอินทำให้เขารู้สึกดีและมีความสุขที่จงอินทำให้ ความไร้เดียงสาของจงอินมันทำให้ชานยอลหลงติดใจและชอบมันเหลือเกิน

                “อา…แบบนั้นแหละจงอิน อืม…”เสียงทุ้มร้องบอกอย่างสุขสมเมื่อจงอินเริ่มทำได้ดีขึ้น ปลายลิ้นลากเลียตวัดเลียไปทุกส่วนอย่างไม่สันทัดแต่ก็ไม่ได้แย่

                ความหอมหวานของช็อตโกแลตทำให้จงอินมีความสุขกับการได้ทานมันเหลือเกินและมันก็ไม่ได้ทำให้จงอินรังเกียจมันเลย กับชอบมันด้วยซ้ำกับการได้ทานอะไรแบบนี้

                ปลายลิ้นร้อนลากเลียไปทุกส่วนของแกนกายใหญ่ถึงแม้ว่าไอศครีมรสโปรดจะหมดไปแล้วก็ตามแต่จงอินก็ยังลากเลียเรียวลิ้นเชยชิมไอติมโคนอันใหญ่ให้จุใจ

                ส่วนคนพี่ก็นอนยิ้ม มองดูการกระทำของน้องชายตัวเล็กอย่างเป็นสุข ไม่คิดจะสอนให้น้องเสียคนแต่เขาก็เก็บอั้นอารมณ์ความต้องการตัวเองไว้ไม่ไหว ที่ต้องทนช่วยตัวเองมาตลอดเกือบสามเดือน ต้องคอยเป็นคนโรคจิตเอารูปน้องมามองและช่วยตัวเองให้สำเร็จความใคร่

                เขาไม่ใช่หน้าผาที่จะแข่งแกร่งที่จะทนอะไรต่อมิอะไรได้ เขาเป็นมนุษย์ธรรมดาพอมีอะไรมาสะกิด มาทำให้ตบะแตกก็ทำให้เขาหมดความอดทนต้องจับน้องมาทำให้ตัวเองแบบนี้

                ชานยอลคนนี้ขอสัญญาว่าจะรักน้องคนนี้ไปจนวันตาย จะดูแลด้วยชีวิตของผู้ชายคนนี้…………

Love Is Zero 2

Love Is Zero :2:

“อะ….แรง…ลึกอีกจงอิน..อา”เสียงครางกระเส่าไปด้วยความสุขของร่างบางที่นอนอยู่บนโซฟากลางห้อง พอเข้ามาถึงห้องเท่านั้นจงอินก็ทนต่ออารมณ์ของตัวเองไม่ไหวและพี่ชายหน้าหวานยั่วเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้วมีหรือว่าจงอินจะทนต่ออารมณ์ที่พวยพุ่งออกมา
เข้าห้องมาคนทั้งสองต่างปรนเปรอความสุขทางกายให้กัน ต่างช่วยกันและกันให้ถึงทรวงสวรรค์ที่รอคอยเขาทั้งสองอยู่ ถึงรอบแล้วรอบเล่าแต่ก็ไม่ทำให้ทั้งจงอินและซูโฮต่างเบื่อกับมันเลย มีแต่ต้องการมากขึ้น มากขึ้นร้องเรียกหากันและกันจนภายในห้องร้อนระอุไปด้วยเปลวไฟกามาของคนทั้งสอง
“อา…พี่จุนมยอน อา…พี่ทำให้ผมคลั่งเซ็กส์ของพี่นะ”เสียงแหบพร่าลุ่มหลงในตัวของร่างบางที่โอบกอดเอาไว้และความเป็นชายอยู่ในตัว กระแทกเข้าออกในกายอย่างต่อเนื่อง
“ก็พี่อยากให้จงอินลุ่มหลงในตัวพี่อยู่แล้ว จงอินจะได้ไม่ทิ้งพี่ไปหาคนอื่น”รอยยิ้มหวานแฝงไปด้วยความเย้ายวน ความพราวเสน่ห์ของร่างบางเปลื่อยเปล่า
“ผมนะไม่ทิ้งพี่อยู่แล้ว แต่พี่นะทิ้งผมไปให้ผู้ชายคนอื่นทำให้ ผมน้อยใจรู้ไหม”ซูโฮยกยิ้มและริมฝีปากเรียวกดจูบริมฝีปากเป็นการงอนง้อ
“พี่ก็กำลังง้อ ทำให้จงอินอยู่ไง จงอินไม่พอใจอีกหรือไง จงอินนะได้มากกว่าคนอื่นอีกนะ อา…”กายบางแนบชิดกับกายหนามากขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความสุขเมื่อจงอินยังคงกระแทกกายเข้ามาอย่างรุนแรงต่อเนื่อง
“แต่ผมอยากให้พี่ทำให้ผมคนเดียว อยากได้พี่มานอนกอดทั้งวันทั้งคืนไม่ให้ผู้ชายหน้าไหนมาทำกับพี่ได้เลย”ยิ่งพูดก็ยิ่งทำให้จงอินหงุดหงิดใจไม่น้อยและกระแทกแกนกายเข้าไปอย่างแรง อยากให้ร่างกายของพี่จุนมยอนเป๋นของเขาคนเดียว ไม่ใช่ของคนอื่น
จะหาว่าจงอินเป็นเด็กเอาแต่ใจ ขี้อิจฉาก็ได้ จงอินก็ยอมรับ จะให้เด็กอย่างผมอยู่เฉยได้ไง จะให้มองคนพวกนั้นทำกับพี่จุนมยอนอย่างมีความสุขโดยไม่รู้สึกอะไรก็บ้าแล้ว ถึงผมรู้ว่าพี่จุนมยอนไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวก็ตาม ยังมีอีกหลายคนที่พี่จุนมยอนมีสัมพันธ์เฉกเช่นกับผม แต่คนพวกนั้นก็แค่ผ่านมาผ่านไป มีไม่กี่คนที่จะได้ทำกับพี่จุนมยอนอย่างผมทุกวัน ถ้าไม่หลงติดใจในรสกามา รสรักของพี่จุนมยอนเสียก่อนก็แค่คืนเดียว
แต่เท่าที่ผ่านมาคนพวกนั้นมักจะติดใจพี่จุนมยอนและมาทำให้พี่จุนมยอนเป็นบ้างวันที่ไม่เหมือนกับผมที่จะได้มาทำกับพี่จุนมยอนทุกคืน ไม่ว่าพี่จุนมยอนจะออกไปทำกับใครมาก็ตามก็ต้องกลับมาทำกับคิมจงอินเหมือนอย่างทุกคืน
“เราตกลงกันแล้วนะจงอิน ถ้าอยากให้พี่ทำ อยากมานอนกอดพี่แบบนี้จงอินก็ห้ามเรียกร้องอะไรจากพี่”ซูโฮดันกายหนานอนราบกับโซฟา ที่ตัวเองนั่งอยู่บนตักของร่างสูงที่มีแกนกายแช่ค้างอยู่ “พี่ให้จงอินได้ทุกอย่าง จงอินอยากได้อะไรจากพี่ พี่ก็ให้จงอินได้ทุกอย่างแต่จงอินก็ต้องทำตามที่ตกลงกันไว้”จงอินยู้หน้าอย่างขัดใจ ซูโฮถึงกับยิ้มออกมากับอาการของเด็กเอาแต่ใจ
“อา….พี่จุนมยอน”จงอินครางเสียงทุ้มออกมาเมื่อซูโฮขยับสะโพกขึ้นลงและนิ้วเรียวบีบคลึ้งเม็ดบนยอดอกทั้งสองข้าง “อา..อืม…อา”เสียงครางทุ้มครางออกมาสลับเสียงเนื้อกระทบเนื้อช่วงล่างที่ซูโฮกำลังง้อ เอาใจเด็กเอาแต่ใจอย่างจงอิน
ลีลารักของซูโฮที่เร่าร้อน ร้อนแรงจนทำให้สติของจงอินกระเจิง ไม่มีเวลามางอน น้อยใจพี่ชายตัวขาวที่กำลังคุมเกมให้อยู่ ซูโฮร้อนแรง เป็นแมวสาวยั่วสวาทแบบนี้ซิต่อให้จงอินงอน น้อยใจแค่ไหนก็ต้องแพ้ราบคาบให้กับซูโฮ
ไม่ใช่แค่จงอินมีความสุขเพียงคนเดียว ซูโฮก็มีความสุขเหมือนกัน มีความสุขไม่ต่างกับจงอิน สีหน้าที่ปริ่มไปด้วยรอยยิ้ม ปริ่มไปด้วยแรงรักที่กำลังย้ำทำให้กับชายหนุ่มรุ่นน้องมีความสุข ครางเสียงทุ้มแหบพร่าของจงอินยิ่งสร้างอารมณ์ทางเพศความต้องการมากขึ้น
มือเล็กจับมือหนาของคนที่นอนครางกระเส่าสุขสมให้มาจับส่วนอ่อนไหวของตัวเองทั้งที่ก็ขยับยกสะโพกขึ้นลงถี่รัว จนตัวเองก็ครางกระเส่าไปกับแรงอารมณ์ปรารถนาไม่ต่างกัน
เสียงแหบพร่าครางทุ้มยังคงดังต่อมา ฝ่ามือใหญ่ของตัวเองก็จับรูดแกนกายเล็กอย่างสนุกมือ บีบปล่อยไปตามอารมณ์ทางกาย อารมณ์แห่งไฟกามา อารมณ์ดิบของเด็กหนุ่ม
สองสายตายิ้มให้กันที่ต่างมอบแลกเปลี่ยนไฟรัก ไฟกามาให้กับร่างกายให้เต็มอิ่มกับค่ำคืนนี้ แต่มันคงไม่ได้หยุดแค่คืนนี้มันยังคงมีต่อไปยันเช้าในมือจงอินยังคงต้องการรสเซ็กส์ของพี่ชายหน้าหวานอย่างไม่รู้จักจบ

ร่างกายขาวบางชำระกายภายใต้สายน้ำที่ไหลลงมาจากฝักบัว ร่างบางฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีในเช้าวันใหม่ที่เมื่อคืนเขามีความสุขกับรสเซ็กส์จากชานยอลและจงอินเด็กรุ่นน้อง ทำให้เช้านี้ซูโฮดูมีความสุขไม่น้อย
“อาบด้วยคนนะ”จงอินเดินเข้ามาสวมกอดร่างเล็กจากด้านหลัง ฝ่ามือลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบ ไล้ขึ้นมาหน้าอกบางที่กระเพื่อมไปตามเสียงลมหายใจที่โดนเด็กกระตุ้นอารมณ์ในกายให้ตี่นขึ้นมา
“จะอาบอย่างเดียวหรือจะให้ทำอย่างอื่นด้วย”ใบหน้าเอี่ยวมามองและหันกายเข้าหาเด็กเอาแต่ใจ เมื่อคืนยังไม่พอยังมาต่อตอนเช้าอีก
จงอินผลักไหล่เล็กติดกำแพงห้องน้ำ สายตาคมเข้มจ้องมองอย่างเป็นประกายและก็ได้รับรอยยิ้มหวานจากพี่ชายหน้าหวานให้ใจของจงอินสั่นระรัว
“อาบอย่างเดียวมันก็ไม่สนุก มันต้องทำอย่างอื่นไปด้วยถึงจะสนุกซิครับ”ยกยิ้มพร้อมแววตาเจ้าเล่ห์ แววตาแบบนี้ไม่ต้องบอกว่าร่างบางจะเจออะไรหลังจากนี้
ร่างสูงของเด็กมอปลายนั่งคุกเข่าลง ใบหน้าคมเข้มโน้มมาใกล้ส่วนอ่อนไหวของร่างบางที่เปียกไปด้วยน้ำ น่าสัมผัสน่าครอบครองให้อีกฝ่ายได้เชยชม
ส่วนอ่อนไหวที่ลู่ลมถูกฝ่ามือหนาประคองใกล้กับปากอุ่นร้อน เรียวลิ้นร้อนลากเลียตวัดเลียส่วนอ่อนไหวอย่างชำนิชำนาญ กายเล็กกระสับกระส่ายไปด้วยความเสียวกระสัน เสียวซ่านไปทั่วสรรพกาย
กายเล็กบิดเร่าไปกับอาการรุ่มร้อนในอก ในกายมันช่างร้อนไปทั้งกายทั้งที่มีสายน้ำลงกระทบเนื้อกายของตัวเอง ไม่มีอะไรมาดับความเร้าร้อนของตัวเองได้
“อา…จงอิน อา ซี๊ดดด..”เสียงร้องกระเส่าพร้อมกายบิดเร่าไปตามสัมผัสอันเร่าร้อนที่จงอินทำให้มันช่างทำให้ซูโฮคนนี้ขาอ่อนแทบจะล้มแต่ดีที่ว่ายังมีมือหนามาจับตรงสะโพกมันให้ทรุดล้มลง
“อา..อา..ซี๊ด อืม…อา”เสียงครางกระเส่าสุขสมเมื่อส่วนอ่อนไหวถูกคนอายุน้อยกว่าครอบครองทำให้สุขหฤหรรษ์ไม่น้อย “อ๊ะ…อ๊า….”ซูโฮครางร้องสุดเสียงเมื่อถึงฝั่งฝัน ร่างเล็กทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรง อ่อนล้า หอบเหนื่อยไม่น้อยแต่มันก็มีความสุขไม่น้อยที่ได้สำเร็จความใคร่ แต่แค่นี้มันยังคงไม่ถึงใจสำหรับซูโฮ
“เข้ามาในตัวพี่อีกรอบซิ”ซูโฮลุกขึ้นนั่งทำท่าก้นโค้งเป็นสะพานโค้ง เอี่ยวหน้ามายิ้มหวาน กระดิกอีกนิ้วให้อีกคนเข้ามาทำตัวเร็วๆ
จงอินกดยิ้มและลุกขึ้นมาจัดการคนชอบยั่วที่พาแกนกายใหญ่ของตัวเองเข้าไปในช่องทางรักของอีกฝ่ายทีเดียวรวด ซูโฮแทบจะเซล้มแต่ก็หยันตัวเอาไว้ได้
สองร่างต่างตอบสนอง ต่างถ่ายทอดความสุขให้กันท่ามกลางสายน้ำที่ไหลลงมากระทบผิวกายของคนทั้งสอง สะโพกมนขยับเคลื่อนไปตามแรงจังหวะรักของแกนกายที่กระแทกเข้าในกาย แก้มก้นขาวๆทั้งสองข้างมันช่างขาว ยั่วตาจงอินเหลือเกินจนห้ามใจไม่ไหวต้องก้มลงไปฟัดหอมทั้งสองข้างให้ชื่นใจ
กายเล็กยังคงขยับ สั่นไหวไปตามแรงอารมณ์รักของร่างสูงที่กดกระแทกถี่รัว ใส่มาอย่างเต็มแรงที่มันเข้ามาทั้งลึก ทั้งแรง ได้ใจซูโฮคนนี้เหลือเกินและลีลารักของซูโฮก็ทำให้จงอินหลงใหล คลั่งไคล้ ความยั่วยวน หว่านเสน่ห์ของซูโฮทำให้เด็กมอปลายคนนี้ลุ่มหลง คลั่งไคล้จนไม่อยากไปเรียน อยากอยู่กับพี่ชายคนนี้ไปทั้งวัน
“ไปเรียนได้แล้ว”ซูโฮดันหลังเด็กเอาแต่ใจให้กลับไปเรียนหลังจากจบบทรักจากเมื่อเช้า
“นี่มันสายมากแล้วนะพี่ ผมไม่อยากไปเรียนเลย ผมอยากอยู่กับพี่มากกว่า”ทำน้ำเสียงออดอ้อนหวังว่าพี่ชายหน้าหวานจะยอม
“จงอินจะมาอยู่กับพี่ตอนนี้ไม่ได้ เดี๋ยวหมอลู่ฮานจะมาหาพี่ ถ้ามาเจอจงอินพี่ก็แย่ซิ”จงอินถึงกับบุ้ยหน้า ที่แท้ก็จะมีผู้ชายอื่นมาหา “กลับไปเรียนก่อนแล้วคืนนี้พี่จะรอเราอยู่ที่ห้อง”
“พี่จะอยู่รอผมจริงหรือไง เดี๋ยวพี่ก็ออกไปกับคนอื่นอีก”บอกออกมาไม่เชื่อ ซูโฮถึงกับยิ้ม
“ถ้ามีจงอินมาทำให้พี่คืนนี้ พี่ก็จะไม่ออกไปและพี่จะโทรยกเลิกนัดคนพวกนั้นให้หมด”
“พี่สัญญากับผมแล้วนะ ถ้าพี่ผิดสัญญากับผม ผมจะมาอาระวาทพี่ถึงห้องเลยคอยดูซิ”ซูโฮถึงกับยิ้มขำ
“ไม่กล้าผิดสัญญาหรอก”บอกด้วยรอยยิ้มแล้วเขย่งจูบบนแก้มสาก “แล้วพี่จะนอนรอเราเลย”จงอินยิ้มออกมาและยอมกลับไปเรียน ก่อนที่จะออกไปก็จุ๊บปากอมชมพูหนึ่งจุ๊บ
จงอินเดินออกมาจากห้องด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดีและหันมาลูฮานที่เดินสวนผ่านกับเขาที่กำลังจะเดินตรงไปยังห้องของซูโฮ ลูฮานก็ยิ้มกลับให้กับเด็กหนุ่มที่สวนกัน เขาไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวแต่ทุกครั้งที่มาหาซูโฮก็จะเจอกับเด็กคนนี้ คงเป็นเด็กที่อยู่ในคอนโดนี้เหมือนกันที่ไม่รู้เลยว่าเป็นผู้ชายในสต็อกของซูโฮอีกคน

Talk
30ก่อนแล้วกัน อีก70จะเป็นลูโฮ สำหรับ30พาร์ทแรกจะเป็นไคโฮนะค่ะ ตามไปอ่าน 30ได้ในบล็อกกันเลย
ติดแท๊ก สครีม #ฟิคคนไร้ค่า

Love Is Zero 1 ChanHo

“ชานยอลอา….ผมทนไม่ไหวแล้วนะ” น้ำเสียงแหบพร่า พราวเสน่ห์ ริมฝีปากเม้นกัดกันอย่างเซ็กซี่ยั่วเย้าอารมณ์ของชานยอลยิ่งนัก ยิ่งเห็นผิวกายขาวเนียนปราศจากเสื้อผ้าคุมกายชานยอลถึงกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ลงอย่างยากลำบาก มือเล็กยังลูบไล้วนตรงส่วนใต้ร่มผ้าด้านในที่เริ่มนูนตามอารมณ์ของชายหนุ่ม ซูโฮกระหยิ่มยิ้มโน้มหน้าเข้าไปใกล้กับใบหน้าคมที่ตั้งใจขับรถ
“เรามาทำบนรถกันดีกว่า มันคงสนุกได้ใจเยอะกว่าไหนๆผพูดจบก็จูบแก้มกร้านไปหนึ่งฟอดและลุกขึ้นเดินข้ามไปยังเบาะหลัง นอนเปลือยเปล่าอ้าขาพร้อมให้อีกฝ่ายมาทำ
ชานยอลมองจากกระจกเห็นร่างบางนอนให้ท่าอยู่หลังรถ มีหรือว่าชานยอลจะไม่ยอมทำตามคำเชิญชวนของอีกฝ่าย ให้ท่ากันแบบนี้ชานยอลก็ชอบซิ
รถคันหรูเลี้ยวจอดข้างทางที่มืดสนิทในยามคำคืน จอดรถไม่ทันสนิทชานยอลก็ปีนข้ามเบาะหลังมาหาคนที่นอนยั่วยุอารมณ์ดิบของเขาให้ลุกโชนขึ้นมา
ร่างสูงใหญ่อยู่หว่างขาอ่อนอ่อนที่นอนอ้าขาเปลือยเปล่ากายให้ชานยอลได้หาความสุขให้กับตน ดวงกลมโตปรือตาหวาน ส่งสายตากระหริ่มกระเรี่ยยั่วเย้าให้ชานยอลตบะแตกและก็เป็นผล
ชานยอลไม่ใช่พระอิฐพระปูนไม่ใช่ภูผาแกร่งที่จะอดทนต่อสิ่งยั่วเย้าตรงหน้าไม่ได้ มีคนให้ท่านอนยั่วให้ทำแบบนี้ชานยอลก็พร้อมจะจัดเต็มให้คุ้มเสียหน่อย
ฝ่ามือสากลูบไล้ขาเรียวอ่อนวกไปวนมาแล้วลากมายังส่วนอ่อนไหวของร่างเล็กที่นอนยิ้มหวานให้กับอีกฝ่าย ยิ่งถูกยั่ว ยิ่งถูกอีกฝ่ายทำให้คลั่งแทบบ้าชานยอลตบะแตกปล่อยอารมณ์ความต้องการ หื่นกระหายในเซ็กส์เหมือนกับสัตว์ป่าผู้หิวโหย พอเจอเหยื่อตะครุบกินทันทีและยิ่งเหยื่อแบบนี้ชานยอลยิ่งชอบนัก
จมูกโด่งซุกไซร์สูดดมซอกคอระหงอย่างหื่นกระหาย กลิ่นกายหอมยั่วยวนอย่างดอกไม้แสนสวยที่ส่งกลิ่นให้ผีเสื้อมาดอมดม รุมเร้มกับสิ่งสวยงามที่ไม่รู้ว่ามันอาจแฝงยาพิษทำให้ตายโดยไม่รู้ตัว
ชานยอลก็เป็นดั่งผีเสื้อ ผีเสื้อที่ชอบสิ่งสวยงามแต่สุดท้ายก็ต้องมาตายเพราะความสวยงามของมัน ความสวยงามที่เต็มไปด้วยยาพิษ
กลิ่นกายที่หอมยั่วยวนใจทำให้ชานยอลแทบบ้า คุ้มคลั่ง ควบคุมความต้องการทางอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่ ก้มหน้าก้มตาซุกไซร์ไปตามร่างกายของซูโฮอย่างหื่นกระหาย อดอยากมาแรมปียิ่งซูโฮตอบสนองตอบรับเบียดการมาแนบชิดกายใหญ่ยิ่งทำให้ชานยอลทำกับร่างกายของซูโฮหนักมาขึ้นอย่างหื่นกระหาย
รอยยิ้มมุมปากกระตุกยิ้มเมื่อเหยื่อติดกับ ติดหลุมพรางความสวยงามของซูโฮผู้นี้
“อา…ชานยอล…อืม”เสียงครางหวิว ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อกับความสุขทางกายที่ได้รับถึงมันจะเป็นล่าเหยื่อของซูโฮแต่มันกับทำให้ซูโฮมีความสุขไม่น้อย ถึงไม่ได้รักกันซูโฮกลับชอบมันอยู่ดี
มือบางสอดไล้ขยุ้มผมของอีกฝ่ายอย่างเสียวซ่าน เสียวสรรพกาย ร่างกายร้อนระอุไปด้วยความสุขทางกายที่ได้รับจากชายหนุ่มที่ดูถูกซูโฮคนนี้ว่าเป็นไอ้เด็กแว่น ไอ้เด็กเฉิ่มแต่สุดท้ายคนอย่างชานยอลก็ต้องมาตายรังกับซูโฮจนได้
“อา…อา….อืม….”เสียงร้องหวานเสนาะหูส่งให้อีกคนที่ครอบครองส่วนอ่อนไหวเข้าไปในปาก “อา…ชานยอล…”เสียงครางหวิวยังคงร้องดังออกมาเรื่อยๆ
“อา….อา..ชานยอลลลล”เสียงหวานครางร้องอีกรอบเมื่อส่วนอ่อนไหวที่ถูกครอบครองในปากของชานยอลได้ปล่อยน้ำใสเข้าไปเต็มปาก
“จุนมยอนนายหวานเหลือเกิน”ปลายลิ้นเลียคราบที่ติดมุมปาก ซูโฮกระตุกยิ้มแล้วลุกขึ้นนั่ง ผลักให้ชานยอลนอนพิงประตูรถอีกฝั่ง
“ให้ผมทำบ้างแล้วกัน ผมทำแล้วคุณจะติดใจและหลงผมไม่รู้ลืมเลย”ชานยอลถึงกับยิ้มและนอนมองร่างเล็กในคราบจุนมยอนเป็นคนคุมเกมบ้าง
มือเล็กดึงกางเกงยีนออกจากกายของของชานยอล ตามด้วยกางเกงสีเนื้อ สายตาเล็กจ้องมองแกนกายใหญ่เป็นประกายวิบวับเมื่อได้เห็นมันผงาดออกมาสู้กับปากของเขา
“มันน่ารักจังเลย สงสัยคืนนี้ต้องทำให้มันมีความสุขเสียแล้ว”มือเล็กลูบแกนกายใหญ่อย่างหลงใหล ดวงตาเป็นระวิบระวับ
มือเล็กที่ประคองมันเอาไว้ที่ใบหน้าหวานค่อยๆก้มลงไปครอบครองแกนกายใหญ่เข้าปากอย่างช้าๆพออเข้าได้เท่านั้นซูโฮอมมันรูดเข้าออกเหมือนเด็กได้ไอติมแสนอร่อยทาน มือเล็กก็ยังกอบกำก้อนกลมบีบเค้นเล่นกับมันอย่างสนุกมือ จนชานยอลสะดุ้งร้องซี๊ดออกมา ดวงตากลมปรายมองด้วยรอยยิ้มและบีบเค้นขึ้นอีก ปากก็ยังรูดแกนกายใหญ่เข้าออกในปาก
“อา….จุนมยอน นายนี่สุดยอดจริงๆ”แค่นี้ชานยอลก็หลงใหลและติดใจในรสกามาของซูโฮแล้วซิ
สีหน้าของชานยอลดูมีความสุขเหลือเกิน ความสุขที่ถูกจุนมยอนคนนี้ทำให้ที่ไม่รู้เลยว่าเป็นคนเดียวกับซูโฮที่เคยดูถูก กลั่นแกล้งเอาไว้ทุกวัน
“อา…อา”ซูโฮกระหยิ่มในใจที่อีกคนดูเพิ่งพอใจในสิ่งที่เขาทำให้เหลือเกิน แค่เพิ่งพอใจไม่พอซูโอคนนี้ต้องการให้ชานยอลเสพติดเซ็กส์ของเขาจนต้องเรียกร้องหาทุกวันแล้วเขาจะทำให้ชานยอลเสพติดมันจนเลิกไม่ได้ พอถึงวันนั้นเขาจะสลัดชานยอลทิ้งให้เจ็บปวดกับมันไปจนวันตายที่ได้ทำไว้กับซูโฮมาตลอดให้สาสม
“อา…..”เสียงครางทุ้มสุขสมเมื่อได้ปลดปล่อยมันออกมา ซูโฮกลืนกินมันเข้าไปอย่างเอร็ดอร่อยและโน้มกายนอนทับร่างสูงใหญ่
“ผมทำได้ใจไหมครับ”หลังมือนิมไล้โคล้งหน้าหล่อคมเข้มหล่อเหลาอย่างเอาใจ
“ได้ใจสุดๆนายทำให้ชั้นติดใจในตัวของนายซิจุนมยอน”ซูโฮถึงกับยิ้ม รอยยิ้มของซูโฮทำให้ชานยอลอดใจไม่ไหว้องพรมจูบทั่วใบหน้าหวาน
“เดี๋ยวผมทำให้ถึงใจคุณเป็นร้อยเท่า ทำให้คุณลืมจุนมยอนคนนี้ไม่ลงเลย”
“ทำได้ก็ทำซิ ชั้นก็อยากให้นายทำให้ชั้นเต็มแก่แล้วจุนมยอน”ซูโฮอมยิ้มและลุกขึ้นนั่ง ซูโฮหันไปหยิบอะไรในกระเป๋ากางเกงสักอย่างและหันกลับมาหาชายหนุ่ม “ผมไม่รู้ว่าคุณไปนอนกับใครมาบ้าง ผมจึงต้องป้องกันตัวเองเอาไว้ก่อน”ชานยอลถึงกับยิ้มกับอีกฝ่ายที่รอบคอบและไม่ปล่อยผ่านเรื่องนี้ที่จะต้องใช้ถุงยางก่อนมีเพศสัมพันธ์ทุกครั้ง “คุณคงไม่โกรธผมที่ผมต้องใช้มัน”
“จะโกรธนายทำไม ในเมื่อนายทำเพื่อป้องกันตัวเอง”ซูโฮกระตุกยิ้มและแกะกล่องถุงยางออกมาและค่อยสอดสวมแกนกายใหญ่ ถึงซูโฮจะชอบมีเพศสัมพันธ์กับคนอื่นแต่ซูโฮก็ป้องตัวเองทุกครั้งไม่ให้พลาด
จัดการสวมถุงยางเรียบร้อยซูโฮก็ดันไหล่แกร่งให้นอนพิงประตูและตัวเองค่อยยันกายให้ช่องทางด้านหลังครอบแกนกายใหญ่เข้าไปอย่างช้าๆสีหน้าแววตาหลับตาลงด้วยความเสียวซ่าน รีมฝีปากกัดเม้มไปด้วยความร้อนระอุในกาย
“อา…ของคุณใหญ่ดีจริงๆผมชอบของคุณเหลือเกิน”เมื่อเข้าไปจนมิดด้าม ใบหน้าหวานก็โน้มมาใกล้และกดจูบริมฝีปากหนาของอีกฝ่ายอย่างเอาใจ
“ของนายก็ตอดรัดชั้นดีจริงๆมันได้ใจชั้นสุดๆ”ชานยอลก็ชอบไม่น้อย ชอบกับมันเหลือเกินนี่ครั้งแรกของเขาทั้งสองก็ทำให้ติดใจกันได้เพียงนี้
“อา..อืม”ใบหน้าหล่อเหลาหลับพริ้ม สีหน้าบ่งบอกมีความสุขไม่น้อยเมื่อซูโฮเริ่มขยับสะโพกขึ้นลง จังหวะที่เริ่มหนักถี่รัวขึ้นมันช่างทำให้ชานยอลแทบจะคลั่งตายกับความสุขในครั้งนี้ ไม่เคยมีใครตอบสนองลีลารสเซ็กส์ให้เขาถูกใจได้เพียงนี้ ซูโฮเป็นคนแรกที่ทำให้ชานยอลแทบคลั่งกับลีลารักของตัวเอง
“อา…อา..อืม..จุนมยอน”
“อา อืม ชานยอลอ อา”สองเสียงสอดประสานเป็นเสียงเดียวกันถทวงทำนองรักที่ร่างเล็กเป็นคนคุมเกม เกมที่ทำให้ชานยอลแพ้ราบคาบ
รถคันหรูที่สั่นไหวไปตามแรงอารมณ์ของคนทั้งสองในรถ ถึงจะไม่เห็นว่าคนในรถทำอะไรกันแค่เห็นรถโยกสั่นไหวแบบนี้ก็ไม่ต้องคิดให้มากว่าคนบนรถทำอะไรกันถ้าไม่ใช่เรื่องอย่างว่า แต่ดีที่ว่าแถวนี้ค่อยข้างเงียบไม่ค่อยมีคนเดินผ่านก็ไม่ต้องเห็นใครทำอะไรกันบนรถ
ภายในรถยังคงปรนเปรอ สรรค์สร้างความสุขทางกายให้กันอย่างไม่จักจบจักสิ้น เมื่อได้ลองแล้วมันก็ชักติดใจและถอนตัวออกมาไม่ได้ ยิ่งซูโฮยั่วและทำให้ถึงใจขนาดนี้ชานยอลก็ยิ่งอยากได้ อยากต้องการมากขึ้นอีก ไม่มีใครร้องห้ามกันและกันจนกว่าจะหมดแรงไปเอง
ยอมเสียตัวแต่มีความสุข ได้เอาคืนก็คุ้มกับซูโฮแล้ว ถึงจะรู้ว่ามันผิดไม่ควรทำแต่ซูโฮก็จะทำเพราะมันก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนทั้งนั้น เขาแค่ต้องการความสุข เขาแค่ต้องการปลดปล่อยและอยากเป็นอิสระทำอะไรตามใจชอบบ้าง หลังจากที่ต้องอยู่ในกรงทองมาตลอดยี่สิบปี

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.